ประชุมทีมงาน

จันทร์ 16 ตุลาคม 50 วันนี้ออกจากบ้านไปทำงานโดยรถตู้ประจำทาง โดยใช้เส้นทางสายเก่าจากอำเภอเมืองถึงสุไหงปาดี ระยะทาง 52 กม. ตลอดทางสังเกตุเห็นทหาร รถถัง และกำลังมากมายก็ไม่ทราบว่ามีเหตุการณ์อะไร ถึง ศบอ. ราว 8.55 น. เรียกประชุมเจ้าหน้าที่เพื่อเตรียมวางแผนสำหรับการดำเนินงานในปีงบประมาณ 2551 และตั้งใจว่าจะลงพื้นที่พร้อมทีมงาน เพื่อดูสภาพการดำเนินงานของ ศรช.หลังจากเสร็จสิ้นการประชุม ปรากฎว่าต้องเปลี่ยนแผนกระทันหัน เนื่องจากได้รับคำท้วงติงจากทหารซึ่งเป็นผู้ปกครองที่พาลูกมาสมัครเรียนสายสามัญ ระดับ ม. ปลาย เป็นอันว่าไม่ได้ลงพื้นที่อีกตามเคย พักหลังนี่ค่อนข้างอึดอัดกับการทำงาน เนื่องจากโอกาสที่จะได้ลงไปพื้นที่และนิเทศติดตามงานค่อนข้างลำบากกับสถานการณ์ และถ้าขืนดันทุรังลงไปในขณะที่ได้รับคำเตือนมา ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับทีมงาน จะยิ่งบั่นทอนขวัญและกำลังใจ.............

ในสถานการณ์อย่างที่น้องกำลังเผชิญอยู่ น้องอาจมองว่าเป็นเรื่องปกติในสายตาของน้อง แต่ในความหมายของคนทั่วไปมองว่าสถานการณ์แบบนั้นเป็นเรื่องที่ต้องระมัดระวังตัวอย่างที่สุด ไม่ต้องกังวลและอับอายใครที่อาจจะกล่าวหาว่า กลัวจนเกินเหตุ แต่การไม่ประมาท เป็นสิ่งหนึ่งที่สามารถช่วยน้องได้

น้องครับ จุดหนึ่งที่อยากให้กำลังใจ ก็คือว่า ขอให้น้องจงภาคภูมิใจเถิดว่า น้องเป็นผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ที่เกิดมาทำงานรับใช้ชาติ โดยไม่เลือกว่าสถานการณ์บ้านเมืองจะเป็นอย่างไร น้องเป็นคนที่น่าสรรเสริญจริง ๆ

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน