รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย

       เมื่อสองวันก่อนมีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้น คำว่าประหลาดอาจจะเป็นการประหลาด ในมุมมองของผม แต่คนอื่นอาจมองว่าเป็นเรื่องปกติก็ได้ คืออย่างนี้ครับ

       หลังจากที่ฟุตบอล  อังกฤษพ่ายแพ้ต่อโครเอเชียคาบ้านตนเอง  3 ประตูต่อ 2 ไม่ว่าจะหันหน้าไปทางใหน มีแต่เสียงกร่นด่า  ก็มันเล่นห่วยกันทั้งทีม สมน้ำหน้าแพ้ซะได้ก็ดี  หรือไม่ก็  โคชมันเฮงฃวย จับประตูไก่อ่อนลงไป เรารู้ว่าแพ้ตั้งแต่เห็นการจัดตัวแล้ว  ถึงขั้นบางคนกล่าวหาว่าอังกฤษล้มบอลก็มี

        ผมมองเป็นเรื่องประหลาดก็เพราะว่า การกระทำใด ๆ ถ้าไม่เป็นเป็นไปตใครามที่คาดหวัง หลายคนจะพยายามค้นหาสิ่งผิดพลาดในเชิงตำหนิ จนบางครั้ง บางขณะลืมคิดไปว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้ในการแข่งขัน เขาพร้อมกว่าเขาก็ชนะไป หรือเขามีข้อได้เปรียบมากกว่า เขาจึงชนะ และสุดท้ายหลายคนจะบอกว่าดวงเขาดีกว่าจึงมีชัย

       เมื่อเป็นเช่นนี้ คำว่า น้ำใจนักกีฬา จึงมักใช้ไม่ได้กับคนไทย  ไม่ว่าจะวงการใหน รวมไปถึงการเลือกตั้งที่จะเกิดขึ้นในเร็ววันนี้ด้วย  ผมเชื่อว่าเมื่อเสร็จสิ้นการเลือกตั้ง ต้องมีการฟ้องร้องกันหลายสิบคู่แน่นอน 

        การรู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย ถ้าบอกว่า มันน่าจะเป็นเรื่องของสถาบันการศึกษา ที่ต้องใช้ความพยายามในการสร้างจิตสำนึกให้กับเด็ก และเยาวชน  ผมคิดว่าประเด็นนี้เราล้มเหลวมาโดยตลอด  แต่ในความคิดของผม ผมมองว่ามันต้องมีวิธีที่จะปลูกฝัง ความมีน้ำใจนักกีฬาให้กับคนในชาติได้  ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเมื่อไร จะมาถึง  ใครรู้ช่วยบอกผมทีเถิดครับ