การศึกษา
การศึกษาของเด็กไทยในยุคปัจจุบันกับคุณธรรมจริยธรรม
คุณธรรมจริยธรรม
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
คณะนิติศาสตร์ ม.นเรศวร · 14 พ.ย. 2550
ดร. ดิศกุล เกษมสวัสดิ์ · 14 พ.ย. 2550
นายนิพนธ์ พล ภิรมย์แก้ว · 14 พ.ย. 2550
sarita · 14 พ.ย. 2550
อัครเจษฎากร · 14 พ.ย. 2550
ขจีวรรณ จิตรสถาพร · 14 พ.ย. 2550
การศึกษาในยุคปฏิรูปการศึกษานีั้มีแนวทางที่ดูดี มีมาตรฐาน มีการประกันคุณภาพการศึกษา ฯลฯ เรียกว่าระบบดีแล้วกัน มีการกล่าวว่าให้ความรู้คู่คุณธรรม แต่การจะทำให้ดีดังที่ประกาศนั้นค่อนข้างยาก ทั้งบุคลากรในการจัดการเรียนการสอนในปัจจุบัน การสร้างบุคลากรในการจัดการเรียนการสอนในอุดมคติ ฯลฯ บุคลากรในการทำตาม พรบ.การศึกษาฯ ทำให้ผลกระทบอยู่ที่ผู้เรียน เยาวชนในปัจจุบันนั้น ี่น่าจะเป็นผลมาจากแผนการศึกษาก่อนหน้านี้เมื่อ 15-16 ปีที่แล้ว ลองถามดูว่าทำำไมเยาวชนในปัจจุบันเป็นเช่นนี้ ยกตัวอย่างเช่น ระดับช่วงชั้นที่ 4 บางคน อ่านภาษาอังกฤษไม่ออก ลำดับอักษรหรือ สะกดคำภาษาไทยได้ไม่ถูกต้อง นั่นเป็นด้านวิชาการ
ด้านคุณธรรมจริยธรรม บางคนไม่สนใจชาติ การเคารพธงชาติ การเคารพผู้ใหญ่ ครูบาอาจารย์ ทักทายพูดสวัสดีเดินผ่านตัวตรงเชียว จนกระทั่งไปถึงการทำแท้งบุตรที่เกิดจาก การมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร
ขอหวนคำนึงถึงการลงโทษผู้เรียนด้วยไม้เรียว มีผู้สอนบางคนทำการลงโทษรุนแรงเกินไปจริง แต่การแก้ไข ควบคุม คือ แนวทางการห้ามใช้ไม้เรียว นั้นดีจริงหรือ?
เด็กจนเป็นเยาวชน อยู่ในวัยวุฒิที่จะรู้รับรู้ และ เข้าใจ การพูดว่ากล่าว ตักเตือน ของผู้สอน ผู้ใหญ่ แล้วจริงหรือ? (โดยปราศจากการลงโทษด้วยไม้เรียว)
การลงโทษด้วยวาจาเป็นการแสดงความรักผู้เรียนที่ถูกต้องแล้วหรือ? นึกถึงนิทานสมัยเด็กๆ ที่พ่อแม่คนหนึ่ง เห็นลูกเล็กๆ หยิบของกินจากผู้อื่นโดยมิได้บอกกล่าว พ่อแม่ก็ชมว่าดี เก่ง จนเด็กคนนั้นเติบโตขึ้นก็ไปหยิบฉวย ขโมย ข้าวของผู้คนต่างๆ บังเอิญไปทำร้ายเจ้าทรัพย์ถึงชีวิต เมื่อลูกถูกจับได้และได้รับโทษประหารชีวิต ลูกหันมาถามพ่อแม่ว่าทำไมไม่สอนเขาว่า การหยิบฉวยสิงของคนอื่นนั้นผิด เพราะุ้ถ้าเขารู้แล้ว เขาก็จะไม่ทำมาจนโต เฮ้อ ฟังแล้วก็อึ้ง เด็กกี่ขวบ เยาวชนอายุเท่าใดที่จะรับการสอนจากพ่อแม่ ครู ได้รู้เรื่อง แล้วถ้ารู้เรื่องแล้วเขาไม่ทำตาม เราจะทำอะไรได้บ้างที่จะไม่เป็นการใช้ความรุุนแรง
การศึกษา กว่าจะรู้ว่าใช้ได้ผลดี ผลการทดลองใช้ กินเวลานานมาก กว่าจะรู้ว่าใช้ได้ผลไม่ดี เยาวชนวัย 15-16 มีปัญหา แนวทางแก้ไขจะทำอย่างไร?
