ภูมิปัญญาของพวกเรา

สมุดบันทึกของกลุ่มนักศึกษาหลักสุตรศิลปศาสตรบัณทิต  สาขาสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น  มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร รุ่นรหัส ๔๙ ศุนย์เรียนรู้อำเภอภูเวียง  จังหวัดขอนแก่น

รายชื่อนักศึกษาในกลุ่มมีดังนี้

1. นายประยูร   พรมนนท์   ประธานกลุ่ม

2. นายอำพร    ทิ้งโคตร     รองประธานกลุ่ม

3. นายศศิศร     โสพรมมา  รองประธานกลุ่ม

4. น.ส. พิศมัย  รำเพยพล  เลขานุการ

5.นาย สุเมธ  นามสิงห์  กรรมการ

6. นาย บัววิน   รามพัฒน์  กรรมการ

7. นาย วิสิทธิ์   พิมพ์วัลย์  กรรมการ

8. นาง เดือนจิต   สามารถกูล  กรรมการ

9. นาง กัลยาณี  โสพรมมา      กรรมการ

10. นาย อมรรักษ์  ศิริธรรมจักร  กรรมการ

             เรื่องเล่า

เมื่อก่อนหลงไหลความทันสมัยความเป็นฝรั่ง  เห็นฝรั่งเขาทำ  เห็นเพื่อนเขาทำเหมือนฝรั่งก็ชื่นชม ชื่นชอบ  พยายามอยากทำได้เหมือนเขา  ของไทยๆ  ของที่พ่อแม่ใช้ ดูแล้วมันเชยไม่มีความสำคัญแม้แต่นิดเดียวเป็นความหลงผิดของเด็กบ้านนา  ที่ไม่เห็นถึงคุณค่าภูมิปัญญาของท้องถิ่นตนเอง  เห็นเสื้อกางยีนส์ Levi,s HARA มีค่ามากกว่าผ้าไหมทีคุนย่าคุณยายถักทอกว่าจะได้มาแต่ละผืนด้วยนำพักนำแรงและความอดทนพยายามอย่างที่สุด

         เมื่อเห็นของตนไม่มีค่าก็หาเงินไปซื้อของเขามาสวมใส่  ฝรั่งหรือชาวต่างชาติเขารำรวยอยู่แล้ว  ก็มีผลกำไรมากมายรำรวยยิ่งขึ้นไปอีกตนเองได้แต่โก้  โธ่จะกินยังไม่ค่อยจะมีเลย

          ได้ศึกษาหลักสูตรสหวิทยาการเพื่อพัฒนาท้องถิ่นสอนให้เราได้หวนกลับไปทบทวนอดีต  ได้รู้จักกำพืดที่มาของตนเอง  ได้เห็นถึงคุณค่าของภูมิปัญญาท้องถิ่นดั้งเดิมของเรา  เราไม่ได้แพ้เขาเลย  เพียงแต่เราไปหลงไหลของที่มาจากที่อื่นที่ผ่านการโฆษนาชวนเชื่อต่างๆนานา

           ของดีๆของเรามีเยอะแยะ  พวกเราอย่ามองข้ามของที่เรามีอยู่เรามาให้ความสำคัญกับภูมิปัญญาท้องถิ่นของเราเถอะผลดีก็คือเราจะไม่ต้องเสียดุลย์การค้ากับต่างประเทศ  ไม่มีหนี้สินมากมายขนาดนี้  พอมีอยู่มีกิน  ใส่ผ้าชุดไหมของไทยเราใครว่าเชยก็ให้เขาว่าไป  ขนาดฝรั่งเขายังอยากได้เลย  หากพวกเราไม่ว่าดี  แล้วใครที่ใหนเขาจะมาว่าดีแทนพวกเรา