เข้าใจว่าวันนี้วาระของเรา ความรู้สติปัญญาอยู่ระดับเท่านี้ ขั้นนี้และคงต้องเรียนรู้พัฒนาเพื่อปรับปรุงเปลี่ยนแปลงให้ดียิ่งๆขึ้นต่อไปครับ
สวัสดีครับ
จากประสบการณ์ กระบวนการสุนทรียสนทนาที่ผ่านมา ได้รับรู้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆมากมายเลยทีเดียวครับ โดยเฉพาะเรื่องของมุมมอง
ทั้งมุมมองที่ผู้อื่นหลายคน เพื่อนร่วมงาน และที่สำคัญมุมมองที่เรามีต่อตัวเราเอง สำคัญมากๆพอสมควรครับ
` ^_^ ^_^
สรุปได้หลายๆอย่างจากคำแนะนำดีๆดังนี้
- อยากให้ดูจริงจังแบบผ่อนคลาย อาจารย์เก่งได้เสนอแนะมา ทำให้จิตที่พร้อมอยู่แล้ว ก็เปิดรับและน้อมไปปรับปรุงและทบทวนต่อไป ที่ผ่านมาอาจจะดูเคร่งเครียดเรื่องการทำงาน
- การพัฒนาคุณภาพ ทำให้ทุกคนเดือนร้อน งานพัฒนากลายเป็นเป้าใหญ่ที่ผู้คนโยนความไม่ดีให้ว่าเป็นสาเหตุแห่งความทุกในที่ทำงาน ทำให้รู้สึกผิดเช่นกันว่า เรากำลังทำให้หลายคนเดือนร้อน และก็ได้ข้อสรุปว่า เป้าหมายเช่นเดิมคือคุณภาพ แต่ต้องเปลี่ยนเส้นทางหรือวิธีการที่จะเข้าถึงเส้นทางใหม่ เส่นทางที่ทุกๆคนเป็นเจ้าของ
- มีเรื่องราวมากมายที่อาจจะยังสามาถทำให้เราจี๊ดได้ สิ่งนั้นเป็นโอกาสพัฒนาที่ดีของเรา เพราะจะได้ข้ามพ้นจุดอ่อน จากการเรียนรู้ริงๆ ไม่ได้จินตนาการเอา
- การเข้าถึงจิตใจของผู้คนรอบข้าง เพื่อร่วมงานเป็นสิ่งที่สำคัญยิ่ง เพราะทุกๆวันใจเราก็บอกว่าจริงใจ แต่บางทีเราอาจจะยังไม่รู้เรื่องราวอะไรที่เกี่ยวข้องกับเขาเลย เรารู้จักคนที่ทำงานร่วมกับเราน้อยมาก เพราะเรามักเรียนรู้ผ่านโหมดปกป้อง และผ่านการทำงาน ซึ่งมันดูตื้นเกินไปที่จะเข้าไปถึงความเป็นตัวตนของคนเหล่านั้น และเราเอง
- การเข้าไปสัมผัสกับผู้คน เพื่อนร่วมงานของเรา ผ่านเรื่องราวที่อาจจะไม่ต้องเกี่ยวข้องกับงาน แต่เป็นเรื่องสบายๆ เป็นเรื่องความรู้สึกทั่วๆไป เพื่อร่วมสร้างวัฒนธรรมและฐานคิดแห่งความเข้าใจ และความไว้วางใจกันที่มากยิ่งๆขึ้น อันจะนำไปสู่การร่วมแสวงหาเส้นทางของการพัฒนาร่วมกันด้วยความรู้สึกว่ามันเป็นของทุกๆคน ด้วยความเต็มใจ และจริงใจ
สวัสดี คุณหมอสุพัฒน์
ได้ยินมานานแล้วเรื่องสุนทรียสนทนา แต่เขาทำกันยังไงไม่รู้ หรือมานั่งคุยเปิดใจกันหรือเปล่า ถ้ามีเวลาเล่าให้ฟังด้วย
การพัฒนาคุณภาพ ทำให้ทุกคนเดือนร้อน งานพัฒนากลายเป็นเป้าใหญ่ที่ผู้คนโยนความไม่ดีให้ว่าเป็นสาเหตุแห่งความทุกในที่ทำงาน ทำให้รู้สึกผิดเช่นกันว่า เรากำลังทำให้หลายคนเดือนร้อน และก็ได้ข้อสรุปว่า เป้าหมายเช่นเดิมคือคุณภาพ แต่ต้องเปลี่ยนเส้นทางหรือวิธีการที่จะเข้าถึงเส้นทางใหม่ เส่นทางที่ทุกๆคนเป็นเจ้าของ
พี่ว่าการพัฒนาคุณภาพ ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน แต่ สิ่งที่เราอยากได้ต่างหากที่ทำให้เดือดร้อน
เราอยากผ่าน HA เราอยากมีการบ้านส่งทัน การ survey เราอยากผ่านขั้นที่ 1 เราอยากผ่านขั้นที่ 2 เราอยากรักษา HA ไว้ เราอยาก ผ่าน reacredit ( ยิ่งหลายครั้ง ทำไปทำมา ไม่แน่ใจว่าเราที่พูดถึงคือใคร )
บันทึก ที่ สุพัฒน์ เล่ามาหลายเรื่องดีแล้ว เวลาเรามองคนไข้ เวลาเราดูแลคนไข้อย่างดี เวลาเราทำเพราะเป็นห่วงคนไข้ เรื่องอย่างนี้ พี่เรียกว่าคุณภาพ เรากำลังพัฒนาคุณภาพ ไม่เห็นน่าเดือดร้อน ( แต่ก็แปลก เวลาพัฒนาคุณภาพใน HA ไม่ค่อยถามหา ไม่เคยถามถึง ถามถึงแต่เรื่อง ที่ทำให้ทุกข์ เดือดร้อน อยู่เรื่อย)
การเข้าถึงจิตใจของผู้คนรอบข้าง
มีความสำคัญพอ ๆ กับการเข้าถึงจิตใจของเราเอง
และทั้งสองส่วน คือ กลไกสำคัญของการดำรงชีวิต
...
คิดถึง ครับ
ขอแจ้งข่าว.....ตอนนี้ susu มีมือถือที่ถ่ายรูปแล้วนะ จาบอกให้ ไปหลับตอนไหน ยังงง...อยู่เลย
" แท้จริงแล้ว....ทุกสิ่งในโลก ล้วนไม่หยุดนิ่ง เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ และสิ่งที่ทำให้เกิดความทุกข์ใจในวันนี้ สามารถเปลี่ยนแปลงและมีโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้นเสมอ "
อย่าเหนื่อย อย่าทุกข์ท้อ และหมดกำลังใจคะ....
สวัสดีครับ
ขอบคุณพี่หมอจิ้นมากๆครับที่เข้ามาแนะนำ และเตื่อนสติครับ
จะพยามต่อไปครับ
คงพยามเรียนรู้ผู้คน และทำความเข้าใจ และไปร่วมกัน แบบที่ทุกๆคนเข้าใจและเห็นด้วยครับ
แต่ตั้งแต่ทำมาก็ไม่ได้เริ่งครับ ไม่มีกำหนด ทำไปเรื่อยๆ ครับ
l;yสวัสดีครับพี่แผ่นดิน คิดถึงเช่นกันครับ
พบกันที่ดงหลวงนะครับ
ตามอ่านบันทึกแต่ไม่ได้ลปรร นะครับ ^_^