พอเสร็จเรื่องแต่งเพลง ทำเพลงโรงพยาบาลเป็นแผ่น ก็จัดตั้งชมรมดนตรี
อีกหนึ่ง(นโยบาย)ซึ่งเกี่ยวมากกับคำว่าพราว(ที่ฉันขยักไว้)
ตรงที่ท่านว่ากิจกรรมที่ท่านมุ่งมั่นและจะทำให้ได้ก็คือ..กิจกรรมเกี่ยวกับการรวมใจ ร่วมแรง ร่วมทีม เพื่อให้ทุกคนที่อยู่ในบ้านหลังนี้ มีความสุขในการทำงานเป็นทีม

......ซึ่งต่อมานายฉันก็ค่อย ๆ ทำตามที่พูด..เกือบ ๆ จะทุกประการ..............
****************************************************

นายของฉัน วางแผนดึงดูดใจบุคคลากรเป็นกลุ่ม ๆ พัฒนาให่ก่อเกิดชมรมต่าง ๆ เช่น ชมรมดนตรี ชมรมคาราโอเกะ ชมรมดนตรีไทยเดิม ชมรมนักกลอน ชมรมจักรยานบึกบึน ชมรมถ่ายภาพ ฯ
ก็ค่อยเป็นค่อยไปนะเธอ....แล้วแต่ว่าอันไหนมีรายชื่อผู้สมัครมากชื่อมากกว่า (ทอปฮิต) ก็จะก่อตั้งไดเร็วกว่า หรือชมรมใดมีเจ้าภาพก็ไปได้ก่อน

อย่างเช่นชมรมดนตรีที่ฉันได้จับพลัดจับผลูกลายเป็นหัวหน้าชั้น ก็คงสืบเนื่องมาจากอาการป่วยของฉัน บวกกับนายของฉันกำลังจัดทำเพลงประจำโรงพยาบาล ฉันโดนสั่งให้พักผ่อนสายตา (งานของฉันและเธอ..ถ้าใช้สายตาไม่ได้จบเห่นะ แย่จัง) แต่ครูสอนไวโอลินฉันบอกว่าไม่เป็นไร...ใช้หู การได้ยิน และความอึดเท่านั้น..ลูก

ณ ขณะเวลานั้น มีฉันคนเดียวที่ได้อภิสิทธิ์หยุดงาน นายจึงใช้ให้แต่งเพลง

ใช่..ถูกใช้ให้แต่งเพลงโดยที่ฉันไม่ได้มีความรู้เรื่องดนตรีมาก่อนเลย
รัก(การฟัง)เพลงเป็นชีวิตจิตใจ...ใช่
ฟังเพลงทุกประเภท..ใช่อีก
แต่นี่..ขนาดแต่งเพลงนะจ๊ะเธอ

ฉันก็บ้าจี้ ตามที่เธอพอรู้ คือถ้าไม่รู้เรื่องอะไร แต่ถ้ามีคนยุยงส่งเสริม ก็ บ้าได้แหลกราญเหมือนกัน
นายพูดคำที่ทำให้ฉันกินใจด้วยว่า
มันเป็นการสร้างประวัติศาสตร์นะ เวลาผ่านไปนาน ๆ ก็(น่าจะ)มีคนระลึกถึงเรา(นายฉัน และพ่วงฉันรวมทีมงานเข้าไปด้วย) ว่า...อ๋อ..เพลงนี้หรือ...โน่น..คน ๆนี้เป็นคนเขียน ในยุคสมัยนี้ ๆ ..ก็ว่าไป

ลักจำมั่ง มีคน(มืออาชีพ)ช่วยมั่ง ประมาณกลางเดือนพฤศจิกายน ปีพ.ศ. 2549 โรงพยาบาลของเราก็มีเพลง มาร์ชนครปฐม , บ้านของเรา และฯ เบ็ดเสร็จรวมสิบเอ็ดเพลงจ้ะเธอจ๋า
ฉันจำได้ทุกเพลง ว่าที่มา มาได้อย่างไร เพราะปล้ำมาเกือบทุกเพลง หาเนื้อหาจากเวบไซต์ก็มีนะ นายฉันยังบอกเลยว่า รายละเอียดที่เสนอให้ท่านดู ก็เก็บไว้ด้วย แน่นอนอยู่แล้ว เอาไว้หากินได้หลายมื้อ อ้อ..ฉันเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์เพลงซะด้วยนะ
เท่ห์เลยมั้ย เธอ

พอเสร็จเรื่องแต่งเพลง ทำเพลงโรงพยาบาลเป็นแผ่น ก็จัดตั้งชมรมดนตรี

นายฉันมีสินบนเกี่ยวกับ ดนตรีนิดหนึ่ง..........คือให้ชมรมนี้(ดนตรี) เรียนดนตรี ไวโอลิน และสนับสนุน..งบเนื่องจากเป็นกิจกรรมหนึ่งที่พัฒนาคน..สมองซีกขวา นำคนให้อ่อนโยน มีความละเอียดอ่อน และที่เห็นเด่นชัด คือ..รักกันจ้ะ เธอจ๋า
พวกเรา...วง"พราว" มีกิจกรรมซ้อมดนตรีกันทุกเที่ยง ช่วงพักงาน กินข้าวกลางวันแป๊บแล้วก็วิ่งมาเรียนดนตรี ฉันผอมลงไปได้(ตั้งหน่อย) ดีใจ๊ ดีใจ

พร้อม ๆ กันหรือเปล่า...อ้อ รู้สึกว่า เรื่องโดนอุปโลกน์ให้(ลอง)แต่งเพลงมาก่อน บังเอิญครูพักลักจำ..แต่งได้บ้าง....

ฉันจึงได้รับการโหวดให้เป็นหัวหน้าชั้น..เรียนดนตรี..ไงเธอ

ยังไม่ได้โอกาสเฉลย..สักทีถึงที่มาของคำว่า.....พ ร า ว