กราบขออภัย ถวายหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ

กราบขออภัย ถวายหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ นับโอกาสแห่งอนุสติ เมื่อหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ ละสังขาร จึงได้น้อมกราบท่าน ด้วยการเขียนรำลึกถึงคุณงามความดีของท่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การนำวัตรปฏิบัติและคำสอนของท่าน ซึ่งง่ายและเข้าใจถึงหลักแห่งความจริงในชีวิต มาเป็นมงคลในบทบันทึกของชุมชนแห่งนี้ ครั้งหนึ่งจำได้ว่า ได้ฟังคำสอนอันงดงามและเรียบง่ายของท่าน หลวงพ่อปัญญาฯ ท่านกล่าวถึงคำ 5 ประโยค ถึงเรื่องดีดี ว่า ให้ทำดี - คิดดี - พูดดี - คบคนดี - ไปสถานที่ดี แค่เพียงความเรียบง่ายของคำ แค่เพียงได้นั่งฟัง คิดตาม และยึดเป็นแนวปฏิบัติของชีวิต ยิ่งทำให้ได้คิดว่า บางครั้งพุทธศาสนาก็ไม่ใช่สิ่งยุ่งยาก กลับเรียบง่ายและสามารถปฏิบัติได้จริง อาจเพียงต้องการผู้นำทาง เพียงผู้บอกกล่าวที่สามารถอธิบายความจริงด้วยความเรียบง่าย หลังจากกลับมานั่งทบทวนเรื่องราวคำสอนของท่าน เทศนาธรรมอันมากมายไม่อาจจดจำได้หมด จำได้เพียงกระพี้บางถ้อยความของท่าน ก็สามารถหามงคลใส่ตัวใส่ชีวิตได้ยากนัก เหมือนหนึ่งใกล้ขุมทรัพย์แห่งปัญญา ใกล้แสงสว่างแห่งธรรมอันโชติช่วง ยามท่านยังมิได้ละสังขาร แต่ยามเมื่อท่านละสังขาร กลับรู้สึกโหยหาอาลัยกับคุณความดีของท่าน อาลัยกลับแสงแห่งธรรม จากปากคำเทศนาของท่าน จากข้อเขียนและคำอธิบายซึ่งท่านได้บอกกล่าวไว้ แม้จะสดสว่างงดงาม แต่ก็จางไปเพราะท่านได้ลับล่วง หากไม่ติดกับสังขาร หากไม่ติดกับตัวตนสภาพในความเป็นมนุษย์ของท่าน แสงสว่างแห่งคำท่าน ก็ยังดำรงคงอยู่ อาจไม่ต้องอาลัยอาวรณ์ หากยังสามารถจดจำคำท่านกล่าว ม่าสู่การเรียนรู้และปฏิบัติตน หรือกระทั่งนำมาเตือนตน ในทุกคราวที่หลงไปกับใจ และกายภายนอก หรือกระทั่งหลงไปกับลมของโลก แค่เพียงประโยค 5 เรื่อง แค่เพียงคำสั้นกระชับจับใจ ยิ่งทำให้สำนึกถึงสิ่งอันปฏิบัติผ่านมา ไม่นับกับความพลั้งเผลอของชีวิต ไม่รวมความตั้งใจในชีวิต บางครั้งก็รับรู้ได้ บางครั้งก็พยายามหลงลืม แต่เมื่อกลับไปนั่งอ่านเรื่องราวจากคำท่าน เพียง 5 ประโยค ยิ่งสำนึกถึงสิ่งอันควรกระทำ เมื่อทำผิดพลั้ง ก็ควรกล่าวขออภัยในสิ่งอันพลาดไป แม้ในความตั้งใจของการเขียน พยายามสื่อสาร พยายามบอกกล่าว หรือตำหนิติเตียนสิ่งที่เห็นผ่านหน้าข่าว สิ่งที่พบเจอในชีวิต สิ่งอันไม่พึงใจ สิ่งอันไม่ถูกต้อง แม้เพียงกรอบในการพิจารณาส่วนตัวก็ตาม หรืออธิบายว่า เป็นสิ่งที่คิดว่าดี คิดว่าทำดี คิดดีแล้ว แต่บ่อยครั้งก็รับรู้ว่า ที่เขียนไปนั้น ที่อ้างเอ่ยกล่าวออกไปนั้น กลับพูดไม่ดี ทั้งประชดประชัน หรือกระแหนะกระแหน บ่อยครั้งด่าทอด้วยคำอ้อมเพียงใด แต่กลับสร้างคำไม่ดีจากข้อเขียนออกไป เสมือนหนึ่งพูดไม่ดีในคำของหลวงพ่อได้กล่าวติติงไว้ วันนี้จึงมีเพียงแต่ขอรำลึกคุณความดี ขอกราบขออภัย ในคำที่เคยกล่าวมา ในข้อเขียนที่เคยกล่าวคำไม่ดีไม่งาม แม้ในอนาคตจะมีความไม่ดี จะโดยตั้งใจหรือพลั้งเผลอ ก็สัญญากับตนเองจะพยายามลดละพฤติกรรม ที่ไม่ดีไม่งามเช่นว่านี้ เพื่อสนองต่อพระคุณในคำกล่าวของหลวงพ่อ ขอกราบขออภัย มา ณ ที่นี้ หากข้อเขียนใดในบลอคนี้ จะรบกวนใจ สร้างความขุ่นเคีองใจ กล่าวคำไม่งาม ไม่พึงใจ ไม่ดีต่อผู้อ่านหลายท่าน จึงกราบขออภัย เพื่อน้อมมอบความดีงามแห่งการสำนึกและติติงตนเอง เพื่อถวายหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ ภิกษุผู้ชี้นำปัญญาให้สังคมไทย

