สวัสดีครับคุณ Litle Jazz สบายดีนะครับ

ก่อนอื่นต้องขออนุญาตทำความเข้าใจสักเล็กน้อยว่า สำหรับเรื่องการลงทุนและการวิจัยต่างๆที่หลายๆบริษัทกำลังทำกันอยู่นั้น มีคุณค่าอะไรไม่มากไปกว่าการขายฝันครับ เมื่อความพร้อมยังไม่มี การสนับสนุนยังไม่เป็นที่แน่ชัด หรือนอกจากไม่สงเสริมแล้วยังไม่สนับสนุนนี้นั้น มันจะมีประโยชน์อะไร

แน่นอนว่าเรามีการทำ การลงทุนมาแล้วเป็นสิบๆปีก็จริง แล้วผลที่เป็นรูปธรรม จับต้องได้มันอยูที่ไหน นอกจากโครงการตัวอย่าง ตัวอย่าง และตัวอย่าง

คงเคยได้ยินว่า การลงทุนคือการเสี่ยง ยิ่งมีความเสี่ยงสูงผลตอบแทนก็ยิ่งสูงตามไปด้วย นี่เป็นคำตอบอยู่แล้ว หากเรายังยอมรับเรื่องความเสี่ยงนี้ไม่ได้ ก็แน่นอนว่า เราย่อมเป็นประเทศเทคโนโลยีมือสองไปตลอดกาล

ไม่เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง ที่บริษัทต่างๆเห็นผลประโยชน์ส่วนตนมากว่าผลประโยชน์ของประเทศชาติ เรื่องของพลังงาน เป็นเรื่องของความมั่นคงของประเทศชาติไม่ใช่เรื่องเล่นๆเก็งกำไรของใคร  การจะมานั่งรอว่าวันหนึ่งข้างหน้าน้ำมันที่มีราคาสูงขึ้นแล้วค่อยมาว่ากันนั่น ก็กล่าวได้ว่าเรามองปัจจุบันแล้วเจอแต่อดีต ไม่ได้มองแล้วเห็นอนานคต หรือที่เรียกกันอย่างไพเราะเพาะพริ้งว่า วิสัยทัศน์ แน่นอนอยู่แล้วว่าบริษัทด้านพลังงานเขาย่อมตื่นตัว แต่โอกาสแห่งการฉกฉวยแย่ชิงผลประโยชน์มันยังไม่เปิด เขาก็เลยกระมิดกระเมี้ยนกันอยู่(ใช่ไหม?)

และถึงแม้ว่าในสิบปีข้างหน้าน้ำมันจะมีราคาสูงสัก200-300 $ ก็ตามที แต่ผลจากการที่เรามีมาตรการรับมือแต่เนิ่นๆ มันก็ไม่ได้ส่งผลสะเทือนต่อประเทศชาติเลยแม้แต่น้อย

ถามว่าผมเดือดร้อนไหม ผมไม่เดือดร้อนครับ ถึงไม่มีน้ำมันผมก็จะปั่นจักรยาน และถึงจะไม่มีจักรยานผมเดินเอาก็ได้ บริการขนส่งสาธารณะก็มี แต่ประเทศชาติอยู่ไม่ได้แน่นอน

นี่คือสิ่งที่อยากจะบอกเพียงเล็กๆน้อยๆเท่านั้นเองครับ ผมอึดอัดใจกับการโกหกพกลมมาเยอะแล้ว ไม่อยากฟังอีก

หากมีถ้อยคำใดที่ดูรุนแรงไปก็ขออภัยด้วยขอรับ ไม่มีเจตนาใดๆแอบแฝงทั้งสิ้น

ขอบคุณขอรับที่แวะมาเยี่ยมเยือนและโบกไม้โบกมือทักทาย