ฟ้าครับ

KPI หรือ Key Performance Index กำลังเป็นที่นิยมกันอย่างสุดขีดในยุคนี้สมัยนี้ ใคร ๆ ก็ทำ KPI (ที่นี่บางคนเราเรียกมันว่ากะปิพาลให้ได้กลิ่นโชยมาเลย)

KPI ตัวหนึ่งของ สวทช. ที่มีการระดมความคิดกันไปเมื่อวานนี้เป็นเรื่องของการมี (หรือ empower) เครือข่ายการจัดการความรู้ให้เป็นต้นทุนทางปัญญาที่มีพลวัตและเติบโต แล้วพยายามจะวัดต้นทุนทางปัญญาชนิดนี้ ที่ยากก็เพราะว่ามันไม่ได้เป็นรูปธรรมชัด ๆ แบบที่นับได้เป็นชิ้น ๆ เหมือนกับสิทธิบัตรหรือบทความตีพิมพ์

ก็เหมือน ๆ กับ KM ในหน้าเว็บแห่งนี้แหละครับ (คงจะไม่อยากให้อ่านเป็นไทยว่าขมนะครับ อย่างน้อยคงเป็นคมมากกว่า)

คำถามมีว่า แล้วจะวัดอย่างไรว่าเจ้าเครือข่าย KM ที่มีนั้นได้ผลหรือไม่ได้ผล?

ก็เลยมีการลองเสนอ ไล่เลียงกันไปตั้งแต่

  1. จำนวนเครือข่าย?
  2. จำนวนฐานข้อมูลที่เกิด?
  3. ขนาดของเครือข่าย (จำนวนสมาชิก)?
  4. ปริมาณการ access เครือข่าย
  5. จำนวนครั้งที่ประชุมกันแบบเจอหน้ากัน?

สุดท้ายก็เลยมาสรุปกันว่า น่าจะยืดเอา จำนวนเครือข่ายที่มีกิจกรรม active ต่อเนื่องอย่างน้อย 1 ปี ผมรู้สึกว่าก็ดีแต่ยังไม่โดนใจนัก เพราะว่ากะปิตัวนี้แม้รสชาติจะคุ้นลิ้นอยู่ แต่พูดแค่ความยั่งยืน ไม่ได้พูดถึงระดับความ active หรือคุณภาพของการมีปฏิสัมพันธ์ในกลุ่มสักเท่าไหร่

คงต้องมานิยามกันต่อว่า ที่ว่า active นั้นคือแค่ไหนอย่างไร ช่วยแนะนำหน่อยสิครับ?