เจ้าเป็นไผ
ชื่อจริง นางพัชราภา อินทร์ชลิต ชื่อเล่น หนิง (หรือเดิม “แป๊ก” ซึ่งความหมายไม่ค่อยดีเลย ข้าราชการไม่ช้อบ..ไม่ชอบ อิอิ )
นามแฝง คือ DSS “ work with disability ” นี้มีที่มาค่ะ DSS ย่อมาจาก Disability Support Service งานบริการสนับสนุนนิสิตพิการ ค่ะ !! เราทำงานกับคนพิการ ไม่ใช่ทำงานเพื่อคนพิการ
บ้านเกิด สนามเป้า กทม. อิอิ เด็กเตบ แต่มาเป็นสาวมหาสารคามค่ะ
ที่อยู่ปัจจุบัน อาคารที่พักอาศัยสำหรับข้าราชการและพนักงาน หลังที่ 1 ( 507 )มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ต.ขามเรียง อ.กันทรวิชัย จ.มหาสารคาม
ที่ทำงานปัจจุบัน งานบริการสนับสนุนนิสิตพิการ กองกิจการนิสิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ตำแหน่งงาน พยาบาลวิชาชีพ 6 (เกี่ยวอะไรกันไหมเนี่ย...กับการจัดการศึกษาผู้พิการ อิอิ )
ประวัติการศึกษา
- ประถมศึกษา ที่โรงเรียนวุฒิวิทยา สามเสนใน กทม.
- มัธยมศึกษาปีที่ 1 - 3 ที่โรงเรียนผดุงนารี อ.เมือง จ. มหาสารคาม
- มัธยมศึกษาปีที่ 4 - 6 ที่โรงเรียนสารคามพิทยาคม อ. เมือง จ.มหาสารคาม
- ปริญญาตรี วิทยาลัยพยาบาลศรีมหาสารคาม
- ปริญญาโท เคยเรียนหลายสาขาจากหลายมหาวิทยาลัยของรัฐในประเทศค่ะ ( transcript ตรึมม... แต่ไม่สำเร็จการศึกษา เลิกศึกษาต่างกรรมต่างวาระอ่ะค่ะ ) · สรีรวิทยาทางการแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่· การส่งเสริมสุขภาพ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่· สรีวิทยาการออกกำลังกาย คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล· การศึกษาพิเศษ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม
ขณะนี้ รับทุนยกเว้นค่าหน่วยกิตของ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม สาขา จิตวิทยาการศึกษา อยู่ค่ะ ปี 1 ( freshy อิอิ )
ตัวอย่างในอดีตได้ทำอะไรเป็นผลงานให้แก่ตนเอง และหน่วยงานไว้บ้าง
- เลี้ยงตนด้วย อาชีพนักเรียน คือมีรายได้จากการเรียนตั้งแต่ประถม ด้วยการสอบชิงทุนเรียนดีอันดับหนึ่ง (มีเงินรางวัล) เป็นตัวแทนนักเรียนไปตอบปัญหาชิงรางวัล (เงินอีกแล้ว) จึงเป็นลูกค้าเงินฝากที่ธนาคารออมสิน ตั้งแต่เริ่มเขียนชื่อตัวเองเป็นค่ะ
- มัธยมศึกษาตอนปลายเป็นเด็กเรียน(ยัยแว่น)ที่ชอบทำกิจกรรม หรือเป็นเด็กกิจกรรมที่เรียนดี ทั้งกีฬาและศิลปะ เช่น นักกีฬาบาสเกตบอล/ผู้จัดการทีมบาสเกตบอล/เชียร์ลีดเดอร์ทั้งในโรงเรียนและของกีฬาแห่งชาติ ฟ้อนรำนำขบวน/นั่งรถแห่งานประเพณี ตลอดจนการประกวดนางงามอยู่หลายเวที จนถึงระดับปริญญาโท
