ไปจะไปเฮฮาไปบ้าดง

                 ผมติดตามข่าวการจัดเฮฮาศาสตร์มาหลายครั้ง และครั้งนี้คงจะได้ร่วมงานจริง ๆ ( ไม่ใช้สลิงและตัวแสดงแทน )  ด้วยหน้าที่ทั้งงานหลวง งานราษฎร์ รัดตัวจนเครียดไปก็มาก  ในช่วงเวลาที่ผ่านมา แต่ก็พยายามหลบภาระกิจที่ยุ่ง ๆ แหวกเวลาและฝ่าวงล้อมทางการงาน ออกไปหาสิ่งที่เลือกซะบ้าง  ชีวิตคงมีสีสันทางความคิดประสบการณ์ขึ้นอีก

             วางแผนมานาน และตั้งใจเต็มที่ครับ  แต่ไม่ได้คาดหวังอะไรเพียงแต่การเดินทางและพบปะผู้คนที่รอยินดีที่จะพบและยินดีต้อนรับผมบ้างตามอัตภาพก็เหลือเกินแล้วครับ    เอาบทกลอนที่เคยเขียนต่อกันในบล๊อกพ่อครูบาสุทธินันท์มาไว้ที่นี่อีกครับ  .........

                         

                                   ไป...จะไปเฮฮาไปบ้าดง

                            ไป...ลุ่มหลงรสความรู้กลิ่นอายหมอก

                            ไป....เปลือยใจปัญญาไปปอกลอก

                            ไป...พร่ำบอกความคิดชีวิตจร           

ดง....ความรักครานี้ได้ใหญ่หลวง           

ดง...คนลวงไปดงรู้คงยากถอน           

ดง...ใหญ่นักดงมักนักบทกลอน           

 ดง...จะร้อนหนาวฝนคนจะไป

                             หลวง...ยามไหนหนอเจ้าจะรู้บ้าง

                      หลวง...ทางยางลาดถึงที่แห่งไหน

                      หลวง...ไม่เททางที่ยังมีไป

                      หลวง....ไม่ให้ไปดงรักจักพักร้อน.......