ปฐมบทสำหรับการจัดการศึกษา Selfless study

ท่านผู้อ่านให้ความสำคัญกับ ตัวตนแห่งกาย (body) และตัวตนแห่งจิต (self) มากน้อยเพียงใด เราท่านต้องรับปัจจัยเพื่อความเนื่องอยู่ของตัวตนแห่งกาย เช่น ปัจจัย 4 หรืออาจเป็นปัจจัยอินฟินิตีสำหรับปัจจุบัน พร้อมกลไกมากมายสำหรับการรักษาไว้ซึ่งตัวตนแห่งจิต ในรูปแบบของการยอมรับ การนับถือ เกียรติยศ ศักดิ์ศรี หรือคำอื่นใดที่คนเราสามารถนำมาบัญญัติใช้เพื่อบ่งบอกถึงระดับของความเป็นตัวตน hi class, low class, no class,  บางเหตุการณ์ เราเป็นห่วงภาพพจน์ ของตนเอง มากกว่า ตัวตนแห่งกาย ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงินทอง สำหรับการยกระดับความเป็นตัวตนในสังคม  หรือการให้ได้มาซึ่งสัญลักษณ์ของการบ่งบอกความเป็นตัวตน hi class หรืออะไรมากมาย จนทำให้บดบังความจริงของชีวิตที่ได้มีโอกาสเกิดมา และมักจะมีประโยคที่ใคร ๆ มักใช้กันว่า ขอเถอะ เกิดมาครั้งเดียว ขอให้ทุกอย่างยิ่งใหญ่ สมเกียรติ สมศักดิ์ศรี การรักษาไว้ซึ่งเกียรติ ศักดิ์ศรี นั้น นำความเดือดร้อนมาสู่อีกหลาย ๆ ชีวิตที่เกี่ยวเนื่อง เริ่มจากสังคมเล็กสุด ถึงระดับประชาคมโลก  ไม่ว่าจะเป็นกล่าวโทษ การปฏิเสธ หรือแม้แต่การใช้ กลไกแห่งจิต ต่าง ๆ  หรือกระทั่ง เกียรติยศ ศักดิ์ศรี ก่อให้เกิดความขัดแย้ง สงคราม หรือการเข่นฆ่าทำลายล้าง ก่อให้เกิดความไม่สงบสุขต่าง ๆ มากมาย ซึ่งคงพอสรุปได้ว่า การมีอยู่ของตัวตน การรักษาไว้ซึ่งความมีตัวตน สามารถก่อเป็นสาเหตุปัจจัยหนุนเนื่องของการเกิดแก่หลายสิ่งอย่างของชีวิตได้

มาถึงตรงนี้ ผู้เขียนอยากถามว่า เหนื่อยไหม พอหรือยัง กับการที่ต้องให้ได้มา และ รักษาไว้ซึ่งสัญลักษณ์ของความเท่าเทียม และความเหมาะสมกับเกียรติยศ ศักดิ์ศรี แห่งความมีตัวตน   ถ้าเหนื่อยแล้วเราไม่มาลองเรียนรู้ถึง การย้อนรอยของความเป็นตัวตน และการปลดปล่อยพันธนาการของความเป็นตัวตน โดยการเริ่มต้นศึกษาความมี ความเป็น ของภาวะตัวตน และการไม่มี การไม่เป็น ของภาวะตัวตน และผลอันเกิดจากสภาพการณ์และภาวะดังกล่าว  และเราจะยังคงยินดีให้สิ่งเหล่านี้ตกทอดถึงลูกหลานของเราด้วยหรือไม่ โดยบทบาทของการศึกษาในยุคปัจจุบันนี้ ควรส่งเสริม หรือจำกัดความมีตัวตน และรูปแบบการเรียนการสอนเกี่ยวกับภาวะตัวตนและภาวะความไร้ตัวตนควรจะมีลักษณะอย่างไร