ความจริงโชคดีที่ทำงานกับหลอดเลือดมากกว่าการบริการผู้ป่วยโดยตรง ไม่ต้องเผชิญหน้ากับผู้คนมากหน้าหลายตาที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลย แม้จะต้องการการสื่อสารที่สร้างสรรค์ ก็ในแวดวงคนคุ้นเคยที่พบหน้าค่าตากันอยู่แล้วเป็นประจำ ฝึกตัวเองได้ด้วยการมองคนอื่นแล้วคิดถึงสิ่งดีๆที่เราเห็น แล้วก็พูดออกมาอย่างที่คิด พบว่าก่อให้เกิดความรู้สึกที่ดีกับตัวเองเป็นอันดับแรก (ที่หาสิ่งดีๆในผู้อื่นพบเสมอ ไม่ยากเลย) หลายๆครั้งที่ได้เห็นความยินดีมีความสุขจากผู้คนรอบตัวจากสิ่งที่เราพูดออกไป
สัปดาห์ที่ผ่านมาและวันนี้ได้มีโอกาสพา คุณปู่คุณย่าของสามหนุ่มไปใช้บริการคลินิกต่างๆของโรงพยาบาลม.อ.ของเรา แม้จะใส่เสื้อกาวน์เพื่อแสดงความเป็น"คนใน" แต่ก็พยายามทำทุกอย่างให้เป็นไปตามขั้นตอน ไม่ใช้เส้นสายเพื่อไปข้ามคิวผู้ป่วยท่านอื่นๆ ให้ขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของผู้ที่ทำหน้าที่อยู่ เห็นได้ชัดเลยว่า การสื่อสารคือเครื่องมือที่สำคัญในการสร้างความสุขในการทำงาน ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น
