การศึกษาในยุคปฏิรูปการศึกษานีั้มีแนวทางที่ดูดี มีมาตรฐาน มีการประกันคุณภาพการศึกษา ฯลฯ เรียกว่าระบบดีแล้วกัน    มีการกล่าวว่าให้ความรู้คู่คุณธรรม แต่การจะทำให้ดีดังที่ประกาศนั้นค่อนข้างยาก ทั้งบุคลากรในการจัดการเรียนการสอนในปัจจุบัน การสร้างบุคลากรในการจัดการเรียนการสอนในอุดมคติ ฯลฯ บุคลากรในการทำตาม พรบ.การศึกษาฯ ทำให้ผลกระทบอยู่ที่ผู้เรียน เยาวชนในปัจจุบันนั้น ี่น่าจะเป็นผลมาจากแผนการศึกษาก่อนหน้านี้เมื่อ 15-16 ปีที่แล้ว ลองถามดูว่าทำำไมเยาวชนในปัจจุบันเป็นเช่นนี้ ยกตัวอย่างเช่น ระดับช่วงชั้นที่ 4 บางคน อ่านภาษาอังกฤษไม่ออก ลำดับอักษรหรือ สะกดคำภาษาไทยได้ไม่ถูกต้อง นั่นเป็นด้านวิชาการ

ด้านคุณธรรมจริยธรรม บางคนไม่สนใจชาติ การเคารพธงชาติ การเคารพผู้ใหญ่ ครูบาอาจารย์ ทักทายพูดสวัสดีเดินผ่านตัวตรงเชียว จนกระทั่งไปถึงการทำแท้งบุตรที่เกิดจาก การมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร 

ขอหวนคำนึงถึงการลงโทษผู้เรียนด้วยไม้เรียว  มีผู้สอนบางคนทำการลงโทษรุนแรงเกินไปจริง แต่การแก้ไข ควบคุม คือ แนวทางการห้ามใช้ไม้เรียว นั้นดีจริงหรือ? 

เด็กจนเป็นเยาวชน อยู่ในวัยวุฒิที่จะรู้รับรู้ และ เข้าใจ การพูดว่ากล่าว ตักเตือน ของผู้สอน ผู้ใหญ่ แล้วจริงหรือ? (โดยปราศจากการลงโทษด้วยไม้เรียว)

การลงโทษด้วยวาจาเป็นการแสดงความรักผู้เรียนที่ถูกต้องแล้วหรือ? นึกถึงนิทานสมัยเด็กๆ ที่พ่อแม่คนหนึ่ง เห็นลูกเล็กๆ หยิบของกินจากผู้อื่นโดยมิได้บอกกล่าว พ่อแม่ก็ชมว่าดี เก่ง จนเด็กคนนั้นเติบโตขึ้นก็ไปหยิบฉวย ขโมย ข้าวของผู้คนต่างๆ บังเอิญไปทำร้ายเจ้าทรัพย์ถึงชีวิต  เมื่อลูกถูกจับได้และได้รับโทษประหารชีวิต ลูกหันมาถามพ่อแม่ว่าทำไมไม่สอนเขาว่า การหยิบฉวยสิงของคนอื่นนั้นผิด  เพราะุ้ถ้าเขารู้แล้ว เขาก็จะไม่ทำมาจนโต  เฮ้อ ฟังแล้วก็อึ้ง เด็กกี่ขวบ เยาวชนอายุเท่าใดที่จะรับการสอนจากพ่อแม่ ครู ได้รู้เรื่อง แล้วถ้ารู้เรื่องแล้วเขาไม่ทำตาม เราจะทำอะไรได้บ้างที่จะไม่เป็นการใช้ความรุุนแรง

 การศึกษา กว่าจะรู้ว่าใช้ได้ผลดี ผลการทดลองใช้ กินเวลานานมาก กว่าจะรู้ว่าใช้ได้ผลไม่ดี เยาวชนวัย 15-16 มีปัญหา แนวทางแก้ไขจะทำอย่างไร?