การศึกษาไทยนั้น นับได้ว่าพัฒนามากขึ้นกว่าสมัยอดีตมาก แต่เราก็ยังประสบปัญหาเดียวกัน คือ มีแต่คนเก่งวิชาการ แต่ด้อยคุณธรรม  เช่นปัญหา   ทุจริตในการสอบ ไม่มีสัมมาคารวะ มีปัญหาชอบคุยโทรศัพท์เกินความจำเป็น  ขาดทักษะในการเข้าสังคม มีปัญหาเรื่องคนเพื่อนต่างเพศที่ไม่เหมาะสม  ฯลฯ  แต่เราก็ย้อนกลับไปมองว่า ผู้ใหญ่นั้น ได้สอนเขา หรือ เป็นตัวอย่างที่ดีแก่เขาหรือยัง  เพราะ ในสังคมทุกวันนี้ คนใหญ่คนโต มีอำนาจมักจะคอร์รัปชั่นจนถือว่าเป็นเรื่องปกติ นับประสาอะไรกับกรณีที่เด็กจะไม่เลียนแบบ หรือ แม้แต่ปัญหานักศึกษาชอบนุ่งสั้น ถือว่าเป็นค่านิยมที่ผิด และจริยธรรมของคนเริ่มเสื่อมทรามมากขึ้นทุกวัน อาจจะเป็นเพราะเขาเสพสื่อมากเกินไป เลียนแบบดาราที่เขาชอบ เห็นว่าดาราที่แต่ตัวโป๊ เป็นสิ่งที่น่ายกย่อง น่าเลียนแบบ  ไม่เห็นจำเป็นเลยว่าถ้าคุณไม่โป๊ จะดังไม่ได้  เดี๋ยวนี้หนังสือนิตยสารส่วนใหญ่ จะมีรูปดาราดังใส่ชุดวาบหวิว โดยไม่จำเป็น  ดูแล้วก็สลดใจ ทำไมต้องขายภาพกันขนาดนั้นด้วย ไม่เข้าใจเหมือนกัน

     แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดที่เราจะช่วยให้เยาวชนของชาติ เป็นบุคคลที่มีคุณธรรม และ จริยธรรม ได้นั้น ต้องเริ่มที่บ้าน ที่ครอบครัวของเขาเสียก่อน  พ่อแม่ต้องเป็นตัวอย่างที่ดีให้ลูกเห็น พูดจาด้วยวาจาที่ไพเราะ เพราะถ้าเด็กคนไหนพูดไม่เพราะ ก็อาจจะเห็นตัวอย่างจากทางบ้านก็เป็นได้ และที่สำคัญ ก็คือโรงเรียน เพราะเป็นสถานบ่มเพาะปัญญาแก่เยาวชน ต้องเน้นเรื่องของคุณธรรม และ  จริยธรรมให้มาก วิชาการเด่นแล้ว คุณธรรมก็ต้องเยี่ยมอีกด้วย ถึงจะเรียกว่าโรงเรียนนั้นสุดยอด