ชื่อเรื่อง การแก้ปัญหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ เรื่องการวัด
ตำแหน่งที่ของข้อมูลโดยใช้เปอร์เซ็นต์ไทล์ของ
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสตรีปากพนัง
ปีการศึกษา 2549 ด้วยวิธีสอนแบบมีเพื่อนพี่เลี้ยง ชื่อผู้วิจัย นางธิดารัตน์ แปะเง้าสุขชื่อโรงเรียน โรงเรียนสตรีปากพนัง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
นครศรีธรรมราช เขต 3ปีที่วิจัย 2549
การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง รูปแบบการวิจัย X O มีวัตถุประสงค์เพื่อ ให้นักเรียนมีทักษะในการวัดตำแหน่งที่ของข้อมูลโดยใช้เปอร์เซ็นต์ไทล์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบฝึกทักษะการวัดตำแหนงที่ของข้อมูลโดยใช้เปอร์เซ็นต์ไทล์และแบบทดสอบหลังเรียน ผู้วิจัยได้จัดกิจกรรมการเรียนการสอนตามแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่วางไว้ แล้วทำการทดสอบหลังเรียน นำคะแนนการทดสอบหลังเรียนไปเทียบกับเกณฑ์การประเมินที่วางไว้ ผลการวิจัยพบว่าแก้ปัญหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ เรื่องการวัดตำแหน่งที่ของข้อมูลโดยใช้เปอร์เซ็นต์ไทล์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสตรีปากพนัง ปีการศึกษา 2549 ด้วยวิธีสอนแบบมีเพื่อนพี่เลี้ยง นักเรียนมีผล การประเมินผ่านเกณฑ์การประเมินทุกคน แสดงว่าการแก้ปัญหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ เรื่องการวัดตำแหน่งที่ของข้อมูลโดยใช้เปอร์เซ็นต์ไทล์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสตรีปากพนัง ปีการศึกษา 2549 ด้วยวิธีสอนแบบมีเพื่อนพี่เลี้ยง สามารถแก้ปัญหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ เรื่อง การวัดตำแหน่งที่ของข้อมูลโดยใช้เปอร์เซ็นต์ไทล์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสตรีปากพนัง ปีการศึกษา 2549 ได้
วิธีการปฏิบัติงาน Best Practice 1. ขั้นเตรียม (Plan) 1. ศึกษาปัญหา 2. ออกแบบนวตกรรม เขียนแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และสร้างสื่อ 3. ครู นักเรียนเป้าหมาย และนักเรียนเพื่อนพี่เลี้ยง ร่วมกันกำหนดข้อตกลงในการเรียน การวัดผล และการประเมินผล2. ขั้นดำเนินการสอน (Do) 1. ครูจัดกิจกรรมการเรียนการสอนตามแผนที่วางไว้ 2. นักเรียนพี่เลี้ยงจัดกิจกรรมการเรียนการสอนตามแผนที่วางไว้3. ขั้นตรวจสอบ (Check) 1. นักเรียนกลุ่มเป้าหมายทำแบบฝึกทักษะ และทดสอบหลังเรียน 2. ครูตรวจแบบฝึกทักษะ และแบบทดสอบหลังเรียน 3. ประเมินผลการเรียนรู้4. ขั้นปรับปรุง/พัฒนา (Action) 1. นักเรียนที่ยังไม่ผ่านเกณฑ์การประเมิน กลับไปเริ่มต้นขั้นตอนที่ 2 ใหม่ 2. คนที่ผ่านเกณฑ์การประเมินแล้ว ช่วยเป็นเพื่อนพี่เลี้ยงให้กับคนที่ยังไม่ผ่าน ปัจจัยแห่งความสำเร็จ 1. ความร่วมมือของนักเรียนเป้าหมาย และนักเรียนเพื่อนพี่เลี้ยง 2. ความเสียสละ ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ของนักเรียนเพื่อนพี่เลี้ยง ความภาคภูมิใจ และผลที่ได้รับ 1. เกิดความรักความสามัคคีระหว่างเพื่อนนักเรียน 2. นักเรียนเพื่อนพี่เลี้ยงมีความเชื่อมั่นในตนเองเพิ่มขึ้น ช่วยครูดูแลเพื่อนคนอื่นๆ ได้ ทำให้บรรยากาศและผลการเรียนในห้องเรียนปกติดีขึ้น 3. นักเรียนที่เรียนอ่อน มีความมั่นใจในตนเองเพิ่มขึ้น มีความสุขในการเรียนคณิต 4. ครูมีแนวทาง วิธีการแก้ปัญหาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ต่ำได้ดีอีกหนึ่งวิธี
