ลูกศิษย์ตอบแทนวัด-ลูกสัตว์ตอบแทนเจ้าของ-ลูกน้องตอบแทนคุณเจ้านาย-ลูกหญิง,ชายต้องตอบแทนคุณพ่อตอบแทนคุณแม่
การดำเนินกิจกรรมของโครงการสัญจรธรรมสร้างสรรค์สังคมดำเนินมาเกือบจะสุดท้ายของการทำกิจกรรมแล้ว ทีมงานเจออะไรหลายอย่างทัศนะคติเดิมที่ว่า "ฟังกำธรรมกิ๋นน้ำพริกดำกับข้าว ฟังกำขี้เหล้าได้กินจิ้นลาบตึงวัน" สรุปง่ายๆคือ ไม่ต้องฟังหรอกธรรมนะ เอาเวลาไปทำมาหากินดีกว่า อะไรประมาณนั้น.... ต้องเปลี่ยไปสำหรับธรรมเทศนาของโครงการนี้กระแสตอบรับมากพอสมควร คำถามที่เจอถามเยอะมากในโครงการนี้สำหรับวัยสูงอายุคือ ตายแล้วไปไหน ,ทำบุญได้บุญจริงหรือเปล่าหรือคำถามที่ว่าคิดยังไงกับคำพูดที่ว่า ทำดีได้ดีมีที่ไหน ทำชั่วได้ดีมีถมไป เป็นคำถามที่ลึกซึ่งทางพุทธศาสนาครับ คนเราเกิดมาแล้วตาย เกิดทันที คือ ตายตอนนี้ก็เกิดเลย แต่ว่า....จะเกิดที่ไหนต้องว่ากันอีกทีบางคนเกิดใน อบายภูมิ หรือสวรรค์ หรือไม่ก็ไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน แล้วแต่ดวงจิตดวงสุดท้ายที่กำลังดำเนินอยู่ว่าตอนที่ใกล้จะแยกจากร่างกายตอนนั้นคิดอะไรอยู่ คิดดีไปสู่สุคติแต่คิดไม่ดีก็ไปสู่อบายภูมิ ยกตัวอย่างว่าคิดว่ากำลังฆ่าสัตว์ก็เกิดเป็นสัตว์ให้เขาฆ่านี่เป็นหลักความเชื่อในพุทธศาสนา พุทธโอวาทของพุทเจ้าจึงตรัสไว้ว่า ทุกคนจงยังอยู่ด้วยความไม่ประมาทเถิด พุทธเจ้าของชาวพุทธทั่วโลกระลึกถึงความตายทุกลมหายใจเข้าออกแล้วพวกเราละระลึกถึงความตายวันละกี่ครั้ง
นมัสการค่ะ อาโปเองนะค่ะ ดีใจด้วยนะค่ะที่โครงการดำเนินมาถึงปลายทางแล้ว สังคมคนเราก็เป็นแบบนี้แหละค่ะท่าน เมื่อก่อนอาโปก็คิดแบบนี้ แต่พอได้รู้ได้เห็นได้สัมผัสอะไรมากขึ้น ความคิดมันก็เปลี่ยน ได้สัมผัสถึงผลกรรมที่อาโปเคยทำมาตอนที่อาโปยังเรียนหนังสือคือเค้าส่งให้เรียนอาโปไม่เรียนเกเรและเรียนไม่จบ ตอนนี้อาโปก็เลยต้องมานั่งทำงานเพื่อส่งตัวเองเรียนลำบากมาก ๆ เลยค่ะท่าน อาโปเสียใจจัง ท่านอย่าลืมเข้าไปอ่านบันทึกของอาโปบ้างนะค่ะ สวัสดีค่ะ คิดถึงด้วยนะค่ะ( ไม่ผิดศิลใช่ไหมค่ะ )
พี่อาโปยังไงทิ้งชื่อบล็อคพี่อาโปไว้ละกันจะได้เข้าไปอ่านนะครับขอบคุณสำหรับแง่คิดดีๆที่ทิ้งไว้เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดกัน