รู้น้อย อยากน้อย
รู้มาก อยากมาก
ไม่รู้ ไม่อยาก
รู้อยาก ไม่รู้เลย...
ความรู้นั้นหนอคือกิเลส
ยิ่งรู้ ยิ่งสร้างกิเลส เพราะความรู้ทุกวันนี้แฝงไปด้วยกิเลส
กิเลสของคนที่อยากรู้ กิเลสของคนที่อยากให้เรารู้ กิเลสของคนที่อยากได้ความรู้ กิเลสของคนที่อยากขายความรู้
ความรู้เรื่องกิเลสนั้นเป็นเครื่องดับกิเลส
ยิ่งรู้ ยิ่งลดกิเลส ยิ่งมีตัวรู้ยิ่งลดกิเลส ยิ่งรู้ถึงและเท่าทันยิ่งป้องกันกิเลส
กิเลสจะมองได้ชัดถ้ามีศีลมากรองและกั้น
ศีลจะเป็นเครื่องวัดความอยาก อยากรู้ อยากมีความรู้ อยากกอบโกยความรู้เพื่อ.....ฯลฯ
กิเลสจะเห็นได้ชัดถ้ามีสติรู้ทัน ทันรู้ ทันคิด สมาธิจะทันติดมันทุกครั้งที่เกิด
สติและสมาธิจะเป็นสร้างตัวรู้ หรือชุดความรู้อีกชุดหนึ่ง ซึ่งเป็นชุดความรู้ที่ประภัสสร เป็นชุดความรู้ที่ใสไร้ธุลีแห่งกิเลส
เมื่อมีตัวรู้มามองความรู้ คราวนี้เราก็จะสนุกในความรู้ที่เกิดจากการมองความรู้ที่อุดมไปด้วยกิเลส
เมื่อมีตัวรู้มาจับความรู้ คราวนี้เราก็จะสุขในความรู้ที่เกิดจากการใช้ความรู้ที่ไร้ซึ่งกิเลส
เมื่อมีตัวรู้มาจับความรู้ สุดท้ายเราก็ไม่มีความอยากรู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เราก็จะ “ไม่มีความรู้” ตลอดไป...
อย่างนีได้ไหมครับ(คิดเอาเอง)
รู้(ปัญญา)น้อยอยาก(กิเลส)มาก
รู้(ปัญญา)มากอยาก(กิเลส)น้อย
ไม่รู้(ปัญญา)ยิ่งอยาก(กิเลส)
อยาก(กิเลส)ไม่รู้(ไร้ปัญญา)