2 วันก่อน ผ่านไปทางบ้านพี่ที่เคารพ บอกท่านเรื่องปัญหา เกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง บริเวณสี่แยก ที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านพี่คู่สนทนา เลยถามท่านว่า จะทำอย่างไรดี ก็เราเห็นว่า พี่มีอาวุโสย่อมต้องรู้ดีกว่าเรา มีความคิดกว้างไกล และท่านกว้างขวาง ท่านตอบเราว่า ช่างเต๊อะ
คำว่า ช่างเต๊อะ เป็นภาษาเหนือ ผมเข้าใจว่าแปลว่า ช่างหัวมัน อยู่เฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไร ปล่อยเลยตามเลย
ผมเคยได้ยินผู้หลักผู้ใหญ่ ท่านเกษียณอายุราชการไปแล้ว ก่อนย้ายไปท่านบอกว่า ประชาชนหากเอาแต่ช่างเต๊อะ ผู้มีอำนาจหรือข้าราชการก็ต้องทำตามนั้น หรือทำตามอำนาจใจ ตามอำนาจหน้าที่ หากไม่ทำอะไรก็ไม่มีผลการปฏิบัติราชการ พวกช่างเต๊อะ เป็นเหมือนนิ่งดูดาย ทำให้เด็ก เยาวชน ชาวน่านเสียโอกาส เด็ก ๆ ที่จบการศึกษาจึงดูมืดมน เพราะผู้ใหญ่พวกเราเอาแต่ช่างเต๊อะ
คืนนั้น ผมครุ่นคิดเกี่ยวกับปัญหาสี่แยกที่เกิดอุบัติบ่อยครั้ง ล่าสุดคืนวันศุกร์ ที่ผ่านมา ( 23 พฤศจิกายน 2550 )นักเรียนพยาบาลปี 2 กลับจากลำปางมาบ้าน ซ้อนรถจักรยานยนต์ผ่านสี่แยกนี้แล้วรถจักรยานยนต์ทางโทตัดหน้า เธอไปไม่ถึงบ้าน ไม่ได้พบหน้าบิดาเป็นพนักงานขับรถ รพ.สันติสุข ผมตั้งสติจะช่างเต๊อะได้อย่างไร?
ได้โทรไปบอกนักการเมืองที่เคารพว่า พี่มัวแต่รอวางหรีดไม่ได้ ควรลงมาดูปัญหาสี่แยกที่เกิดอุบัติเหตุซ้ำซากว่า ที่นี่ผิดหลักวิศวจราจรหรือไม่ จะแก้ปัญหาเร่งด่วนอย่างไร เบื้องต้นเสนอแนะให้ติดไฟเหลืองส่องสว่างด่วน ให้เร่งลงพื้นที่ วันศุกร์พรุ่งนี้จะครบ 7 วันที่สูญเสีย จะมาช่างเต๊อะอยู่ได้อย่างไร? เท่าที่ทราบความก้าวหน้าเมื่อวานนี้ เรื่องที่แจ้งไปอยู่ที่ปลัดเทศบาลเมืองน่าน เพื่อเร่งรีบดำเนินการแล้ว ต้องขอบพระคุณแทนผู้สัญจร ทั้งคุณและผม หมายถึงพวกเราอาจกระทบด้วยตนเองบริเวณแยกต่าง ๆ ในเขตเทศบาล หรือที่ไหน ๆ ก็ได้ ควรมาร่วมกันดูแลบ้านเมือง เสนอแนะไปยังผู้มีอำนาจ หน้าที่ ให้ลงมาดูแลแก้ไขปัญหาตามครรลอง เถอะครับ อย่าเอาแต่ช่างเต๊อะ ผมไม่ได้ร้องเรียน หากแต่ร้องขอให้เห็นใจ สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาที่เกิดขึ้น บริเวณสี่แยกใกล้บ้าน เท่านั้น