นับโอกาสแห่งอนุสติ

เมื่อหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ ละสังขาร

จึงได้น้อมกราบท่าน ด้วยการเขียนรำลึกถึงคุณงามความดีของท่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การนำวัตรปฏิบัติและคำสอนของท่าน ซึ่งง่ายและเข้าใจถึงหลักแห่งความจริงในชีวิต มาเป็นมงคลในบทบันทึกของชุมชนแห่งนี้

ครั้งหนึ่งจำได้ว่า

ได้ฟังคำสอนอันงดงามและเรียบง่ายของท่าน

หลวงพ่อปัญญาฯ ท่านกล่าวถึงคำ 5 ประโยค ถึงเรื่องดีดี ว่า

ให้ทำดี - คิดดี - พูดดี - คบคนดี - ไปสถานที่ดี

แค่เพียงความเรียบง่ายของคำ แค่เพียงได้นั่งฟัง คิดตาม และยึดเป็นแนวปฏิบัติของชีวิต ยิ่งทำให้ได้คิดว่า บางครั้งพุทธศาสนาก็ไม่ใช่สิ่งยุ่งยาก กลับเรียบง่ายและสามารถปฏิบัติได้จริง

อาจเพียงต้องการผู้นำทาง

เพียงผู้บอกกล่าวที่สามารถอธิบายความจริงด้วยความเรียบง่าย

หลังจากกลับมานั่งทบทวนเรื่องราวคำสอนของท่าน เทศนาธรรมอันมากมายไม่อาจจดจำได้หมด จำได้เพียงกระพี้บางถ้อยความของท่าน ก็สามารถหามงคลใส่ตัวใส่ชีวิตได้ยากนัก

เหมือนหนึ่งใกล้ขุมทรัพย์แห่งปัญญา

ใกล้แสงสว่างแห่งธรรมอันโชติช่วง

ยามท่านยังมิได้ละสังขาร

แต่ยามเมื่อท่านละสังขาร กลับรู้สึกโหยหาอาลัยกับคุณความดีของท่าน อาลัยกลับแสงแห่งธรรม จากปากคำเทศนาของท่าน จากข้อเขียนและคำอธิบายซึ่งท่านได้บอกกล่าวไว้ แม้จะสดสว่างงดงาม แต่ก็จางไปเพราะท่านได้ลับล่วง

หากไม่ติดกับสังขาร

หากไม่ติดกับตัวตนสภาพในความเป็นมนุษย์ของท่าน

แสงสว่างแห่งคำท่าน ก็ยังดำรงคงอยู่

อาจไม่ต้องอาลัยอาวรณ์ หากยังสามารถจดจำคำท่านกล่าว ม่าสู่การเรียนรู้และปฏิบัติตน หรือกระทั่งนำมาเตือนตน ในทุกคราวที่หลงไปกับใจ และกายภายนอก หรือกระทั่งหลงไปกับลมของโลก

แค่เพียงประโยค 5 เรื่อง

แค่เพียงคำสั้นกระชับจับใจ ยิ่งทำให้สำนึกถึงสิ่งอันปฏิบัติผ่านมา

ไม่นับกับความพลั้งเผลอของชีวิต ไม่รวมความตั้งใจในชีวิต บางครั้งก็รับรู้ได้ บางครั้งก็พยายามหลงลืม แต่เมื่อกลับไปนั่งอ่านเรื่องราวจากคำท่าน

เพียง 5 ประโยค ยิ่งสำนึกถึงสิ่งอันควรกระทำ

เมื่อทำผิดพลั้ง ก็ควรกล่าวขออภัยในสิ่งอันพลาดไป

แม้ในความตั้งใจของการเขียน

พยายามสื่อสาร พยายามบอกกล่าว หรือตำหนิติเตียนสิ่งที่เห็นผ่านหน้าข่าว สิ่งที่พบเจอในชีวิต สิ่งอันไม่พึงใจ สิ่งอันไม่ถูกต้อง แม้เพียงกรอบในการพิจารณาส่วนตัวก็ตาม หรืออธิบายว่า เป็นสิ่งที่คิดว่าดี คิดว่าทำดี คิดดีแล้ว

แต่บ่อยครั้งก็รับรู้ว่า ที่เขียนไปนั้น ที่อ้างเอ่ยกล่าวออกไปนั้น

กลับพูดไม่ดี

ทั้งประชดประชัน หรือกระแหนะกระแหน บ่อยครั้งด่าทอด้วยคำอ้อมเพียงใด แต่กลับสร้างคำไม่ดีจากข้อเขียนออกไป เสมือนหนึ่งพูดไม่ดีในคำของหลวงพ่อได้กล่าวติติงไว้

วันนี้จึงมีเพียงแต่ขอรำลึกคุณความดี

ขอกราบขออภัย

ในคำที่เคยกล่าวมา ในข้อเขียนที่เคยกล่าวคำไม่ดีไม่งาม

แม้ในอนาคตจะมีความไม่ดี จะโดยตั้งใจหรือพลั้งเผลอ ก็สัญญากับตนเองจะพยายามลดละพฤติกรรม ที่ไม่ดีไม่งามเช่นว่านี้ เพื่อสนองต่อพระคุณในคำกล่าวของหลวงพ่อ

ขอกราบขออภัย มา ณ ที่นี้

หากข้อเขียนใดในบลอคนี้ จะรบกวนใจ สร้างความขุ่นเคีองใจ กล่าวคำไม่งาม ไม่พึงใจ ไม่ดีต่อผู้อ่านหลายท่าน

จึงกราบขออภัย

เพื่อน้อมมอบความดีงามแห่งการสำนึกและติติงตนเอง

เพื่อถวายหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ

ภิกษุผู้ชี้นำปัญญาให้สังคมไทย