สุขํ รุกขสฺส ฉายาว ตโต ญาติมาตาปิตุ
ตโต อาจริโย รญฺโย ตโต พุทธสฺส เนกธา
เย็นร่มเงาแมกไม้ สุขสบาย
เย็นญาติพ่อแม่นาย ปกเกล้า
เย็นครูทั่วใจกาย ขจัดโง่
เย็นร่มพระพุทธเจ้า เลิศล้าสุขเกษมฯ
ยสฺส รุกขสฺส ฉายาว นิสีเทยฺย สเยยฺย วา
น ตสฺส สาขํ ภญเชยฺย มิตฺตทุพฺโพ หิ ปาปโก
ชนใดพึ่งร่มไม้ นั่งนอน
แล้วกลับหักลิดรอน กิ่งไม้
บ้างฟันตัดทึ้งถอน ต้นโค่น
คนคิดร้ายมิตรไซร้ ชั่วช้าเลวทรามฯ
นตฺถิ ราคสโม อคฺคิ นตฺถิ โทสสโม กลิ
นตฺถิ ขนฺธสมา ทุกฺขา นตฺถิ สนฺติปรํ สุขํ
๏ ไฟใดจักเทียบได้ ไฟรา- คะเฮย
โทสะเคียดโกรธา โทษร้าย
ทุกข์ใดเท่าสังขาร์ เบญจะ- ขันธ์เฮย
ยอดสุขสงบคล้าย สงัดล้ำสุขบรม ๚๛
อาโรคฺยปรมา ลาภา สนฺตุฏฺฐีปรมํ ธนํ
วิสฺสาสปรมา ญาติ นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ
๏ ลาภประเสริฐยิ่งไร้ โรคา
รู้จักพอคือทรัพยา ค่าล้ำ
วางใจเชื่อวาจา เช่นญาติ
สุขยิ่งยวดปราชญ์ย้ำ เลิศแท้นิพพาน ๚๛
อจิรํ วตยํ กาโย ปฐวึ อธิเสสฺสติ
ฉุฑฺโฑ อเปตวิญฺญาโณ นิรตฺถํว กลิงฺครํ
๏ ร่างกายไม่เที่ยงแท้ จีรัง
อายุเสื่อมนับถอยหลัง เร่งร้อน
กายม้วยมอดมรณัง ทอดสู่ ดินนา
ดุจท่อนไม้ทับซ้อน ค่าไร้พุพัง ๚๛
ทูเร สนฺโต ปกาเสนฺติ หิมวนฺโต ว ปพฺพโต
อสนฺเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ รตฺติขิตฺตา ยถา สรา
๏ คนดีดีประจักษ์ได้ แต่ไกล
ปรากฏดุจหิมาลัย ตระหง่านตั้ง
คนชั่วชั่วคลาไคล ไม่เด่น ชัดแฮ
ดุจลูกศรไม่ยั้ง พุ่งคว้างกลางคืน ๚๛
ยสฺส อจฺจนฺตทุสฺสีลฺยํ มาลุวา สาลมิโวตฺถตํ
กโรติ โส ตถตฺตานํ ยถา นํ อิจฺฉตี
๏ เถาวัลย์พันเกี่ยวไม้ เวียนวน
ไม้ปล่อยเถารัดตน รกเรื้อ
สุดท้ายไม่อาจทน วายวอด
คนทุศีลปล่อยเชื้อ ลบล้างตนเอง ๚๛
น ปเรสํ วิโลมานิ น ปเรสํ กตากตํ
อตฺตนาว อเวกฺเขยฺย กตานิ อกตานิ จ
๏ กิจผู้อื่นอย่าคุ้ย วิจารณ์
จับผิดไม่หรือการ เสร็จแล้ว
ควรแต่ส่องสอดงาน กิจส่วน ตนนา
ใดเหมาะใดควรแคล้ว ละทิ้งหรือทำ ๚๛
น ปเรสํ วิโลมานิ น ปเรสํ กตากตํ
อตฺตนาว อเวกฺเขยฺย กตานิ อกตานิ จ
๏ กิจผู้อื่นอย่าคุ้ย วิจารณ์
จับผิดไม่หรือการ เสร็จแล้ว
ควรแต่ส่องสอดงาน กิจส่วน ตนนา
ใดเหมาะใดควรแคล้ว ละทิ้งหรือทำ ๚๛
