พ่อกับแม่ของผมมีค่ามากกว่าทุกสิ่งในเอกภพ
เรียงความเรื่อง"พ่อแม่ของฉัน"
ใครคือบุคคลสำคัญในชีวิตคุณ พ่อแม่ของคุณใช่ไหม ถูกต้องหรือเปล่า
พ่อกับแม่ของคุณที่ให้กำเนิดคุณ แต่สำหรับผมคือใช่ครับ
พ่อกับแม่มีบุญคุณให้ผมเพราะว่า...
ประการแรกคือ พ่อกับแม่เป็นผู้ให้กำเนิดเรา
ประการที่สองคือ พ่อกับแม่เลี้ยงเรามาตั้งแต่เกิด
ประการที่สามคือ พ่อกับแม่ส่งเราเรียนหนังสือและสั่งสอนเรา
ประการสุดท้ายคือ พ่อกับแม่ดูแลเรายามเราเจ็บไข้
เห็นไหมว่าพ่อกับแม่มีบุญคุณกับเรามากแค่ไหน ผมจึงอยากตอบแทนพ่อกับแม่ด้วยวิธีนี้
ประการที่แรกคือ ผมจะเลี้ยงดูพ่อกับแม่ยามแก่เฒ่า
ประการที่สองคือ ผมจะไม่หยิ่งกับพ่อกับแม่และยอมฟังคำสอน ของท่าน
แล้วคุณล่ะจะตอบแทนพ่อกับแม่อย่างนี้ไหม พ่อกับแม่ของผมมีค่ามากกว่าทุกสิ่งในเอกภพ ดังนั้นทุกเวลามีค่าอย่าปล่อยให้ท่านจากเราไปไกลเสียก่อน ก่อนที่จะสายเกินแก้
ต้องรีบตอบแทนบุญคุณของท่าน
* * * * * * * * *
นี่คือความเรียงที่ลูกชายเขียนในวันที่เขาอยากเขียน
ไม่ได้เป็นการบ้านหรือ งานต้องส่งครู
เมื่ออายุเก้าปี ชั้นประถมสามค่ะ
*มาเพิ่มภาพวัยรุ่นของลูกหน่อยค่ะ

น่ารักมากๆๆๆ
ลูกชาย เขียนได้ดีค่ะ ต่อไปคงได้เป็นนักเขียนใหญ่แน่ค่ะ
ภูภา...ขอฝากขอบคุณทุก ๆ ข้อคิดเห็น
ครับผม
วันนี้มาอ่านบันทึกตัวเอง
คิดถึงหนูนะ ลูกรัก
(ลูกไปเข้าค่าย แม่คิดทึ้ง คิดถึง...)
คิดถึง ครับ
อันนี้คุณลูกหรือคุณแม่ คุณครู งง งง อิอิๆๆ
รู้สึกว่า แม่ คิดถึงลูกน่ะค่ะจนต้องมาอ่านเรื่องที่เขาเขียนไว้
ซาโตริ นะคะ ;P
มาเพิ่มรูปวัยเก้าขวบไว้หน่อยค่ะ
มาเชียร์ลูกชาย....เชียร์ ๆ ๆ
เผื่ออยากเขียน ให้พ่อ สักหนึ่งบันทึก...
