จะมีใครลืมคนที่เรารักได้บ้างไหม

ความทรงจำดีๆ ยังอยู่ในความคิด วิ่งวนไปวนมาอยู่ในหัวสมองอยากจะช่วยเหลือเธอเมื่อเธอมีความทุกข์ แต่ก็ไม่สามารถช่วยเหลือเธอได้

ไม่เป็นที่พึ่งพาให้กับเธอได้อีก.....ไม่รู้ว่าทำไม

เพราะเรายังไม่พร้อมที่จะช่วยเหลือเธอ ไม่ได้เห็นแก่ตัว

แต่ตอนนี้ ต้องรักตัวเองเอาตัวเองให้รอดก่อน

ผ่านพ้นช่วงนี้ไปได้ คงช่วยเหลือเธอได้เต็มที่

ได้คุยกับเธอเมื่อสองวันที่ผ่านมา เธอบอกว่าเดือดร้อนและมาขอความช่วยเหลือจากผม

ผมไม่สามารถให้ความช่วยเหลือตามที่เธอต้องการได้

เหตุผล...เธอคงเข้าใจดี

แต่เธอก็ว่า ผมไม่ตั้งใจช่วยเหลือเธอ..

ผมก็มีภาระ มีความจำเป็น หมุนไม่ทันอยู่แล้ว

..............

เมื่อหมดรัก ก็หมดแรงใจ...ที่จะทำอะไรต่อไป

ตอนนี้ก็ได้แต่เติมรัก....เติมวันละนิด

แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไรรักจะกลับมาเต็มเหมือนเดิม

แต่ก็จะรอคอยเธอกลับคืนมา...

คนที่เข้าใจผมทุกอย่าง......