ในปัจจุบันเด็กไทยถือว่าได้รับการพัฒนาการทางด้านศึกษาดีขึ้น แต่ทางด้านจริยธรรมยังถือว่าด้อยอยู่ เพราะจากข่าวหนังสือพิมพ์ต่าง ๆ ที่เด็กไทยยังคงไม่มีคุณธรรม จริยธรรมในใจ เช่น การปล้น ขโมย การชิงทรัพย์ การมีลูกในวัยเรียนต่าง ๆ ทำให้เห็นว่า การอบรมสั่งสอนภายในสถาบันการศึกษายังมีน้อยอยู่ หรืออาจจะเข้าไม่ถึงตัวเด็กก็ได้ การสร้างสื่อเพื่อให้เด็กเข้าใจ ได้เรียนรู้โทษ คุณประโยชน์ คุณค่าของการใฝ่รู้จริยธรรมอาจยังไม่ดีพอ
ปัจจุบันเด็กไทยมีพฤติกรรมที่ก้าวร้าว ขาดคุณธรรมและจริยธรรม ถึงแม้ครูจะมีการส่งเสริมเน้นทางด้านคุณธรรมมากเพียงใด แต่เด็กก็ไม่ให้ความร่วมมือเท่าที่ควร กิจกรรมต่างๆ ที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นล้วนเน้นและสอดแทรกคุณธรรมจริยธรรมในทุกๆ กิจกรรม ยกตัวอย่างเช่น โครงการเข้าค่ายธรรมะ กิจกรรมกีฬาสี แต่มีเพียงบางส่วนและถือว่าน้อยมากที่สามารถปฏิบัติได้ และนำมาใช้ในชีวิตจริง เด็กส่วนมากมีครอบครัวที่แตกแยกผู้ปกครองไม่ค่อยมีเวลาให้ หรือผู้ปกครองหรือพ่อแม่ เป็นต้วอย่างที่ไม่ดีให้ลูกๆ เห็น เด็กจึงปฏิบัติตาม ฉะนั้นการแก้ปัญหาผู้ปกครองต้องมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหานี้ด้วย
ปัจจุบันเด็กให้ความสำคัญด้านวิชาการมาก จนลืมด้านคุณธรรม จริยธรรม ถึงแม้โรงเรียน ครู พ่อแม่จะอบรมสั่งสอน แต่เด็กไทยก็ยังไม่ให้ความสำคัญกับด้านนี้มากนัก อย่างไรก็ตามพ่อแม่ ผู้ปกครอง ครู และผู้ที่เกี่ยวข้องก็ควรปลูกฝังให้ความสำคัญกับเรื่องคุณธรรม จริยธรรมแก่เด็กต่อไป เพราะถ้าเยาวชนในไทยขาดคุณธรรม จริยธรรม ก็จะส่งผลให้เกิดปัญหาสังคม และความเห็นแก่ตัว วุ่นวาย จิตใจของคนก็จะตกต่ำลง
การศึกษาไทยนั้น นับได้ว่าพัฒนามากขึ้นกว่าสมัยอดีตมาก แต่เราก็ยังประสบปัญหาเดียวกัน คือ มีแต่คนเก่งวิชาการ แต่ด้อยคุณธรรม เช่นปัญหา ทุจริตในการสอบ ไม่มีสัมมาคารวะ มีปัญหาชอบคุยโทรศัพท์เกินความจำเป็น ขาดทักษะในการเข้าสังคม มีปัญหาเรื่องคนเพื่อนต่างเพศที่ไม่เหมาะสม ฯลฯ แต่เราก็ย้อนกลับไปมองว่า ผู้ใหญ่นั้น ได้สอนเขา หรือ เป็นตัวอย่างที่ดีแก่เขาหรือยัง เพราะ ในสังคมทุกวันนี้ คนใหญ่คนโต มีอำนาจมักจะคอร์รัปชั่นจนถือว่าเป็นเรื่องปกติ นับประสาอะไรกับกรณีที่เด็กจะไม่เลียนแบบ หรือ แม้แต่ปัญหานักศึกษาชอบนุ่งสั้น ถือว่าเป็นค่านิยมที่ผิด และจริยธรรมของคนเริ่มเสื่อมทรามมากขึ้นทุกวัน อาจจะเป็นเพราะเขาเสพสื่อมากเกินไป เลียนแบบดาราที่เขาชอบ เห็นว่าดาราที่แต่ตัวโป๊ เป็นสิ่งที่น่ายกย่อง น่าเลียนแบบ ไม่เห็นจำเป็นเลยว่าถ้าคุณไม่โป๊ จะดังไม่ได้ เดี๋ยวนี้หนังสือนิตยสารส่วนใหญ่ จะมีรูปดาราดังใส่ชุดวาบหวิว โดยไม่จำเป็น ดูแล้วก็สลดใจ ทำไมต้องขายภาพกันขนาดนั้นด้วย ไม่เข้าใจเหมือนกัน
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดที่เราจะช่วยให้เยาวชนของชาติ เป็นบุคคลที่มีคุณธรรม และ จริยธรรม ได้นั้น ต้องเริ่มที่บ้าน ที่ครอบครัวของเขาเสียก่อน พ่อแม่ต้องเป็นตัวอย่างที่ดีให้ลูกเห็น พูดจาด้วยวาจาที่ไพเราะ เพราะถ้าเด็กคนไหนพูดไม่เพราะ ก็อาจจะเห็นตัวอย่างจากทางบ้านก็เป็นได้ และที่สำคัญ ก็คือโรงเรียน เพราะเป็นสถานบ่มเพาะปัญญาแก่เยาวชน ต้องเน้นเรื่องของคุณธรรม และ จริยธรรมให้มาก วิชาการเด่นแล้ว คุณธรรมก็ต้องเยี่ยมอีกด้วย ถึงจะเรียกว่าโรงเรียนนั้นสุดยอด
ผมไม่อาจจะว่าเด็กได้ยามลูกผมไม่ดีต้องโทษผมเอง จะไม่โทษครู
เรามักจะโทษคนโน้นคนนี้แต่ไม่ยอมโทษตัวเอง ท่านพุทธทาสถึงสอนว่ามองนอกกายให้มองสิ่งดี แต่มองตัวเองให้มองที่สิ่งไม่ดีครับ