เช้าแรกที่ดงหลวง  ทำให้เราแทบจะลืมทุกสิ่ง  เทใจให้แต่ดงหลวงที่เดียว    ด้วยฝีมือการถ่ายภาพแบบเปิดกล้อง และกดชัตเตอร์เป็นอย่างเดียว    ทำให้ไม่กล้าส่งภาพประกวดกับใคร    แต่ก็อยากถ่ายทอดความรู้สึกกับบรรยากาศยามเช้าแรกที่ดงหลวงว่า...ทำไมถึงทำให้ลืมโลกไปได้ทีเดียว

 

ตื่นนอนมาในสภาพยังงัวเงียอยู่หน้าเต้นท์สาวสองแคว

 

บรรยากาศยามเช้าอ่างเก็บน้ำห้วยไผ่

 หากเปรียบพี่เป็นแค่ขอนไม้......

 

เต้นท์สีสวย....ของพี่บางทราย

 

แอบมาเดินเที่ยวคนเดียวยามเช้า

 

     เดินไปเรื่อยๆเก็บเกี่ยวบรรยากาศที่รายล้อม...

 

ดอกไม้ริมทาง....

 

ฝักของดอกไม้สีชมพู  แต่ไม่รู้ว่าดอกอะไร

 

แล้วเราก็เดินต่อไปอีก    ตลอดเส้นทางไม่เจอใครเลย   แต่ก็มองโน่นมองนี่ตลอดเส้นทางเดิน

มองดูมุมนี้แล้วติดใจ  สวยจังเลย....

  

เดินต่อไปจนเจอ...แปลงสาธิตเกษตร  ถัดไปมีปลูกต้นกาแฟด้วยนำมาทำกาแฟสดตรงที่พัก

เจอแปลงต้นกล้าหวาย....เดินไปชม  ตรงนี้มองเห็นอ่างเก็บน้ำด้วยหล่ะ

ตายแล้ว !!! เริ่มเดินมาไกลเกินไปแล้ว ไม่มีคนเลย  จำใจต้องกลับได้แล้ว...สำหรับเช้านี้ของเรา

                           กลับดีกว่า !!!!!  นี่แหล่ะ เช้าแรกของเรา