คือความฝันยิ่งใหญ่ฝันของเรา
"ฝันของเรา"
เราถางป่าหญ้ากกที่รกเรื้อ
รดหยาดเหงื่อแรงงานผ่านรอยไถ
ลงแรงรักปักดำทำด้วยใจ
รอข้าวใหม่แตกพวงรวงระย้า
เรามีสุขตามวิถีที่เราวาด
ทุกความฝันเรามุ่งมาดปรารถนา
เราค่อยค่อยทยอยสร้างไม่ร้างลา
กลางฝนแดดแผดกล้า,เรากล้าคิด
เราแอบยิ้มให้กันในวันท้อ
เราร้องไห้กันจนพอคราพลั้งผิด
เราเรียนรู้หลากวิถีของชีวิต
ด้วยน้ำมิตรไมตรีที่เปี่ยมเต็ม
ถึงฤดูเก็บเกี่ยวเราเกี่ยวข้าว
ทุ่งสีทองผ่องพราวด้วยแดดเข้ม
ทีละรวง,เราทยอยค่อยเก็บเล็ม
ท่ามกลางความอิ่มเอมในหัวใจ
ปีหน้า
เราเพียงหวังแดดยังจ้าฟ้ายังใส
ฝนยังพรมลมยังพัด,ข้าวระบัดใบ
คือความฝันยิ่งใหญ่ , ฝันของเรา
อาจารย์จะพาครูอ้อยทำนา..หรือคะ
โอ้มิ่งมิตร คิดหาย หมายตีจาก
เห็นรวงข้าว ยาวเหลือง เคืองชมัด
โอ้มิ่งมิตร คิดลัด พกคำลวง
ทั้งที่รู้ รักน้อง ต้องของหวง
จะเกี่ยวข้าว ขาวยาว ไปทั้งรวง
ทั้งที่รู้ รักลวง บ่วงทางใจ
****จบยากจัง....
มีอีกไหมคะ อาจารย์
ขอแก้ตัวค่ะ
จากบทนี้..
โอ้มิ่งมิตร คิดหาย หมายตีจาก
เห็นรวงข้าว ยาวเหลือง เคืองชมัด
โอ้มิ่งมิตร คิดลัด พกคำลวง
ขอแก้เป็น..
โอ้มิ่งมิตร คิดหาย หมายตีจาก
เห็นรวงข้าง ขาวยาว คราวจำพราก
มาลำบาก ฝากใจ กับคนลวง
***ดีขึ้นมานิดนึง
คารวะ ขออภัย ทำให้บันทึกท่าน ขี้เหร่เลยค่ะ
ว่างๆ ไปทำบันทึก ของครูอ้อย ขี้เหร่ แก้แค้นนะคะ
"พกพาใจไหวร้าว...ก้าวกลับบ้าน
ปี่ซังข้าว..ยังต้องการฉันอยู่ไหม
อาจจะนานอาจจะเนิ่นจนเกินไป
แต่ฉันหวังกำลังใจ จึงกลับมา
รวงเอ๋ยรวงทอง
ซับน้ำตาเศร้าหมองเถิดรวงจ๋า
น้ำตาคนหม่นหมองนองท่วมตา
หวังเธอซับ...แล้วปลอบว่า..ไม่เป็นไร"
ครูโรจน์มาต่อกลอนครูอ้อยแล้วครับ
สวัสดีค่ะครูโรจน์
ข้าวรวงน้อย แกว่งกวัด พัดผลักไส
ข้าวรวงน้อย เฝ้าคอย ชะรอยใจ
ข้าวรวงน้อย คอยตอบให้..ไม่เป็นไร
เคียวคอยเกี่ยว รวงอ้างว้าง วิเวกไหว
เคียวคอยเกี่ยว รวงยังรอ รอเรื่อยไป
เคียวคอยเกี่ยว ต่อไป เพียงกลับคืน
******ครูอ้อย....รอครูโรจน์..ต่อกลอน*****