เมื่อคืนนี้มีเหตุการณ์ที่จะต้องบันทึกเอาไว้เพราะเป็นครั้งแรกที่ไปใช้ชีวิตอยู่ในอินเดียเกือบ 4 เดือนแล้ว คือแผ่นดินไหว
เวลาประมาณ 4.43 น ขณะที่กำลังนอนหลับแบบหลับๆตื่นๆ เพราะน้องเต้จะร้องหิวนมทุกประมาณ 3 ชม.กลางดึก ก็ต้องตกใจเพราะห้องนอนสั่นไปมาอย่างเร็ว เสียงลั่นเปรี้ยะดังควบคู่กันไป ผมบอกภรรยาว่าแผ่นดินไหว ภรรยารีบอุ้มลูกออกไปข้างนอกห้อง ส่วนผมก็วิ่งไปดูลูกๆ อีก 3 คนที่อยุ่อีกห้องหนึ่ง เกรงว่าเขาจะตื่นและตกใจ
อาการสั่นเพียงสักครู่ ก็หยุดไป ลูกๆ หลับสบาย ไม่รู้ตัว
ผมเปิดอินเตอร์เน็ตดูก็เห็นข่าวด่วนในหนังสือพิมพ์อินเดียขึ้นหัวข่าวว่าแผ่นดินไหว(เล็กน้อย)ตอนเหนือของอินเดียโดยยังไม่มีรายละเอียดของข่าว ก็เลยโล่งใจว่าเป็นแผ่นดินไหวจริงๆ และไม่รุนแรง
ต่อมาเปิดข่าวดูในตอนเช้า ปรากฏว่า เป็นแผ่นดินไหว 4.3 ริกเตอร์ และเกิดตรงบริเวณนิวเดลีกับรัฐ Haryana ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเดลี โดยความสั่นสะเทือนจะรู้สึกไปถึงเดลีและเมืองรอบข้าง
คนที่อยู่เดลีมานาน(กว่าผม) บอกว่าปรกติจะไม่ค่อยเกิดแผ่นดินไหวในเดลี แต่รู้สึกว่าเกิดทีไรจะแรงขึ้นเรื่อยๆ ทุกที
ดูจากข่าว เมื่อปีที่แล้วเอง เกิดแผ่นดินไหวที่แคชเมียร์ ในส่วนของปากีสถาน มีความรุนแรงมาก 7 ริเตอร์กว่า และมีคนตายหลายหมื่นคน
ทำให้ตระหนักว่า ธรรมชาตินั้นอยู่เหนือชะตากรรมของมนุษย์เสมอ หากเกิดภัยธรรมชาติที่ร้ายแรง มนุษย์ตัวเล็กๆ อย่างเรา คงไม่รอด ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนในโลก สิ่งที่ทำได้ก็คือไม่ประมาทและสร้างสมบุญ บารมีให้มากๆ เพื่อที่จะนำติดตัวไปในอนาคตกาล....ในภพ ภูมิหน้า
ด้วยความปรารถนาดี
สวัสดีค่ะ
ขอคุณพระจงคุ้มครองคุณพลเดชและครอบครัวทุกคน ให้อยู่ในสถานที่ปลอดภัยเสมอไป เป็นห่วงนะคะ
ไม่ใช่พี่โยคีกำลังฝันเรื่องสงครามโลก ที่คุณพ่อสกลกำลังเล่าให้ฟังนะคะ เรื่องหลบระเบิดพอดี
แหม หลบระเบิดยังดีกว่านะครับ ยังรู้ว่าอยู่ในสภาวะสงคราม ซึ่งก็ต้องระวังตัวอยู่เสมอ แต่ภัยธรรมชาติ ไม่ยักกะบอกล่วงหน้า
อะไรจะเกิด ก็ต้องเกิดครับ พร้อมรับด้วยความยินดี
โอ น่าตื่นเต้นตกใจ นะคะ ที่เกิดตอนที่กำลังหลับ ดีใจที่ทุกคนปลอดภัยค่ะ
ดิฉันก็รู้สึกว่าภัยธรมชาตินั้นนับวันจะมีถี่และรุนแรงขึ้น แถมยังเกิดในที่ที่ไม่เคยเกิดด้วย เป็นสิ่งเหนือการควบคุม หลีกเลี่ยงได้ยากนะคะ
ผมเคยไปประจำการที่ฟิลิปปินส์ก็เจอแผ่นดินไหว ขนาด 6 ริกเตอร์ แค่ตึกอะพาร์ทเม้นต์สั่นนานกว่านี้ และปูนฝมตึกกระเทาะหล่นลงมา
พอไปอยุ่ที่เจนีวา ก็มีหนึ่งในสามปีที่อยู่ ที่แผ่นดินไหวเหมือนกัน แค่โต๊ะตั้งคอมพิวเตอร์สั่นราวกับเจ้าเข้า
มาอินเดียก็เจออีก
แต่ที่น่าห่วงก็คือ ธรรมชาติยิ่งใหญ่มาก อาจจะเกิดอีกเมื่อไหร่ก็ได้.....