ท่าจะยาก แหะ แหะ
สวัสดีค่ะ...มาอ่านแล้วนะคะชื่นใจคุณพ่อคุณแม่ไม่เหนื่อยเลยใช่ไหมคะ
เหนื่อย กังวล เป็นห่วง อยากเจ็บแทนเมื่อเวลาลูกป่วย
กอดเมื่อคิดถึง ไปแอบดูลูก วันลูกไปโรงเรียนวันแรก เหมือนปล่อยลูกนกออกจากรัง
ไปเฝ้ามองหลังคาโรงเรียนเมื่อลูกต้องไปพักที่โรงเรียน
ร่วมวางแผน กับคุณพ่อ และ ร่วมถกกันเรื่องวางแผนอนาคตของลูก ก่อนจะจบด้วยประโยคซ้ำ ๆ ว่า "รอดูไปก่อน ยืดหยุ่น"
:) เป็นเหมือนกันมังคะ
คนที่ยังไม่มีลูก แม้ว่าเคยเป็นลูก มีส่วนน้อยจะเข้าใจตรงนี้ ค่ะ
การเลี้ยงลูกเป็นความสุข แต่...ก็ความทุกข์เจือปนค่ะ
เมื่อเล้กๆ คอยห่วง คอยกังวล ทุกเรื่อง โตขึ้นก้ห่วงว่า อนาคตจะเป็นอย่างไร
ยืดหยุ่นดีที่สุด อย่างที่บอกค่ะ เราไม่ใช่เจ้าของชีวิตเขา แม้เขาจะออกไปจากตัวเรา
เมื่อสองวันก่อนเพิ่งเขียนไปรษณียบัตร เป็นส.ค.ส. วาดรูปไปที่มุมด้วยลายเส้น ลูกรู้ค่ะ ว่าแม่วาดได้แค่รูป"หากิน" ดอกกุหลาบค่ะ(ไม่ถามก็ตอบ ค่ะ อิอิ)
เขียนให้ลูกสั้น ๆ ว่า
1.จงยิ้มทุกวันกับกระจก เวลาเราตื่นมาตอนเช้าแปรงฟัน
2.ผู้รู้(มาก)ไม่ค่อยพูด ผู้พูด(มาก)ไม่ค่อยรู้
3.เวลาเราทำอะไรผิด เกรง หรือหวาดว่าใคร(เช่นเพื่อน ๆ) จะหัวเราะเยาะ
ให้หัวเราะตัวเราเองก่อน แบบขำ ๆ
ถ้าคนอื่นหัวเราะเราจริง ๆ ให้หัวเราะไปกับเขาด้วย เสียงดัง ๆ เลย
*วาบมาจากหนังสือ"ชวนม่วนชื่น" ซึ่งลูกของน้องแซวบ่อย ๆ ว่า "เป็นพระคัมภีร์ประจำตัวแม่"
จริงค่ะ ;P
ฝากรูปพลุสวยๆให้น้องภู สำหรับปีใหม่นี้ด้วยค่ะ พี่ว่าสวยดีนะคะ ชอบดูพลุค่ะ
วันนี้เขียนจดหมายให้ลูกโดยอ้างข้อมูลจากโกทูโน (อ.น.ท. พี่ศศิ)ที่ว่า
แม่คิดของแม่อย่างนี้นะครับ
เห็นด้วยค่ะ ที่บอกว่า แม่อยากให้ลูกหัดคัดลายมือ โดยเฉพาะภาษาไทยครับ
พี่เอง ลายมือ ไม่สวย ในขณะที่ คุณพ่อ คุณแม่ลายมือ สวยๆค่ะ
ลูกพี่ ลายมือ ใช้ได้ แต่ไม่ถึงกัับ สวยค่ะ
พลุ ภาพบน ที่ นครซิดนีย์ ภาพล่าง ที่กรุงลอนดอนค่ะ
วันไหนเราคิดถึงลูก มักอดไม่ได้ต้องมาอ่าน เรียงความของเขา
ทุกปีวันเด็กอย่างนี้เรามีกิจกรรมร่วมกันค่ะ
แต่ เขา พ่อ และแม่ เลือกวิถีชีวิตแบบนี้ เราจึงตรองได้ว่า วินัย การฝึกความอดทน ฝึกฝนความเป็นผู้ใหญ่ ...เราต้องผ่านมันได้
วันนี้เขาได้เป็นตัวแทนหอพัก แข่งขันวิชาหลักภาษาไทยระหว่างโรงเรียนด้วยค่ะ
ภูมิใจแทนเขาค่ะ (ยอมรับค่ะว่า เบอร์ห้า อิอิ)