....หลงเหลือเพียง "ผู้ชายเงียบเหงา" ถูกเหยียบย่ำซากรักเก่าเป็นผุยผง แอบซ่อนในมุม..เก่าอย่างปลดปลง ปลอบหัวใจที่มั่นคงในรักจริง...
...ไม่อยากร้องไห้....
ไม่อยากเสียใจไปมากกว่าเก่า
ไม่อยากนึกถึงวันคืนที่มีเรา
ไม่อยากนึกถึงวันก่อนเก่าเรารักกัน....
....อยากอยู่ให้ได้กับวันนี้...
ในวันที่ไม่มีเธอกับฉัน
ในวันที่ไม่มีกันและกัน
ในวันที่ความสัมพันธ์สิ้นสุดลง....
....ฉันจะอยู่ให้ได้กับวันนี้....
ที่ผ่านมาพอกันทีกับความหลง-
หลงว่าเธอมีเพียงฉันอย่างมั่นคง
จึงทะนงถือตัวว่าตัวดี....
....แต่สุดท้าย....
ถูกทำลายรักขื่นขมช้ำป่นปี้
ไม่หลงเหลือเยื่อใยและไมตรี
หมดสิ้นลายความถือดีหยิ่งทะนง.....
....หลงเหลือเพียง"ผู้ชายเงียบเหงา"....
ถูกเหยียบย่ำซากรักเก่าเป็นผุยผง
แอบซ่อนในมุมเก่า...เก่าอย่างปลดปลง
ปลอบหัวใจที่มั่นคงในรักจริง....
ความรักก้อเป็นแบบนี้ ทำให้หัวเราะและก้อร้องไห้
อาจารย์แต่งได้สุดยอด ชอบ ๆ ๆ
แต่งเพราะ ๆอย่างนี้เยอะ ๆ ๆนะค่ะ
(สาวอุบล)
ขอบใจสาวอุบลคนโก้ ที่แวะมาทักทายและชื่นชม ขอให้สาวอุบลคนโก้สมหวังในรักนะครับ
สวัสดีรอบดึกครับ อ.หนึ่ง
มาทักทายพร้อมหอบกำลังใจมาให้ครับ..
....หลงเหลือเพียง"ผู้ชายเงียบเหงา"....
ถูกเหยียบย่ำซากรักเก่าเป็นผุยผง
แอบซ่อนในมุมเก่า...เก่าอย่างปลดปลง
ปลอบหัวใจที่มั่นคงในรักจริง....
อันนี้เป็นชีวิตจริงของผมในบางมุมนะครับ :)
เมื่อ ศ. 30 พ.ย. 2550 @ 00:02
476267 [ลบ]
</div><div class="info">หวังว่ามุมที่เหลือของคุณเอก จะเป็นมุมแห่งความสุขนะครับ เอาใจช่วยครับ สู้ๆๆๆๆ</div>
............