ใจนั้นสู้ครับและไม่เคยกลัวตาย........เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น:)
เป็นไปตามเหตุผลครับ การทำลายยังคงมีอยู่ตราบใดที่คนต้องการทำลายเพื่อให้ได้มาซึ่งเงินและอำนาจ
คงทำได้เฉพาะที่เกี่ยวกับตัวเราครับ....ในที่สุด
พี่พลเดชคะ ดีใจที่ทราบข่าวว่าไม่รุนแรงอะไรมากค่ะ ขอให้พี่ พี่หน่อย และหลานๆ ทั้ง 4 คน ปลอดภัย นะคะ วันนี้ แนนยุ่งๆ ว่าจะถามข่าวพี่พลเดช ทางเอ็ม ก็ไม่มีเวลาแวะไปกวนพี่เลย วันนี้ไปงานเกี่ยวกับ GNH มาค่ะ ท่าน PM ไปกล่าว speech เป็นงานที่ไทยโดย กระทรวง พม. จัดร่วมกับ ทางมูลนิธิ เสถียรโกเสศ นาคะประทีป และกับรัฐบาลประเทศภูฏาน PM ของภูฏานก็มาร่วมค่ะ แนนก็ประทับใจงานนี้มากเลยค่ะ รู้สึกว่าภูฏานเป็นประเทศเล็กๆ แต่ผลักดัน แนวคิดเรื่องนี้ได้อย่างเป็นรูปธรรม มีมูลนิธิ ที่จัดตั้งขึ้นมาเพื่อทำการขับเคลื่อนแนวคิดนี้โดยเฉพาะค่ะ ช่วงนี้ แนนก็ซาซากิจกรรมไปบ้าง เนื่องจาก ต้องจัดการภารกิจ ครอบครัวค่ะ สามีจะไปประจำการช่วงกลางเดือนหน้าแล้ว เลยยุ่งๆ หน่อยค่ะ ทั้งงานประจำด้วย ต้องอบรมคู่สมรสด้วยแล้วก็ยังต้องเก็บข้าวเก็บของหน่ะค่ะ เดี๋ยวพอไปประจำการแล้วคงมีเวลาได้คิดได้เขียนอะไรที่มากกว่านี้นะคะ ก็กำลังตื่นเต้นที่จะได้พบกับประสบการณ์ชีวิตใหม่ๆนะคะ หวังว่าพี่หน่อย และหลานๆ ทุกคน สบายดีนะคะ แล้วคงมีโอกาสพบกันในเร็ววันนี้นะคะ พี่ ด้วยความปรารถนาดีเสมอ แนนและบอลค่ะ
แนน / บอล
ดีใจที่จะได้ไปประจำการนะ เป็นประสบการณ์ชีวิตที่ถือว่าพิเศษสำหรับนักการทูต ซึ่งมิได้หมายถึงตัวนักการทูตเท่านั้นแต่คู่สมรสและครอบครัวด้วย เป็นงานที่พี่เรียกว่างานเกียรติยศในต่างแดน http://www.polpage.com/honorintro001.htm อีกหน่อยบอลและแนนไปอยู่จริงๆ ก็จะเข้าใจ
ตั้งใจทำงานเพื่อประเทศชาตินะจ๊ะ ให้สมกับที่เราเป็นข้าราชการของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
มีหน้าที่ดูแลผลประโยชน์ของประเทศชาติและดูแลคนไทยทุกคนในประเทศนั้นๆ
พี่เชื่อว่าบอลและแนนในฐานะนักการทูตและคู่สมรสทำได้อยู่แล้วและทำได้ดีด้วย
มีอะไรก็ถามได้เสมอจ๊ะ หรือจะแลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์กันผ่านทาง G2K นี้ก็ได้ ยินดีเสมอจ๊ะ