ฐานทรัพยากรกับการพัฒนา
จากการเรียนรู้ในวันที่ 26 พ.ย. 2550 เป็นการเรียนรู้ที่เกี่ยวกับเรื่องฐานทรัพยากรกับการพัฒนาชนบท โดยในวันนั้นได้เรียนรู้เกี่ยวกับความหมายของ
การพัฒนา ซึ่งหมายถึง
การทำให้ดีขึ้น เป็นการเปลี่ยนแปลง ที่มีการกำหนดทิศทาง หรือการเปลี่ยนแปลงที่ได้วางแผนไว้แน่นอนล่วงหน้า ซึ่งทิศทางที่กำหนดขึ้นจะต้องเป็นของดีสำหรับกลุ่มหรือชุมชนที่สร้างขึ้น
ชนบท หมายถึงเขตที่ตั้งอยู่นอกตัวเมือง ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมตามสภาพ พื้นที่ตั้งกับประชาชนที่อยู่ในชนบทนั้นจะมีความสัมพันธ์ต่อกันด้วย ชนบทแต่ละแห่งย่อมมีความแตกต่างกันไปทั้งทางเศรษฐกิจ สังคม การปกครอง และความเป็นอยู่ของชาวชนบท สังคมมีขนาดเล็กและล้าหลัง
การพัฒนาชนบท หมายถึง
ลักษณะการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคมและการเมือง ที่ตั้งใจกระทำให้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพื่อวัตถุประสงค์ในการปรับปรุงคุณภาพชีวิตของประชาชน ในชนบท ทั้งนี้โดยการดำเนินงานเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่สำคัญคือ การปรับปรุงสภาพ การดำรงชีวิตโดยทั่วไปของชาวชนบท เช่น การกินดีอยู่ดีขึ้น การส่งเสริมให้ชาวชนบท มีความสามารถในการพึ่งพาตนเอง ในการปรับปรุงดัดแปลงหรือควบคุมทรัพยากรและ สภาพแวดล้อมในการมีอำนาจต่อรองทางเศรษฐกิจ สังคมและการเมือง กับชุมชนภายนอก สังคมชนบทและมีความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของชาวชนบทเป็นสำคัญ
และได้อ่านบทความที่น่าสนใจของอาจารย์ป๋วย อึ้งภาภรณ์ โดยเนื้อเรื่องเป็นการระบุถึงความต้องการของคนเราตั้งแต่เกิดจนตาย และได้ให้ความเห็นไว้ว่าการพัฒนาชนบทจะมีผลสำเร็จได้ดังนี้ 1. รายได้ของชาวชนบทเพิ่มขึ้นในอัตราที่เท่าเทียมกัน 2. ความเจริญและรายได้ของชาวชนบทต้องเป็นไปอย่างมั่นคง แมความเสมอภาคกันในทุกระดับ 3. ชาวชนบทต้องสามารถช่วยตัวเองได้ ซึ่งการพัฒนาจะสอดคล้องกับช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติที่ผ่านมาทั้ง 10 ฉบับ การเรียนรู้ในวันนี้ยังเรียนรู้กลวิธีในการพัฒนาชนบทตามแนวพระราชดำริ ดังนี้ การช่วยให้พึ่งตนเองได้ การส่งเสริมความรู้ในการทำมาหากินตามหลักวิชาการ การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และคุณภาพชีวิต และการพัฒนาตามแนวพระราชดำริ ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
