การสอนแบบง่าย ๆ โดยให้นักเรียนได้เรียนจากง่ายไปหายาก

ข้าพเจ้าสอนวิชาภาษาไทยในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่  1    ทำให้ข้าพเจ้าพบปัญหาการอ่าน และการเขียนของนักเรียนเป็นส่วนใหญ่  ส่วนปัญหาที่พบมากที่สุดคือ  ปัญหาการอ่าน  จะเห็นได้ว่านักเรียนยังอ่านสรุปใจความสำคัญยังไม่ได้  จะเห็นได้จากให้นักเรียนอ่านบทความ  1  เรื่อง  นักเรียนไม่สามารถบอกได้ว่าบทความที่นักเรียนอ่านนั้นสรุปใจความสำคัญได้ว่าอย่างไร  และบอกไม่ได้ว่าบทความนั้นต้องการที่จะสื่อให้ผู้อ่านได้รู้อะไรได้บ้าง  เกิดประโยชน์อะไรต่อผู้อ่านบ้าง  จึงทำให้เกิดปัญหานักเรียนอ่านสรุปใจความสำคัญไม่ได้  ไม่สามารถวิเคราะห์สังเคราะห์และถ่ายทอดเรื่องที่อ่านให้ผู้อื่นได้รู้และเข้าใจได้  ส่วนนักเรียนที่สามารถอ่านสรุปใจความสำคัญได้  แต่ยังไม่ดีเท่าที่ควร  ประมาณร้อยละ  50 สาเหตุเกิดจากนักเรียนยังไม่ชอบอ่านหนังสือเป็นจำนวนมาก  ทำให้นักเรียนไม่เกิดความคิดที่หลากหลาย  ซึ่งเป็นผลให้นักเรียนอ่านสรุปใจความสำคัญ  และวิเคราะห์เนื้อหาที่อ่านไม่ได้  ข้าพเจ้าจึงจัดทำสื่อการสอนแบบง่าย ๆ  โดยให้นักเรียนได้เรียนจากง่ายไปหายาก  ข้าพเจ้าจึงหานิทานมา  1  เรื่อง  แบ่งเนื้อหาออกเป็นย่อหน้า  3-5  ย่อหน้า ให้นักเรียนอ่านทีละ  1  ย่อหน้า  แล้วให้นักเรียนสรุปใจความสำคัญของย่อหน้านั้น ๆ ออกมาว่าเนื้อเรื่องที่นักเรียนได้อ่านนั้นว่าอย่างไร  พอชั่วโมงต่อไปก็ให้สรุปใจความสำคัญในย่อหน้าที่  2  และต่อไปเรื่อย ๆ จนจบเรื่อง  จากนั้นก็ให้นักเรียนอ่านใจความที่นักเรียนสรุปออกมาแต่ละย่อหน้าเพื่อสรุปเป็นใจความเดียว  ปรากฏว่านักเรียนร้อยละ  90  สามารถอ่านสรุปใจความสำคัญจากการอ่านที่กำหนดให้ได้  ทำให้นักเรียนเกิดความรู้สึกอยากรู้เรื่องต่อ  แล้วอยากอ่านหนังสือต่อให้จบ  ซึ่งวิธีการนี้น่าจะเป็นวิธีหนึ่งที่จะปลูกฝังนิสัยรักการอ่านได้  และช่วยให้นักเรียนมีความคิดที่หลากหลายและสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้