บันทึกประสบการณ์ด้วยใจมุ่งมั่นให้เกิดประโยชน์
การเรียนในสัปดาห์ที่1
ความประทับใจในการได้เป็นนักศึกษาก้าวแรกที่ได้เดินทางเข้าสู่รั้วของมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จำได้ว่าเป็นวันปฐมนิเทศรู้สึกตื่นเต้นร้อนๆหนาวๆ จิตใจระทึกอย่างบอกไม่ถูก ความฝันคงจะเป็นจริงแล้วในคราวนี้ซึ่งเป็นความฝันที่ยาวนานกับชีวิตที่เลือกเกิดไม่ได้ปัจจัยต่างๆของครอบครัวฐานะความเป็นอยู่พร้อมทั้งค่านิยมของชุมชนนั้น ไม่นิยมให้ผู้หญิงได้รับการเรียนในขั้นสูงๆเพราะเหตุว่าผู้หญิงต้องอยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือน เป็นแม่บ้านเมื่อออกเรือนแล้ว นิยมว่าผู้ชายเป็นช้างเท้าหน้าความฝันที่จะได้เรียนได้รับปริญญาเป็นอันสลายลงจวบมาบัดนี้จึงทำให้ข้าพเจ้าวางตัวไม่ถูก เพราะได้พบปะผู้คนมากมายต่างวัยต่างฐานะมารวมกันเป็นร้อยเป็นพันคน จึงเกิดความประทับใจอย่างยิ่งซึ่งรองศาสตราจารย์ดร.อัจฉรา ภาณุรัตน์ ได้กล่าวเปิดในการปฐมนิเทศตอนหนึ่งว่า ทุกชีวิตมีความรู้และมีส่วนดีหมดด้วยกันทุกคน แต่เราต้องนำความรู้และความดีนั้นมาแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกันเพื่อนำสิ่งที่ดีมาพัฒนาตนเอง ท้องถิ่น ชุมชน สังคมและประเทศชาติต่อไปและดร.เสรี พงศ์พิศ ได้กล่าวว่า การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุดอายุไม่ได้เป็นอุปสรรคในการศึกษาหรือแก่เกินเรียนดังนี้เป็นต้น ทำให้ข้าพเจ้ามีกำลังใจแม้นอายุย่างเข้าวัย 64 ปีแล้ว คิดว่าความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น
ประนอม ขาวงาม