- ภูมิใจที่เป็นคนมีโชคในเรื่องการสอบแข่งขันค่ะ ไม่ว่าจะเป็นการสอบแข่งขันเข้าเรียนหรือทำงาน แม้แต่การรับเพียง 1 ตำแหน่ง เช่นการสอบเข้าทำงานในมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคาม ตำแหน่ง พยาบาล 1 อัตรา ในปี 2534 หรือ การสอบเข้าเรียนต่อ สาขาสรีรวิทยาทางการแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ มช. ภาคเรียน ที่ 2 /2536 โดยไม่มีเพื่อนร่วมรุ่น ต้องเรียนคนเดียว และไป add เรียนกับน้องหมอบ้าง เพื่อนๆปรีคลินิกสาขาอื่นๆบ้าง
- ภูมิใจที่ได้ริเริ่ม งานด้านการจัดการศึกษาผู้พิการในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งแต่ระดับนโยบายและแผนการปฏิบัติงาน บนความจำกัดหลากหลาย แต่ก็ได้รับกำลังใจจากผู้บังคับบัญชาหลายระดับ ตั้งแต่หัวหน้ากลุ่มงานฯ ผู้อำนวยการกอง รองอธิการบดีฝ่ายพัฒนานิสิตและอธิการบดี ถึงปัจจุบันใช้ชื่อว่า งานบริการสนับสนุนนิสิตพิการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม DSS@MSU สังกัดกลุ่มงานสวัสดิการนิสิต
- ที่นำมาบันทึกนี้ ไม่ได้บอกว่าเก่ง อาจจะเฮงเสียมากกว่า แต่เป็นมุมหนึ่งที่อยากจะนำมาแลกเปลี่ยน เพื่อให้เรารู้จักกันมากขึ้น ใกล้ชิดกันมากขึ้น รักกันมากขึ้นไง อิอิ
จุดยืนเจ้าอยู่ตรงไหน
อายจังที่จะบอกว่า ตัวเองไม่ค่อยมีจุดยืน หรืออยู่กับสิ่งใดนานๆ ประมาณว่า เบื่อง่าย สมัยก่อนเคยทำแบบทดสอบความถนัดดู อาจารย์ก็บอกไม่ชัดว่า ตกลงเราถนัดอะไร ชอบอะไร บอกได้แค่เป็น ณ.เวลาหนึ่ง กำลังสนใจอะไรและอยากทำอะไรค่ะ
เป็นนักเรียนพยาบาล ที่ไม่ชอบและไม่อยากเรียนพยาบาล ไม่อยากเป็นพยาบาล ร่ำๆจะลาออกหลายหนแต่ติดที่ว่าเป็นนักเรียนพยาบาลทุนของกระทรวงสาธารณสุข เซ็นสัญญาไปแล้วไม่เช่นนั้นคุณพ่อคุณแม่ต้องชดใช้ทุน ประกอบกับได้รับความเมตตาจากอาจารย์แม่ ให้คำแนะนำว่า “เรียนต่อให้จบนะลูก จบพยาบาลสามารถทำอะไรได้ตั้งหลายอย่าง”
เป็นจริงดังอาจารย์แม่บอก เพราะตั้งแต่จบพยาบาลมา เมื่ออยู่ในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ก็ไม่ได้ทำงานการพยาบาล ที่เรียกว่า nursing care เลยนะคะ เช่น ทำงานฝ่ายแผนและนโยบายของสำนักงานสาธารณสุขจังหวัด (ตัวเลขชัดๆ) ทำงานฝ่ายส่งเสริมสุขภาพ( สาธารณสุขเต็มๆ) ทำงานฝ่ายเภสัชกรรม (รักษาการเภสัชกรชุมชน) แม้กระทั่ง หัวหน้าห้องผ่าตัด ก็ถูกส่งไปอบรมทำหมันชายซะงั้น... ( 555 อย่าเผลอนะคะ )
งานเอกชน ก็เปิดสถานพยาบาลแบบไม่มีเตียงรับผู้ป่วย ในชื่อจดทะเบียน “สุขภาพการพยาบาลและผดุงครรภ์” แต่ก็มีแต่คนมาปรึกษาการตั้งครรภ์ไม่พึงประสงค์ ( ฮ่วย ) และรับจ้างเป็นผู้จัดการเวร แผนก front office ของโรงแรมระดับ 5 ดาวในขอนแก่น
จนกระทั่งสอบบรรจุใหม่ มาทำงานที่มศว.มหาสารคาม สมัยนั้น ก็ไม่ได้ทำงานการพยาบาล nursing care จริงๆจังๆค่ะ เป็นนักกิจกรรมสุขภาพและอนามัยมากกว่า
