อวดตนเก่งแล้ว ฉลาด กว่าใคร
รู้มากปานใด ใครเท่า
วันหนึ่งพึ่งรู้ ตนโง่ (หนักหนา)
มิสายเรียนรู้ ปรับแก้ เปลี่ยนตน
หลายๆ สิ่งที่ผ่านเข้ามาและกำลังจะผ่านไป ทำให้เราเติบโตขึ้น ประสบการณ์ชีวิตที่เพิ่มมากขึ้น ตามกาลเวลา ครั้งหนึ่งที่เคยมีความเชื่อว่า เรามีความรู้ในหลายๆ สิ่ง หลายๆ อย่าง ทั้งรู้จริงบ้าง รู้ไม่จริงบ้าง และพึงพอใจในความรู้ที่มีนั้น จนมาวันหนึ่ง วันที่เราได้รู้จักกับโลกแห่งความเป็นจริง เราช่างเป็นเด็กน้อยที่ไร้เดียงสาอะไรเช่นนี้ เคยมองสิ่งต่างๆ ในด้านที่ดีๆ เสมอมา แต่มาวันนี้ ไม่ใช่โลกของความเป็นจริงช่างเลวร้ายนัก อำนาจ เงินตรา เกียรติยศ ชื่อเสียง และพวกพ้องในสังคมไทยยังมีอยู่จริงและมีอยู่แทบจะทุกหนแห่งและเมื่อเราต้องล้มลง การที่เราไม่ยอมลุกขึ้นโดยเร็วนั้น มีแต่จะถูกเหยียบย่ำซ้ำเติม แต่หากผลีผลามรีบลุกขึ้นเร็วเกินไป อาจจะยืนได้ไม่แข็งแรง ดังนั้นต้องลุกขึ้นอย่างเข้มแข็ง แข็งแกร่งกว่าเดิม กว่าที่เคยเป็น การที่เราจะเข็มแข็งกว่าเดิมนั้น มีหลายองค์ประกอบแต่สิ่งหนึ่งที่ควรระลึกเสมอคือ เมื่อเจ็บแล้วต้องจำอย่าให้สิ่งเลวร้ายเดิมๆ กลับมาเกิดขึ้นได้อีก ต้องรู้จักป้องกันปัญหาอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้นด้วยพูดเหมือนง่าย แต่ทำยาก แต่สิ่งหนึ่งที่จะทำให้เรา ก้าวต่อไปได้อย่างเข้มแข็งคือ กำลังใจ คุณอาจจะมองหากำลังใจจากใครๆ แต่วันนี้ผมขอให้คุณมองหากำลังใจ จากตัวคุณเอง เพราะไม่มีใคร หน้าไหน ที่จะเข้าใจและรักคุณมากไปกว่าตัวของคุณเอง
อนึ่ง สิ่งที่อยากจะเขียนใน blog นี้ เป็นประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านเข้ามา เพื่อให้คนที่สนใจได้ศึกษาเป็นแง่คิดในการใช้ชีวิตได้รับรู้รับทราบความเป็นจริง ที่ไม่ใช่แค่ทฤษฎีนอกจากนี้ยังอาจจะมีเรื่องราวอื่นๆ ที่อยากจะถ่ายทอดอาจจะมีสาระบ้างหรือไม่มีสาระเลยก็ได้ เพื่อจะได้แลกเปลี่ยน แง่คิดกับคนอื่นๆ
เพราะเวลายังคงเดินต่อไปเพราะเรายังคงต้องอยู่ในสังคมเพราะเราต้องรู้ในสิ่งที่เป็นและกำลังจะเป็นไปเพราะในวันนี้ หากเรายังพึงพอใจในสิ่งที่เป็นอยู่เราก็จะไม่มีโอกาสได้พบกับสิ่งที่เรียกว่า “ดีกว่า”
วิทย์
๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
