ประสบการณ์บนท้องถนน
.......นักเรียนที่น่ารักทุกคน.... วันนี้ครูมีเรื่องจะมาเล่าให้นักเรียนฟัง    เช้าครูขับรถมาโรงเรียน  ขณะขับมาเรื่อยๆ  รถบนท้องถนนก็มีเป็นธรรมดา  เพราะวันนี้เป็นวัตลาดนัด  ใกล้จะถึงตัวอำเภอ  ได้เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน  ขณะที่ครูจะแซงรถจักรยานยนต์  ได้มีรถเก๋งขับสวนมา   เปิดแตรเสียงดังมาก  และมีเสียงดัง...ปุก...อย่างแรง  ครูมองผ่านกระจกมองหลัง   อนิจจา  เห็นร่างคงจะไร้วิญญาณแล้ว  นอนอยู่กลางถนน    นอนสงบนิ่ง  ไม่ไหวติง  อนิจจา  ลูกใครหลานใคร  พ่อแม่คงไม่ได้บอกหรือ  อบรมสั่งสอนในการใช้ถนน   และตัวเองก็คงขาดความระมัดระวัง   จึงต้องทำให้วิญญาณออกจากร่าง  ก่อนวัยอันควร  ความประมาททำให้ชีวิตหมดสิ้น  ปล่อยให้ชีวิตที่เหลืออยู่ต้องโศกเศร้าเสียใจ  และต้องยุ่งกับพิธีกรรมต่างๆ  ดวงวิญญาณเข้าจะรู้ไหมว่า  สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นมันเรียกกลับคืนไม่ได้  ไม่มีโอกาสแก้ตัว  จะคุ้มค่าไหม?  ที่ต้องเสียน้ำนมหล่อเลี้ยงร่างกายหมดไปเท่าไร  จึงจะเจริญเติบโตเท่านี้  มันคุ้มต่ากันหรือไม่กับความประมาทและขาดสติ.......... ครูมีประสบการณ์ขณะขับรถถ้าเราเปิดแตรไล่....เขาจะวิ่งหลบไปจากถรเรา   และรถที่วิ่งสวนมาก็จะชน    โดยเฉพาะถ้าเป็นรถจักรยานยนต์ก็จะล้มทันที่  ดังนั้นพอครูพบสุนัขที่อยู่บนท้องถนนครูจะเบารถ  ถ้าไม่มีรถวิ่งสวนมาก็จะเปิดแตรไล่ถ้ามีรถสวนมาก็จะเบาจนกว่าสุนัขหลบไปเอง.....