เมื่อทำงานกองกิจการนิสิต ต้องดูแลโครงการตรวจร่างกายนิสิตใหม่ทุกคนทุกปี ทำให้ได้พบกับนิสิตที่มีความบกพร่องทางร่างกาย รุ่นแล้วรุ่นเล่า รู้สึกสนใจและประทับใจในความตั้งใจของนิสิตที่มีความบกพร่องทางร่างกาย เช่น นิสิตตาบอด เมื่อมีโอกาสอยากช่วยเหลือให้น้องๆฝ่าฝันอุปสรรคในการศึกษา ช่วยอ่านหนังสือให้และทำให้รู้จักหนังสืออักษรเบรลล์ ได้สัมผัสจริงๆ หลังจากได้ยินแต่ชื่อ และจากความใกล้ชิดทำให้มีโอกาสได้เรียนรู้ร่วมกันไปกับน้องๆ
ฝันเป็นจริงเมื่อ ปี 2546 ที่ทบวงมหาวิทยาลัยควบรวมกับกระทรวงศึกษาธิการ ทำให้เราต้องยึดตามกฎกระทรวงเดียวกัน อันเกี่ยวกับการจัดการศึกษาของผู้พิการ ส่วนกลาง คือ สกอ. มีหนังสือและแบบสำรวจข้อมูลเกี่ยวกับนิสิตพิการ ในขณะนั้นคนที่ใกล้ชิดเด็กพิการและให้ข้อมูลนิสิตพิการในมหาวิทยาลัย ได้มากที่สุดคือ กลุ่มงานสวัสดิการนิสิต กองกิจการนิสิต และจากนั้นจึงได้ขอโอกาสไปประชุมแทน หัวหน้าฯในเรื่องเกี่ยวกับการจัดการศึกษาของผู้พิการ หลายๆวาระ
ณ. เวลานี้ จุดยืนหรือ สิ่งที่ตั้งใจอย่างมากคือ การพัฒนาศักยภาพผู้พิการ การจัดการศึกษาของผู้พิการ ค่ะ
พ่อขา...โปรดติดตาม ตอนต่อไป ไวไวนี้ ทาง G2K เท่านั้น อิอิ
ตามมาลอกการบ้านค่ะพี่หนิง อิอิ
ลืมบอกค่ะสาวเฟรซชี่นะค่ะ ว่าจะเรียนไปถึงไหนเนี่ย อิอิ
จับ อาจารย์ขจิต ซ้อมมือทบทวนความจำดีไหม อิอิ
อิอิ ขอบพระคุณค่ะพ่อขา
มาเลยน้องชายเอ๋ย...พ่ออนุญาตแล้ว มาช่วยพี่ทบทวนหน่อย สมัยก่อนอ่ะ มือวางอันดับหนึ่งเลยนะคะเนี่ย...
น้องราณีจ๋า
การบ้านยังไม่เสร็จค่ะ แต่เกรงว่าจะยาว เลยตัดมาส่ง 1 ตอน (อ่านดีดีนะคะ ไม่ใช่ตัดตอน อิอิ )
ส่วนเรื่องสาว freshy นั้น ก็...เรียนเอาอย่างสาวนัยน์ตาสีโศกไง อิอิ
ที่จริงที่เคยเรียนหลายสาขาเพราะหาที่ชอบๆ ยังไม่เจออ่ะค่ะ ตอนนี้เจอแล้วจ้ะ
เยี่ยมครับ ..
สำหรับผม ยังไม่รู้เลยว่า เป็น "ไผ"
เอ๊ะ ทำไม คำสำคัญไม่ขึ้นหนอ แบบนี้ฝ่ายเลขานุการจะตาม การบ้านยากไหมน๊า...
โห... ชัด !! ขนาดหัวหน้าฯพนัส ยังไม่รู้ว่าเป็น "ไผ"
แล้วไผ สิฮู้น้อ...
และหัวหน้ากลุ่มงานฯ แผ่นดิน คนนี้หละ หนึ่งในกำลังใจที่มีให้เสมอมาจนกระทั่งเป็น DSS@MSU หรืองานบริการสนับสนุนนิสิตพิการ มหาวิทยาลัยมหาสารคามได้
ขอบพระคุณค่ะ
เจ๊หนิงที่รัก....
ดีจ้า เจ้าหอยโข่งและคุณแม่
ขอบใจนะที่มาเยี่ยมป้าหนิง ดีแล้วหละที่หอยโข่งไม่พิการนะคะ เคยดูลุงกาแฟ ในเรื่องมะหมา ใช่ป่าว...อย่าซนละลูกนะ
ขอบคุณค่ะ พี่องุ่นคนสวย
อย่าลืมนะคะ เมนูพิเศษ หนึ่งอิ่ม อิอิ พ่ออนุญาตแล้ว
ตามมาอีกรอบค่ะ อิอิ วันนี้ยังคุยเรื่องพี่หนิงกับอ.แสวง แป๊บนึงโทรมาแล้ว ของงี้แรง หุหุ กินเค้กเผื่อค่ะ เป็นเค้กมอคค่า หน้าราดด้วยวิปครีมนม โรยด้วยชอกโกแลตแผ่น เดี๋ยวพี่สุเอารูปให้ดู อร่อยงี้ สุด ๆ พี่
ขอบพระคุณค่ะ กัลยาณมิตรที่รัก
อ่านตอนจบแล้วใช่ไหมคะ อิอิ อย่าลืมรางวัลด้วยนะคะ จะรอที่ดงหลวงค่ะ