ประมาณว่า วัฒนธรรมของที่นี่ คงทักทายปราศรัยกันเช่นนี้เองหนอ ... ก็ดีเหมือนกันนะคะ กันเองดี

 

บันทึกนี้เป็นบันทึกตอนจบของกิจกรรมในวันที่ 20 ตค. ละค่ะ เราจบเรื่องราวที่ มื้อเย็นของวันนี้ รับประทานอาหารสไตล์ท้องถิ่นที่โรงแรม ก็อร่อยดีเหมือนกัน เป็นแป้งแผ่นๆ เหมือนตอนกลางวัน และมีเครื่องเคียงหลายประเภทเหมือนกันเลยค่ะ เพียงแต่เปลี่ยนอาหารปลานึ่งเมื่อตอนกลางวัน (แฟนบอก เหมือนปลากระบอกบ้านเราเลย ... อร่อยดี) เป็นไก่ (ชิ้นใหญ่มาก) กินไม่หมด ซึ่งถ้ามีน้ำจิ้มไก่ของเราไปด้วยก็จะดีมาก มาก เลย

และก็เหลือเวลาพอไปเดินเล่นริมฝั่ง ถ่ายภาพคลื่นซัดฝั่งน้อยๆ มาฝาก (แทบมองไม่เห็นเลย)

ลมไม่ค่อยแรงค่ะ เห็นฟองคลื่นขาวๆ แต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง

ระหว่างที่เดินกินลมชมทะเลเมดิเตอร์เรเนียนนั้น ก็ได้เจอกลุ่มสาวๆ ชาวอียิปต์ ... ประมาณ 4 คนค่ะ เธอก็ส่งเสียงประมาณว่า ทักทาย หรือแซวก็ไม่ทราบได้ เพราะว่าเป็นภาษาอียิปต์ ... แหม แต่ละว่าแซวหรือ เราก็เดินกินลมประสาคนแก่ 2 คน (ดิฉันกับสามีค่ะ) ไม่น่าเป็นเช่นนั้นได้ 

แต่ก็คงเป็นวัฒนธรรมของที่นี่กระมังค่ะ เพราะว่า ตอนมาอยู่ที่ไคโร เดินกินชมที่แม่น้ำไนล์ ก็จะมีเด็กระดับประถม เจอหน้าคนแปลกหน้า ก็ say Halo กันดี ... แม้กระทั่ง ยามนักพักเหนื่อย พอดีนั่งพักใกล้หนุ่ม (หน้าตาดี) ก็จะมีสาวอียิปต์ที่เดินผ่านแซวหนุ่มซะนี้ ... ก็เลยไม่ค่อยสงสัย ประมาณว่า วัฒนธรรมของที่นี่ คงทักทายปราศรัยกันเช่นนี้เองหนอ ... ก็ดีเหมือนกันนะคะ กันเองดี

มาดูวิวทะเลกันดีกว่า เอาวิวทะเลเมดิเตอเรเนียนมาฝากละค่ะ

นี่เมดิเตอเรเนียนยามเช้าค่ะ ... ลมเย็นสบาย

นี่สามีถ่ายมา เขาพยายามถ่ายตอนที่นกกำลังบินละค่ะ

นี่ก็แมงกระพรุนเมืองอียิปต์ ตัวใส่แจ๋วแหววมากเลย

ตอนเช้าที่ออกไปชมทะเลนั้น ก็เจอคนเฝ้าประตูชาวอียิปต์มาคอยอำนวยความสะดวกละค่ะ ปรากฎว่า ตอนขากลับ เขาก็ขอทิป สามีก็ให้ไป แต่ให้เงินบาทละค่ะ เพราะไม่ได้เงินปอนด์ไป 50 บาท ก็ต้องถือว่าเยอะละนะคะ เพราะปกติเขาจะทิปกัน 1 ปอนด์อียิปต์ ก็จะประมาณ 6 บาท เท่านั้น แต่เอาบาทไทยไป ก็ไม่รู้เขาจะใช้กันได้อย่างไรเน๊าะ ... แต่ยามเขาก็เอานะคะ แถมขอลายเซ็นคุณสามีเป็นที่ระลึกอีก ... เออ ... สงสัยเอาไปเป็นของที่ระลึกซะแล้วหนอ