"...ถ้าเราไม่มองออกไปให้ไกลกว่าปัจจุบัน เราก็จะยังคงเป็นได้แค่ประเทศกำลังพัฒนาไปตลอดปีตลอดชาติ หรืออาจจะตลอดกาลก็เป็นได้..."

สถานการณ์โลกในปัจจุบันนี้แปรผันอยู่ตลอดเวลา หากเดินเกมพลาดไปเพียงตาเดียวประเทศชาติต้องแพ้ทั้งกระดาน การกลับไปเริ่มต้นใหม่นั้น มันมิใช่เรื่องง่าย ฉะนั้น ต้องเตรียมการรับมือให้ดีและรอบคอบ เพราะฉะนั้น เราต้องมีสายตาที่มองไปให้ไกลกว่าปัจจุบันให้ได้ มิใช่มานั่งพร่ำบ่นว่ามันเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้ มันเป็นเกม มันแก้ไขยาก ถ้าคิดกันได้เท่านี้ อยู่เฉยๆไปเลย ปิดปากไปได้ยิ่งดี ถ้าไม่คิดทำอะไรให้มันดีขึ้นมา ก็อย่ามานอนขวางคลองให้มันน่ารำคาญ

สำหรับสถานการณ์การเมืองในปัจจุบันนั้น ยังไม่ขอกล่าวถึง ไม่อยากแตะต้องของน่าสะอิดสะเอียนเน่าเหม็น(เอาไว้ทีหลัง) แต่จะขอกล่าวถึงวิกฤติการณ์ด้านพลังงาน โดยเฉพาะน้ำมัน ซึ่งวันนี้เราก็คงจะรู้ดีกันแล้วว่ามันผันผวนแค่ไหน แต่เราก็ยังงมโข่งตะบี้ตะบันใช้กันอย่างไม่ลืมหูลืมตา

นี่ยังอุตส่าห์เลี่ยงบาลีอ้อมแอ้มไปใช้แก๊สโซฮอลล์กันบ้างละ ก๊าชเอ็นจีวีกันบ้างละ ก๊าชแอลพีจีกันบ้างหละ โดยเฉพาะก๊าชแอลพีจี ที่ทำชาวบ้านเขาเดือดร้อนกันทั่วบ้านทั่วเมือง จากการที่กระทรวงพลังงานต้องออกมาประกาศลอยตัวราคาก๊าชแอลพีจี หรือที่เรารู้จักกันดีก็คือก๊าชหุงต้มที่เราใช้หุงหาอาหารกันทั่วบ้านทั่วเมืองนั่นเอง ก็ต้องเจียดเอาไปทำให้รถวิ่งได้ (ทีเมื่อก่อนไม่เห็นตื่นตูมกัน) จากความไม่พร้อม(แก่การรองรับปริมาณการใช้)ของปตท.นั่นเอง ตอนนี้นี่ยังไม่เท่าไหร่หรอกนะ แต่ต่อไปสิมันจะแย่หนัก

พลังงานที่ใช้แล้วหมดไปเหล่านี้ มันเป็นได้ก็แค่มาตรการชั่วคราว ซึ่งต่อไปภายภาคหน้ามันก็ต้องเกิดเป็นวิกฤติการณ์อีกแน่นอน แล้วทำไมเราถึงไม่รู้จักหลาบจำกันบ้าง แก้เป็นแต่ปัญหาเฉพาะหน้าเหมือนลิงแก้แหหรืออย่างไร หรือกลัวว่าคนอื่นเขาจะมีผลงานเกินหน้าเกินตา เลยทำเป็นเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ไม่รู้ไม่ชี้เสียอย่างนั้น หรือว่าผลประโยชน์มันค้ำคอ จนมองไม่เห็นความเดือดร้อนของสาธารณะชน

ทำไมเราไม่ก้าวข้ามวิกฤติการณ์เหล่านี้ไปสู่วิทยาการยุคใหม่กันเสียที ?

ไปอย่างระมัดระวัง ไม่ใช่พรวดพราดทะเล่อทะล่าจนหกคะเมนตีลังกาไม่เป็นท่า พลังงานที่ใช้ได้ไม่มีวันหมดอย่างพลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานลม หรือแม้แต่พลังงานไฮโดรเจน เหล่านี้ทำไมถึงยังไม่กระเด็นเข้ามาอยู่ในสายตาเสียที เพราะอะไร เพราะยังไม่มีนายทุนหน้าไหนมีความสามารถผูกขาดตลาดได้ใช่หรือเปล่า เพราะยังไม่แน่ใจใช่ไหมว่าจะสามารถเกาะกินผลประโยชน์ได้เต็มที่ใช่ไหม เลยยังไม่ยอมเปิดทาง (นี่ว่าจะยังไม่วนเข้ามาทางนี้แล้วนะ)

เพราะยังไม่พร้อมหรือ เพราะต้นทุนสูงหรือ หรือมีปัญญาแค่ได้ใช้เพียงเทคโนโลยีมือสองเท่านั้นเอง เป็นลูกนกที่อ้าปากคอยแม่นกคาบอาหารมาป้อนถึงรังใช่ไหม

ถ้าเราไม่มองออกไปให้ไกลกว่าปัจจุบัน เราก็จะยังคงเป็นได้แค่ประเทศกำลังพัฒนาไปตลอดปีตลอดชาติ หรืออาจจะตลอดกาลก็เป็นได้ [บทความมันอาจถูกลบเลือนได้ แต่ความจริงมันมิอาจลบเลือนไปไม่ได้หรอก]

_______________________________________