ข้าราชการกับคอร์รัปชั่น

การคอร์รัปชั่นในเมืองไทยมีให้เห็นในทุกวงการ คอร์รัปชั่นกันจนกลายเป็นเรื่องธรรมดา หรือเป็นเรื่องปกติของคนไทย จนมีโพลของสำนักหนึ่งที่ทำกับนักเรียนมัธยมปลายพบว่าการคอร์รัปชั่นเด็ก ๆเขาเห็นว่าไม่เสียหายแต่อย่างใด เป็นเรื่องปกติ ฟังแล้วใจหายวาบเมืองไทยพัฒนาคอร์รัปชั่นไปไกลมาก ๆ ขนาดเยาวชนที่กำลังเรียนอยู่ในสถานบันการศึกษายังไม่เข้าใจว่าการคอร์รัปชั่นมันสร้างความเสียหายให้ตนเองและประเทศชาติอย่างไร กรรมของประเทศไทยจริง ๆ อนาคตของชาติยังมีความคิดแค่นี้เอง สั้นเอามาก ๆ จะฝากอนาคตประเทศไว้ได้ไหมเนี๊ยะ  คราวนี้หันมาดูคอร์รัปชั้นที่เกิดขึ้นเกลื่อนบ้านเมืองอยู่ในขณะนี้ ถ้าเราพิจารณาให้ดี วิเคราะห์ให้ลึกอีกนิด เราจะพบว่าการคอร์รัปชั้นในทุกวงการจะมีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่เรียกว่า ข้าราชการเข้าไปเกียวข้องมากบ้างน้อยบ้างตามลักษณะเรื่องที่คอร์รัปชั่น โดยเฉพาะถ้าเป็นการคอร์รัปชั่นในหน่วยงานของทางราชการบุคคลสำคัญที่จะช่วยให้การคอร์รัปชั่นสำเร็จด้วยดีก็คือข้าราชการซึ่งเป็นผู้ปฏิบัติงาน หรือเกี่ยวข้องกับงาน ร่วมมือกับพวกคอร์รัปชั่นทั้งหลาย อาจจะทำไปเพื่อหวังความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ความยากจน ความเกรงใจ หรือถูกบังคับ กลัวไม่มีงานทำ หรือพรรคพวก พี่น้องกัน เมื่อข้าราชการตกอยู่ในสภาพเหล่านี้คอร์รัปชั่นจึงเกิดขึ้น ท่านลองคิดต่อเมื่อคนของรัฐไม่ทำหน้าที่ แถมไปร่วมมือกับคนไม่ซื่อสัตย์อีก การคอร์รัปชั่นมันเลยเจริญงอกงามแผ่กิ่งก้านสาขาไปทั่วประเทศอย่างรวดเร็ว

        การกำจัดคอร์รัปชั่นในมุมมองของผมคิดว่าต้องจัดการได้ ถ้าข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทุกคนตั้งแต่ระดับปลัดกระทรวงลงมาถึงนักการภารโรง ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์ ไม่เห็นแก่ตัว ไม่กลัวนักการเมือง และไม่หวังพึ่งใครเพื่อความก้าวหน้า ปฏิเสธการให้ความร่วมมือในสิ่งที่เห็นว่าไม่ถูกต้อง ไม่ห่วงเก้าอี้จนเกินไปจนหน้ามืดไม่รู้อะไรถูกอะไรผิด และที่สำคัญต้องแจ้งเบาะแสเรื่องทุจริตให้หน่วยงานที่มีหน้าที่ปราบปราม หรือบุคคลที่จะดำเนินการกับพวกคอร์รัปชั่นได้ ต้องกล้าที่จะกระทำในสิ่งที่ดีงาม สร้างทีมงานต่อต้านคอร์รัปชั่นในหน่วยงานทุกรูปแบบทั้งในที่มืดและที่แจ้ง อย่าให้เกียรติไอ้พวกรวยเพราะขี้โกง เรายอมตายอย่างราชสีดีกว่าการโกงบ้านโกงเมือง ถ้าข้าราชการทุกคนทำอย่างผมว่าการคอร์รัปชั่นเกิดยากแน่ ๆ เพราะการคอร์รัปชั้นมันทำคนเดียวไม่ได้จริง ๆ ต้องมีมือที่ หนึ่ง มือที่สอง หรือสาม ถ้าไม่เชื่อลองถาม ท่านเจ้าสัวแห่งลอนดอนดูซิ