ในยามที่คนเราได้รับความผิดหวัง เกิดความท้อแท้ หรือกำลังเผชิญกับเหตุการณ์ที่หนักอกหนักใจ สิ่งที่ต้องการมากที่สุดในขณะนั้นก็คือกำลังใจจากคนอื่น โดยเฉพาะจากคนใกล้ชิด กำลังใจเป็นยาบำรุงจิตขนาดวิเศษเป็นยากระตุ้นให้คนเราเกิดพลังที่จะต่อสู้ชีวิตต่อไป ทำให้ความท้อแท้สิ้นหวังหมดไป เราเองยังต้องการกำลังใจจากคนอื่น แม้คนอื่นก็ต้องการกำลังใจจากเราเช่นกัน
ฉะนั้น คนเราจึงควรให้กำลังใจแก่กันและกัน มิใช่คอยแต่จะรับกำลังใจจากผู้อื่น การให้กำลังใจแก่คนอื่นนั้นเป็นเรื่องดี เป็นเรื่องควรทำเป็นอย่างยิ่ง ควรฝึกทำให้เคยชินโดยเฉพาะกับคนใกล้ตัว คนที่เขาดีต่อเรา ช่วยเหลือเราและมีน้ำใจต่อเรา เราต้องให้กำลังใจเขาสม่ำเสมอ อย่าให้ขาด
การให้กำลังใจกันนั้นทำได้หลายอย่าง เช่น ให้ของกินของใช้ ให้ของขวัญรางวัล แต่การให้กำลังใจที่สำคัญและดีที่สุดก็คือ คำพูด การพูดจาดี พูดชมเชยยกย่องเมื่อเขาทำดีทำถูกถือว่าดีที่สุด หากเขาทำผิดพลาดไป การพูดให้โอกาสแก่เขาใหม่ ไม่ดุด่าว่ากล่าวให้ได้อายแต่แนะนำวิธีทำที่ถูกต้องแก่เขา อย่างนี้ก็ถือได้ว่าให้กำลังใจเหมือนกัน
รวมไปถึงเมื่อเขาเกิดความผิดหวังท้อแท้ เกิดความเสียใจ ก็พูดปลอบใจให้กำลังใจเขา แสดงความเห็นอกเห็นใจ ทำตัวเป็นเพื่อนทุกข์ของเขาก็เป็นเหตุให้ได้ไมตรีต่อกัน ผิดกับการบั่นทอนกำลังใจคนอื่นด้วยคำพูดซึ่งเป็นการไม่สร้างสรรค์สิ่งดีเลย มีแต่สร้างศัตรูอย่างเดียว ให้กำลังใจคนจึงดีกว่าบั่นทอนกำลังใจคนแน่แท้
ครั้งต่อไปจะนำเสนอเรื่อง “การเอาเปรียบคนอื่น”
“การให้กำลังใจกัน”
การให้กำลังใจเป็นสิ่งที่ดี ที่ทุกคนควรฝึกให้กำลังใจทั้งกับตนเอง และให้กับผู้อื่น ถึงแม้ว่าเราไม่สามารถพูดให้กำลังใจกับผู้อื่นได้ เราก็ไม่ควรซ้ำเติมเขา