เวลา ความคิด และจิตใจ


ว่างวันวน สับสนใจ ใครจะรู้

เวลา  ความคิด และจิตใจ

วันว่างวน             สับสนใจ                ใครจะรู้ว่า

ความเหงา            ที่เฝ้าอยู่                 คู่ความเขลา

บางปราชญ์ว่า       บ้าแท้                    แน่เลยเรา

ก็ดูเอา ว่า             บ้า กับ เขลา           เอายังไง

 ยากนะ ยาก           ยากจริงๆ              สิ่งที่เจอ

บางทีเผลอ            คิดไป                   ว่าใครเขา

มอบความยาก       อย่างเลือดเย็น       เป็นของเรา

เพราะความเขลา    ความเบา              ของหัวใจ

ใยหนอ                   เวลา                   พาความคิด

พาชีวิต                   พาจิตใจ              ล่องไปหา

ตามน้ำ                   ข้ามเขา               ผ่านเวลา

ผ่านฟ้า                   ผ่านแผ่นดิน          ถิ่นทุรัง 

แค่อยากพบ           อยากเจอ             ให้เธอบอก

ไม่ต้องตอบ            แค่มองดู              รู้แค่ไหน

รู้นะรู้                     ว่าอะไร                คือ อะไร

แต่หัวใจ                ห้ามไม่ไหว            ให้คิดถึง 

บางแว๊บ                  แอบปิ๊ง                 และลิงโลด

ใจกระโดด              โปรดเรียก             เพรียกหา

ป่วนในใจ                ไหวหวั่น               พรั่นอุรา

แค่พบหน้า              ใจของข้า              พาเพลิดไป   

ความรู้                    ความคิด             หรือจิตใจ

ที่เป็นไฟ                  ไหม้เผา              เฝ้าร้อนรน

จากนี้                      อีกแค่ไหน           ให้ต้องทน

ฝืนฝึกตน                 ฝึกใจ                  ให้ดายเดียว  

ผิดไหม                    ที่ใจ                    บอกให้คิด

ผิดหรือ                    ที่จิต                   ให้คิดย้ำ

ผิดนัก                     ที่คิด                     ว่าต้องทำ

ผิดซ้ำ                      ก็จำ                      ต้องแก้ไป   

ไหวนะไหว             บอกใจ                    ให้ไปต่อ

สิ่งที่รอ                    อยู่อีกไกล               ยังใฝ่ฝัน

สิ่งใดใด                   ในวันนี้                   ไม่จีรัง

สิ่งที่ฝัน                   คือฝั่ง                      ของหัวใจ

แก้มแหม่ม 

20 ต.ค. 50

 
คำสำคัญ (Tags): #แก้มแหม่ม
หมายเลขบันทึก: 140305เขียนเมื่อ 20 ตุลาคม 2007 07:19 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2012 14:07 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (2)

ความคิดถึงตรึงจิตไม่รู้ห่าง

ระยะทางแสนไกลให้ห่วงหา

เธอคนดีที่อยากพบสบสายตา

รู้ไหมว่ามีใครเฝ้ารอคอย

..สวัสดีค่ะ..แวะมาแจม..ค่ะ

 

 

" เวลา .... คือ ของมีค่า

   รอคอย...คือ ความอดทน

   และความเหงา... จงมองตรงข้ามกับมัน"

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี