เมื่อเจอมิตรร้าย หมู่คนชัง ที่ทำให้เราเจ็บช้ำในน้ำใจ
เมื่อเจอศัตรู คู่อาฆาต ที่ทั้งพยาบาทและจองเวร
เจ็บแสนเจ็บ ทุกข์แสนทุกข์
ชีวิตหลายคนต้องผกผันเพราะน้ำคำของใครสักคน
ชีวิตหลายคนต้องจมดิ่งลงเหวด้วยการกระทำของคนที่เคยรักและห่วงอาลัย
การให้อภัยหรืออโหสิกรรมในสิ่งที่เขาทำกับเรานั้นมิใช่พอที่จะพยุง เกื้อหนุน ให้ชีวิตและจิตใจหวนกลับคืนมาเป็นเหมือนเดิมได้
“ขอบคุณ” สามารถพลิกฟื้นจิตใจที่ผ่านเรื่องเลวร้ายอย่างแสนสาหัสได้อย่างเร็ววัน
ขอบคุณศัตรูที่ปองร้ายที่ช่วยให้ฉันได้ใช้หนี้เวรและกรรมในชาตินี้
ขอบคุณคนที่กล่าวร้าย ทำร้าย ที่ช่วยฉันให้ได้รู้จักโลกธรรม มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ ทุกข์ สุข สรรเสริญ นินทา
ขอบคุณคนและสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงที่สอนให้ฉันเข้มแข็ง สอนให้ฉันรู้จักธรรมะ
ถ้าไม่มีพวกท่านมาว่าฉัน มาทำร้ายฉัน ฉันคงไม่ได้รู้จักธรรมะ
ถ้าไม่มีพวกท่าน ฉันคงไม่แข็งแกร่ง ไม่ได้มีโอกาสได้ทบทวนจิตและตริตรองในใจอยู่บ่อย ๆ ในทุกเมื่อเชื่อวัน
ขอบคุณพวกท่านทั้งหลายมาก ๆ จากใจจริง ที่ทำให้ฉันได้รู้ความจริงของโลกอันเกลื่อนกร่นไปด้วยคำสรรเสริญและนินทา
ขอบคุณและขอบคุณที่ช่วยสอนฉันให้ภาวนา พัฒนาจิต ติดตามลมหายใจในทุก ๆ ครั้งที่เสียงของท่านมากระทบโสตสัมผัส
ขอบคุณครับ ขอบคุณ ถ้าไม่มีท่าน คงจะไม่มีฉันที่เข้มแข็งในวันนี้
ขอบคุณครับ ขอบคุณ เพราะท่านสอนให้ฉันรู้จักเลือกหนทางที่ดี ๆ
ขอบคุณครับ ขอบคุณ ถ้าไม่มีท่านมาด่า มาคอยทำร้าย ฉันก็คงคิดว่าทางเลว ๆ การกระทำเลว ๆ ที่เลือกทำนั้นถูกต้องแล้ว
ขอบคุณครับ ขอบคุณ ที่ช่วยไม่ให้ฉันยิ่งผยอง พองขน ในเกียรติและศักดิ์อันเลวร้ายและจอมปลอม
ขอบคุณครับ ขอบคุณ คำสอน คำเตือน และการลงโทษของท่าน มีคุณค่ามากเสียยิ่งกว่าคำสรรเสริญ เยินยอ
ขอบคุณครับ ขอบคุณ ถ้าท่านไม่ด่าเตือนสติ ฉันคงเดินผิดหลงทางไปไกล จนยากเกินกว่าจะกลับตัวและพลิกใจ
ขอบคุณครับ ขอบคุณ ถ้าหากไม่มีท่านแล้วไซร้ ไหนเลยฉันจะรู้จัก “ธรรม”
สวัสดีค่ะ คุณสุญญตา
ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ยากจะขอบคุณศัตรู และมิตรร้าย เหมือนกันค่ะ เพราะเค้าเหล่านั้น (ที่ไม่หวังดี) ทำให้ฉันได้รู้จักกับ "ธรรม" สอนใจที่กล่าวไว้ว่า จงเอาชนะความโกรธด้วยความไม่โกรธ และเวรย่อมระงับด้วยการไม่วองเวร และใช้ความสงบ สยบความเคลื่อนไหว เพราะดิฉันต้องทำงานกับคนหมู่มาก มีทั้งคนรัก และคนชัง โดนกลั่นแกล้งสารพัด ด้วยความที่เข้าใจผิดไปเชื่อคำยุแยงของคนที่ไม่หวังดี ด่าเสียดทอทั้งต่อหน้า และลับหลัง บางครั้งดิฉันก็ได้ยินแบบเต็มสองหู เค้าว่าให้ดิฉันด้วยคำไม่สุภาพ (สัตว์ที่มีไว้ไถนา) แต่ก็ทำเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะนึกถึงคำสอนที่ว่าจงเอาชนะความโกรธด้วยความไม่โกรธ ช่วยได้มากเลยค่ะ และต้องขอขอบใจน้องสาวของฉ้นนะ ที่ตอนเด็ก (10 ขวบ) ฉันเคยเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง เคยสั่งให้น้องสาวทำโน้นทำนี้ตามใจตัวเอง แต่ด้วยความเป็นเด็กเค้าก็ไม่ทำตามที่ดิฉันสั่ง ทำให้ดิฉันโกรธมาก ด่าน้องสาวต่าง ๆ นา ๆ แต่น้องสาวยก็ยังเฉย จึงทำให้ฉันโกรธมาก ยิ่งโกรธก็ยิ่งด่า น้องสาวฉันก็ยังนิ่งเฉยเหมือนเดิม ตรงกันข้ามจิตใจของดิฉันในตอนนั้นมันร้อนรนเหมือนถูกไฟเผา ดิฉันโกรธมากจนปวดหัว เหมือนหัวจะระเบิดออกมาให้ได้ แต่น้องสาวฉันก็ยังนิ่งเฉยเหมือนเดิม มันทำให้ฉันรู้ว่า ถ้าคนที่เค้าคิดไม่ดีกับเรา ด่าว่าเราแรง ๆ ถ้าหากเราไปเต้นแร้งเต้นกาเดือดร้อนตามเค้า ก็ยิ่งทำให้เค้าสะใจ ที่ทำให้เราเจ็บปวดได้ แต่ถ้าเราเฉยไปซะ โดยใช้ความสงบ สยบความเคลื่อนไหว และก็เค้านั่นแหละที่จะเป็นฝ่ายเดือดเนื้อร้อนใจไปเอง (เหมือนฉันในตอนเด็ก)