ไปซ้อมแสดงเพลงอีแซวทรงเครื่อง..

เรื่องเวสสันดร..

ที่บ้านแม่ขวัญจิต ศรีประจันต์...

ผมจะเป็นดาราหน้ากล้องบ้างแล้ว

 

       เมื่อวันที่ ๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๐ ผมได้รับเชิญ จากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย โดยทีมงานของผศ.บัวผัน สุพรรณยศ ครูประกายเพชร ปี ๒๕๕๐ ท่านจะจัดการเสวนา และมีการแสดงเพลงอีแซวทรงเครื่องเรื่องเวสสันดร แสดงโดยกลุ่มรักษ์เพลงพื้นบ้าน ที่ประกอบด้วยครู อาจารย์ จากสถาบันอุดมศึกษา และจากโรงเรียนมัธยมศึกษา ซึ่งในจำนวนนี้มีผมอยู่ด้วย การแสดงครั้งนี้จะบันทึกภาพไว้เผยแพร่ด้วย นอกจากนี้ทราบว่าจะนำไปทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี

     มหาวิทยาลัยหอการค้าไทยนัดให้มาซ้อมกันที่ บ้านแม่ขวัญจิต ศรีประจันต์ ตำบลสนามชัย อำเภอเมืองฯ จังหวัดสุพรรณบุรี การซ้อมกำหนด ๒ วันคือวันที่ ๒๗และ ๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๐ มีแม่ขวัญจิต ศรีประจันต์ ศิลปินแห่งชาติเป็นที่ปรึกษาและช่วยฝึกซ้อม มีคุณสุจินต์ ศรีประจันต์(ชาวบางงาม)ศิลปินดีเด่นจังหวัดสุพรรณบุรี ช่วยฝึกสอนร่วมด้วยทีมงานของแม่ขวัญจิต เช่นคุณสำเนียง และนักดนตรีประกอบจังหวะอีกหลายคน

     ผมมาซ้อมได้วันเดียวเพราะวันที่ ๒๗ พานักเรียนไปแสดงเพลงอีแซว ที่วัดเขากำแพง ผศ.บัวผัน เป็นผู้กำกับ มอบบทชูชกให้ผม..

   ดังนี้

 

ฉาก ๓/๑ชูชก  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะยกกลอนย้อนกล่าว         ถึงอ้ายเฒ่าชรา                         </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มีภรรยา                              สาวรุ่นวิไล</p>  <p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ยากจนข้นแค้น                  ขาดแคลนข้าวของ                  </p><p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ขอทานเลี้ยงท้อง               ไม่ได้ท้อพระทัย</p>  <p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">มีเมีย(วัยรุ่น)สวยรุ่นสาว     รูปร่าง(สาวหุ่น)สดสวย           </p><p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">แต่ว่าเรามันซวย                 แก่เสียจนตาใส</p>  <p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">มีกระท่อมประทับ             ปลูกอยู่(กับ)ริมทาง                 </p><p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">มีรั้วกั้นระหว่างกลาง         มิให้ใครกร้ำกราย</p>  <p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">แล้วก็เขียนหนังสือ             (เป็นสื่อ)บอกเสียให้รู้               </p>ว่าหมาดุน่าดู                       เข้ามาใกล้ไม่ได้  <p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ฉาก ๓/๓</p>  <p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ชูชก ตอบอมิตดา</p>  <p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">……………เฒ่าชรา         ตอบว่าน้องเอย                                    </p><p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">แม่เนื้ออุ่นเอ๋ย               น้องอย่าเคืองระคาย</p>  <p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">พี่จะไปหา                     ทั้งทาสาและทาสี                     </p><p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ตามแต่มันจะมี              อยู่ที่ไหน</p>  <p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">พี่ได้ยินข่าว                   เขาลือฉาวกระฉ่อน                 </p><p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ว่าพระเวสสันดร          นั้นไม่ทรงเสียดาย</p>  <p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ทรงอุทิศเป็นทาน        ไม่มีการหวงห้าม                     </p><p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">แม้เลือดเนื้อก็ทำ          โดยไม่ท้อพระทัย</p>  <p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">แม่อมิตดา                     พี่จะลาจร                               </p><p style="margin: 0cm -79.7pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> ไปขอพระเวสสันดร    มาให้ได้</p>  <p align="left">ให้ตั้งคอรอพี่                อยู่ที่นี่เถิดหนา                         </p><p align="left">ผัวรักจะลา                  ไปหาเอามาให้</p><h2 align="left">      บรรยากาศการซ้อมเป็นไปด้วยความสนุกสนาน เป็นกันเอง ได้ทั้งความบันเทิงและสาระ บางคนก็มืออาชีพ บางคนก็มือใหม่หัดขับเคยแต่ดุแต่ว่าเด็กว่าขี้เกียจท่องเนื้อ ขี้เกียจซ้อม คราวนี้ถึงคราวครูบ้างก็ชักจะเริ่มรู้สึกตัว ว่าที่เคยว่าเด็กไว้กรรมกำลังจะตามทัน คนที่เหนื่อยที่สุดก็คงจะเป็นครูสุจินต์ ศรีประจันต์ เพราะต้องทำให้ดู ร้องให้ฟังแทบทุกบทบาทตั้งแต่พระเวสสันดร ถึงชูชก แม่ขวัญจิตก็เหงื่อหยดทีเดียวเพราะลูกศิษย์แต่ละคนก็สนอกสนใจไต่ถามไม่ห่าง</h2><h2 align="left"></h2><h2 align="left">       ซ้อมเสร็จไป ๑ รอบ ก็หยุดพักรับประทานอาหารกันเป็นอาหารตามสั่ง ไปซื้อ ตามเมนู ข้าวกล่อง ผู้กำกับดูแลเลี้ยงดูทั้งคาวหวาน</h2><h2 align="left"></h2><h2 align="left">       ถ้าถามว่าใครแสดงบ้างผมก็จำชื่อได้ไม่หมด จำได้เฉพาะคนที่คุ้นหน้า เช่น อาจารย์ศรีอัมพร ประทุมนันท์ จากโรงเรียนอนุบาลวัดป่าเลไลยก์ (มาพร้อม อาจารย์อภิชาต)อาจารย์สุรินทร์ ภู่แก้ว จากโรงเรียนวัดวังกุ่ม อาจารย์โอฬาร(โอฬารสมชื่อ)รัตนภักดี จากวิทยาลัยสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์ลำปาง นอกจากนี้ก็มีอาจารย์จากโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนด์  โรงเรียนเพลินพัฒนา โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา ๓ โรงเรียนบางหลวงวิทยา โรงเรียนเตรียมทหาร วิทยาลัยนาฏศิลป์สุพรรณบุรี และครูพิสูจน์ ใจเที่ยงกุล จากโรงเรียนบางลี่วิทยา </h2><h2 align="left">       คงต้องซ้อมกันอีกหลายยก….กว่าจะขึ้นเวที..,ครับ</h2>