เคยเห็นจรวดพุ่งขึ้นจากฐานยิงไหมครับ ตอนที่แรงระเบิดผลักขึ้นไปสู่อวกาศ ถามว่าถ้ามีปัญหาระหว่างนั้น!! เราจะหยุดแล้วเอากลับคืนมาได้ไหมครับ ถ้าไม่ได้ก็คงต้องเอาใจช่วยกันต่อไป ..อันตัวข้าพเจ้าก็เป็นเช่นนั้น ตอนแรกตั้งใจกันว่าจะลงไปเยี่ยมหลานต้นไม้ บังเอิญขลุกขลักเรื่องการนัดหมาย จึงชะลอใจไว้ แต่ความตั้งใจคงเหมือนเดิม พร้อมเมื่อไหร่ก็จะไปจ๊ะเอ๋หลานอยู่ดี   

 

นกขมิ้นบินไปใกล้กับบ้านท่านไร้กรอบ อ่านป้ายเขาบอกว่าสุขุมวิท 20 เราได้แวะทำการบ้านและเรียนรู้กรณีตัวอย่างดีๆของประเทศเพื่อนบ้าน ที่เขาทดลองเรื่องการศึกษามีส่วนร่วมพัฒนาสังคมอย่างไรกันบ้าง ตามธรรมเนียมของคนตระกูลเฮ ไม่ได้ขี้ขลาดตาขาวเท่าไหร่หรอก แต่เรื่องที่ไม่คุ้นก็เกรงผีหลอก จึงส่งใบบอกไปยังผู้แก่กล้าอาคมทางการศึกษา ว่าเขามีค่าเดินทาง ที่พักอาหารให้กลุ่มเรา4-5คน แถมยังไม่ต้องเสียค่าลงทะเบียนคนละ5,000บาท ได้ผู้มีของดีกันผีได้ร่วมไปสมทบหลายท่าน ลุงเอก ป้าจุ๋ม ท่านเล่าฮูแสวง ครูเสือ ครูน้อย เจ๊องุ่น ตั้งก๊วนเฮฮาศาสตร์ที่โรงแรมวินเซอร์ สวีท  

เราขึ้นเวทีเป็นคนแรก เสนอมุมที่มองเรื่อง”บทบาทของมหาวิทยาลัยในการพัฒนาสังคม”ให้จอหงวนทั้งในประเทศและต่างประเทศฟัง ผมฉายPower Point พร้อมกล่าวประกอบภาพบนจอ ว่าเราเห็นสภาพความเปลี่ยนแปลงของระบบสติปัญญาของมนุษยชาติอย่างไร แล้วชาวมหาวิทยาลัยในประเทศไทยมีผลงานดีๆอะไรมาอวดเขาบ้าง ส่วนใหญ่ก็หยิบยกเอาในส่วนที่มหาวิทยาลัยต่างๆมาร่วมเรียนรู้กับชุมชน และได้ขยายความไปถึงประเด็นอื่นๆเช่น

- ตัวความรู้และวิทยาการ เทคโนโลยี ตกไปอยู่ในมือของคนกลุ่มหนึ่ง ที่กำหนดมาตรการต่างๆได้อย่างเบ็ดเสร็จ มีมูลค่าความรู้ ที่ตีเป็นทรัพย์สินในอัตราพิเศษ ใครจะเอาไปต้องจ่ายลิขสิทธิ์ทางปัญญา ในประเด็นนี้เห็นว่า ความสามารถของคนไทย อยู่ในขั้นต้องเรียนรู้เทคโนโลยีจากภายนอกเป็นส่วนใหญ่ คิดดูสิเธอ..ประเทศไทยนำเข้าวิชาความรู้และเทคโนโลยีปีละกี่แสนล้านบาท ที่เราตื่นตระหนกเรื่องสินค้าแพง น้ำมันแพง ที่จริงแล้ว ความวิชารู้แพง เทคโนโลยีแพง ตัวนี้น่าคิดมากกว่า ทำอย่างไรเราจะไม่ถูกมัดมือชก เรื่องนี้นักบริหารสถาบันอุดมศึกษา ฉุกคิดไว้บ้างแล้วหรือยัง 

- เจ้าของความรู้ดังกล่าว นับวันจะมีอิทธิพลครอบงำชาวโลกมากขึ้น การเรียนรู้ของประชาคมโลก มีภาวะจำยอมแค่เรียนวิธีใช้ความรู้ของคนอื่น เข้าไปถึงต้นตอวิทยาการใหม่ๆได้น้อยมาก เพราะต้องอาศัยปัจจัยและวิธีการระดับอภิมหากลไก ประเทศไทยจึงนำความเข้าความรู้ เทคโนโลยี ค่านิยม ความเชื่อ และวัฒนธรรมของเขา แสดงว่า เราต้องพึ่งพาความรู้คนอื่นเป็นส่วนใหญ่!. ใช่หรือไม่ แผ่นดินขวานทองจะพึ่งตนเองด้านวิชาความรู้แบบไหนวิธีใด นักบริหารสถาบันอุดมศึกษา ฉุกคิดไว้บ้างแล้วหรือยัง 

-            ระบบการศึกษาไทย นอกจากเผชิญปัญหาภายนอกดังกล่าวแล้ว ปัญหาภายในก็ไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน สาระแนร้อยวันก็ไม่จบ เอาแค่ประเด็นที่บ่นๆกันจนเบื่อก็คือ..รับนักศึกษาที่ไม่มีคุณภาพเข้ามา ทำให้สถาบันฯจัดการศึกษาในระดับอุดมศึกษายุ่งยากเสรยเวลาแก้จุดด้อยมาตรฐาน ..เรื่องนี้น่าเห็นใจ เอาแต่บ่นไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น การตั้งรับที่ควรทบทวน การทำงานเชิงรุก ลุกออกจากเก้าอี้มาคุยกันถึงจะรุกจริง ถามตัวเองสิว่า ใครเป็นผู้ผลิตครูออกไปสอน ท่านสอนกันอย่างไร เคยตามออกไปช่วยเหลือลูกศิษย์ไหม หรือเราคอยแต่วางแผนให้ครูเหล่านี้มาเรียนเพิ่มเติมเอาเงินเป็นกอบเป็นกำ วิธีคิดและท่าทีอย่างนี้ ไม่ใช่คำตอบที่หวังผลได้ ทำไม!! ไม่ลงไปร่วมแก้ปัญหากับลูกศิษย์ที่สอนระดับประถม มัธยม รึถือว่าเขาแบ่งเกรดให้แล้วก็ต้อง ตัวใครตัวมันสิเธอ .. 

-            ตอนนี้ใครๆพูดถึงการมีส่วนร่วมกับชุมชน อาจารย์มหาวิทยาลัยไม่สนใจหรอก ฟังหูซ้ายทะลุหูขวา แต่ฟ้าดินก็ยังดลบันดาลให้ท่านเหล่าต้องมาฉุกคิดอย่างเอาเป็นเอาตาย.. 

ตอนไหนรู้ไหมครับ

   ตอนที่ท่าน ดร.ทั้งหลาย มาสมัครผู้แทนนี่แหละ

   ตอนที่จะเค้นหาผลงานว่าเคยทำอะไรให้กับชุมชนบ้าง

   ตอนที่คิด คิด คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก

   ตอนที่ท่านผู้แทนกระอักกะอ่วน มิรู้ว่า ..หาเสียงว่าจะได๋

   ตอนที่ ..ใครใคร ไม่เลือก แล้วเป็น ส.ส.สอบตก อิอิ