โลกมันร้อนมันก็เป็นธรรมดาของโลกเขา
ใช้เขามาก เขาก็เหนื่อย เขาก็ร้อนเป็นธรรมดาเน๊อะ
มีต้นไม้เขา ก็ตัดเขา ใช้น้ำมัน ใช้ไฟฟ้า เขาก็ร้อน เขาก็โอดโอยเป็นธรรมดา
ทีเราป่วยเรายังโอดโอยเลย โลกเขาก็เป็นธรรมดาเหมือนกับร่างกายเราอย่างนี้แหละ
เราอาศัยอยู่ไปบนโลก ก็ต้องรู้จักเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “ต้องรู้จักเรา”
โลกเขาร้อนอยู่แล้ว ทำใจเราให้เย็นดีกว่าเน๊อะ
ใจเย็น ใจดี ใจสบาย
เข้าใจโลก เข้าถึงโลก
เข้าใจจิต เข้าใจกาย
เบียดเบียนโลกแล้ว ก็อย่าเบียดเบียนใจของเราเพิ่มอีก
ทำใจให้เย็น ที่เย็น ๆ ก็ยังมี ที่สงบ ๆ ก็ยังมี
อยู่ไม่ใกล้ ไม่ไกล อยู่ในใจที่ดี ใจที่สบาย
หายใจเข้าลึก ๆ
ความร้อนภายนอกฤาจะสู้กับความเย็นภายในจิตในใจ
มันร้อนก็เพราะเราไปปรุงแต่งบอกว่ามันร้อน
ร้อนนักก็พักสักหน่อย
หาร่มไม้ ใต้ชายคาบ้านอันแสนร่มเย็น
ร่มเย็นด้วยเพราะมีพ่อที่ใจดี มีแม่ที่ใจดี มีลูก ๆ และญาติพี่น้องที่ใจดี
ใจดี ใจสบาย
ใจเย็นกันหมดทั้งหมด
บ้านเราก็เย็นแล้วเน๊อะ
เพราะมีแต่คนใจเย็น
เย็นทั้งกาย เย็นทั้งกาย
ไปที่ไหนก็แผ่ความเย็นกาย เย็นใจถึงคนรอบข้าง
โลกใบนี้ก็จะน่าอยู่ขึ้น
สบายยยยยยย
หายใจเข้าสบาย หายใจออกสบาย
ใจเย็น โลกก็จะเย็นขึ้นในลมหายใจและด้วยลมหายใจ เพราะคนบนโลกนั้นไซร้ “มีใจที่เย็น ใจดี และใจสบาย”
