บันทึกนี้ตั้งชื่อเป็นภาษาอังกฤษ (ปรึกษาพี่โอ๋น๊ะเนี่ย) เพราะเมื่อคืนฝันว่าตัวเองเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ฝันไปได้ไงไม่รู้ very ๆๆๆๆ impossible มาก ๆๆๆๆๆๆ
วันนี้คิดว่าตัวเองต้องทำงานหนักแน่ ๆ เพราะตัวเองรับผิดชอบเป็นแทน 2 (จะว่าไปก็แทนไปทั่ว แทนดะ ซึ่งมีหน้าที่ทำงานเป็นตัวสำรอง ต่อจากแทน 1 ซึ่งแทน 1 จะแทนนายดำช่วงไปเรียนต่อ) แต่กาลกลับไม่เป็นเช่นนั้น...แถมยังมีสิ่งดี ๆ ที่ทำให้รู้สึกดี อิ่มอกอิ่มใจ เป็นต้นว่า......
- พี่พินิจเลื่อนกำหนดการไปจีน อันที่จริงทางทัวร์เขาเลื่อนหรอกน๊ะ แต่ทำให้ผู้เขียนไม่ต้องทำงานแทนในจุดการทดสอบ E-lytes (สบายไป 1 จุด) เพราะพี่ท่านมาทำงานจ๊า จ๊าก เล่นเอาพวกเราแปลกใจ เพราะเมื่อวานอวยพรกันไปหลายรอบ
- พี่โอ๋ ช่วยทำ Transferrin (สบายไป 1 อย่าง) และนำสิ่งส่งตรวจ Ferritin เตรียมไว้ให้รวมทั้งทำ Control ด้วยซึ่งผู้เขียนต้องรับผิดชอบแทนป้าดาที่ขอลาพักผ่อนในวันนี้ รวมทั้งการทดสอบ CK-MB, Troponin T ด้วย
(ลองคิดเล่น ๆ ดูว่าถ้าพี่พินิจลาจริง แล้วต้องทำงานแทนป้าดาด้วยกลับไปขาลากแหง ๆ) อ้อ!! ยังมีสิ่งดี ๆ ให้ได้เรียนรู้ต่ออีก...
- เหตุการณ์ sticker บิน ทำให้ได้ข้อคิดว่าห้องเรานี่สามัคคีกันมาก ๆ และได้การลองผิดลองถูกแก้ปัญหาเฉพาะหน้าผู้เขียนก็ได้เรียนรู้ Idea ดี ๆ จากทุก ๆ ท่าน (ซึ่งคาดว่าพี่โอ๋คงนำมาเขียน)
- น้ำใจและการเรียนรู้จากการเปิดขวด sterile จากฉายา "มือใครสั้นสวยได้สวยเอา" พี่ประจิมไง ช่วงนี้สวยวันสวยคืน สวยแบบไม่เกรงอกเกรงใจใครเชียว เล่นเอาผู้เขียนไม่อยากอยู่ใกล้เลยทีเดียว เรื่องมันมีอยู่ว่ารพ.ยะลา ส่งสิ่งส่งตรวจ มาตรวจ Ferritin แต่ใส่ขวดแก้วปิดผนึก sterile ซะแน่น พี่เขียนเปิดจน forecept ที่เปิดขวดแทงเอามือตัวเอง (ดีน๊ะที่ไม่ใช่มีด) พี่เขาทนดูไม่ได้ เลยนำคัทเตอร์มากรีด แล้วก็เปิดออกอย่างง่ายดาย
- พี่ผอบ อันที่จริงผู้เขียนเกือบทำให้พี่ผอบเดือดร้อนซะแล้วมั๊ยล่ะ สาเหตุเพราะผู้เขียนหาสิ่งส่งตรวจไม่เจอ(เป็นบ่อย) สำหรับการทดสอบ Ferritin อันที่จริงผู้เขียนก็พยายามหาเองไปหลายรอบ เดินไปเดินมาอยู่หลายกิโล แต่มันถี่ลอดตาช้างห่างลอดตาเล็นไปได้ พอพี่ผอบมาแป๊บเดียวเอง แกก็เจอทันที สงสัยต้องไปตัดแว่นซะแล้วเรา (เกี่ยวกันมั๊ยเนี่ย!!)
- ผู้เขียนเข้าห้องน้ำเจอพี่เอียดกำลังบรรจงจัดดอกเข็มลอยน้ำทีละดอกอย่างตั้งอกตั้งใจ (นี่ถ้าเป็นผู้เขียนคงโยนกลีบดอกเข็มลงไปเลย) อดถามไม่ได้ว่าทำไมไม่โยนลงไปเลย เอ๊ย ! ใส่ไปให้หมด พี่เขาบอกว่ามันจะไม่สวยงาม อ๋อ ! เป็นงี้นี่เอง
- วันนี้ชั้น 3 (สีชมพู) เขาเลี้ยงขนมจีน + ลูกตาล + ไอศครีมด้วย ผู้เขียนก็ไปกินกับเขาด้วย อร่อยมาก ๆ และก็อิ่มมาก ๆ ด้วย
แม้ช่วงเวลาจะผ่านไปเพียงครึ่งวัน โอ้แต่มีสิ่งดีมากมายให้เราได้เรียนรู้และจดจำ ขอเขียนบันทึกก่อนเถอะ เดี๋ยวจะลืมและอาจไม่มีเวลา (เป็นข้อแก้ตัวหรือเหตุผลกันล่ะเนี่ย!!!)
