การสอนแบบง่าย ๆโดยให้นักเรียนได้เรียนจากง่ายไปหายาก

ข้าพเจ้าสอนวิชาภาษาไทยในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่  1    ทำให้ข้าพเจ้าพบปัญหาการอ่านและการเขียนของนักเรียนเป็นส่วนใหญ่  ส่วนปัญหาที่พบมากที่สุดคือปัญหาการอ่านจะเห็นได้ว่านักเรียนยังอ่านสรุปใจความสำคัญยังไม่ได้  จะเห็นได้จากให้นักเรียนอ่านบทความ1เรื่องนักเรียนไม่สามารถบอกได้ว่าบทความที่นักเรียนอ่านนั้นสรุปใจความสำคัญได้ว่าอย่างไร  และบอกไม่ได้ว่าบทความนั้นต้องการที่จะสื่อให้ผู้อ่านได้รู้อะไรได้บ้าง  เกิดประโยชน์อะไรต่อผู้อ่านบ้างจึงทำให้เกิดปัญหานักเรียนอ่านสรุปใจความสำคัญไม่ได้  ไม่สามารถวิเคราะห์สังเคราะห์และถ่ายทอดเรื่องที่อ่านให้ผู้อื่นได้รู้และเข้าใจได้  ส่วนนักเรียนที่สามารถอ่านสรุปใจความสำคัญได้  แต่ยังไม่ดีเท่าที่ควร  ประมาณร้อยละ50สาเหตุเกิดจากนักเรียนยังไม่ชอบอ่านหนังสือเป็นจำนวนมาก  ทำให้นักเรียนไม่เกิดความคิดที่หลากหลายซึ่งเป็นผลให้นักเรียนอ่านสรุปใจความสำคัญและวิเคราะห์เนื้อหาที่อ่านไม่ได้  ข้าพเจ้าจึงจัดทำสื่อการสอนแบบง่าย ๆ  โดยให้นักเรียนได้เรียนจากง่ายไปหายาก  ข้าพเจ้าจึงหานิทานมา  1  เรื่อง  แบ่งเนื้อหาออกเป็นย่อหน้า  3-5  ย่อหน้า ให้นักเรียนอ่านทีละ  1  ย่อหน้าแล้วให้นักเรียนสรุปใจความสำคัญของย่อหน้านั้นๆ ออกมาว่าเนื้อเรื่องที่นักเรียนได้อ่านนั้นว่าอย่างไรพอชั่วโมงต่อไปก็ให้สรุปใจความสำคัญในย่อหน้าที่  2และต่อไปเรื่อยๆจนจบเรื่องจากนั้นก็ให้นักเรียนอ่านใจความที่นักเรียนสรุปออกมาแต่ละย่อหน้าเพื่อสรุปเป็นใจความเดียว  ปรากฏว่านักเรียนร้อยละ90สามารถอ่านสรุปใจความสำคัญจากการอ่านที่กำหนดให้ได้  ทำให้นักเรียนเกิดความรู้สึกอยากรู้เรื่องต่อแล้วอยากอ่านหนังสือต่อให้จบ ซึ่งวิธีการนี้น่าจะเป็นวิธีหนึ่งที่จะปลูกฝังนิสัยรักการอ่านได้ และช่วยให้นักเรียนมีความคิดที่หลากหลายและสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้