ฝาผนังมีชีวิต..
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
คุณพ่อไพฑูรย์ หอมจินดา ผู้อำนวยการระหว่างปี 2531-2543 มีวิสัยทัศน์ให้วาดภาพบนฝาผนังหน้าห้องเรียนตึกอนุบาลชั้นล่าง ห้องละสองภาพ เป็นภาพวาดการ์ตูน น่ารัก ๆ สำหรับนักเรียนอนุบาล เพิ่มสีสันให้แก่ฝาผนังดูแล้วมีชีวิตชีวา ผู้วาดภาพคือ นายประเสริฐ จำปาแดง ครูศิลปะในขณะนั้น ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้ช่วยครูใหญ่ฝ่ายบริหารจัดการ |
สวัสดีค่ะ อาจารย์
ภาพน่ารักมากค่ะ
เหมาะกับเด็ก ๆ จริง ๆด้วย
เคยนึกอยากให้ มีภาพอย่างนี้
ติดเต็ม คลินิกสุขภาพเด็กดี
แต่ผู้ใหญ่บอกว่าเลอะเทอะ
เลยอดค่ะ
สวัสดีครับ
ภาพสวยอย่างนี้ เด็กๆ คงถูกใจ อยากมา ร.ร. ทุกวัน ;)
สวัสดีครับคุณกาแฟ
ขออภัยที่ตอบล่าช้า วานนี้เข้าเน็ทไม่ได้ทั้งวันครับ
โรงเรียนก็หวังว่านักเรียนจะชอบ ดูสบายๆ แต่เห็นทุกวันก็คุ้นตา กลายเป็นความเคยชิน ต้องให้คนอื่นช่วยดูเปรียบเสมือนกระจกเงาครับ
ศิลปะ จะดูสวยหรือเลอะเทอะอยู่ที่คนมอง ที่โรงเรียนก็เคยเกิดขึ้นครับบางสมัยผู้บริหารท่านให้ตกแต่งห้อง จัดบอร์ดตามผนังห้อง หน้าห้อง มุมห้องจัดตามสาระวิชาที่เรียน นำผลงานนักเรียนมาแสดงเพื่อให้เจ้าของผลงานเกิดความภาคภูมิใจ และเป็นแรงผลักดันให้ชอบในวิชานั้น มีทัศนคติที่ดีต่องานชิ้นนั้น แต่ ผู้บริหารบางสมัยก็มีความคิดว่าเลอะเทอะ ปล่อยผนังห้องให้โล่งดูสะอาดตากว่า ก็แล้วแต่มุมมองนะครับ สำคัญที่สุดคือจัดตามนโยบายของเจ้านายก็แล้วกันครับ
ผมดื่มกาแฟไม่ได้เคยดื่มแล้วใจสั่น แต่ได้กลิ่นกาแฟก็หอมดี ท่านดื่มวันละกี่ถ้วยครับ ครูที่โรงเรียนเคยไปเข้าค่ายที่วัดป่าสุคะโตชัยภูมิ พระอาจารย์หักดิบไม่ให้ดื่มกาแฟ รวมทั้งเครื่องดื่มชูกำลังตลอดการอบรม ให้ปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิ เดินจงกรมแทน จบหลักสูตรกลับโรงเรียนปรากฏว่าเลิกดื่มกาแฟครับ ไม่น่าเชื่อ แต่ ก็ต้องเชื่อครับ