เรื่องเล่าชาวช่างทอผ้า

ผมล้มเลิกที่จะเอาช่างทอผ้ามาทำงานที่บ้านเมื่อไม่กี่ปีมานี่เอง ก่อนหน้านั้นคิดว่าอยากจะทำโรงทอผ้าที่บ้านสักห้าหกกี่ แต่เมื่อทำงานไปเรื่อย ๆ ก็ค้นพบว่า ช่างทอผ้าชาวบ้านต้องอยู่บ้าน

การที่เอาช่างทอผ้ามารวมกันนั้น มันจะสะดวกมากสำหรับการทำธุรกิจเพราะเราจะสามารถควบคุมการทอผ้าได้เป็นอย่างดี  เส้นใยไม่สูญหาย คุณภาพมาตฐาน และเราไม่ต้องทนแดดทนร้อนออกไปบ้านช่างทอผ้า

แต่เมื่อทำงานสักคราวหนึ่งก็พบว่า ช่างทอผ้าชาวบ้านรักการทอผ้าที่บ้านตนเองมากกว่าเพราะได้ทำหน้าที่ของตนเองมิให้บกพร่องทั้งงานบ้านงานเรือนงานครัวและบทบาทอื่น ๆ ที่เธอทำ

นี่แสดงว่าหญิงชนบทส่วนใหญ่ยังคงบทบาทของตนเองอย่างแม่นมั่น มากว่ารายได้ที่เธอจะได้ในการทำงานที่โรงทอผ้า  ผมเองเห็นด้วยกับเธอที่อยากส่งเสริมให้เธอดูแลครอบครัวให้ดีเท่าที่บทบาทของเธอจะทำได้

เช่นกันวันนี้ผมตามงานทอผ้าที่บ้านเอื้อยอรุณช่างทอผ้าของผม ผมได้เจอเธอพูดคุยด้วยที่บ้านของเธอ ได้เจอสามีของเธอได้พูดคุยกับสามีของเธอ ได้เจอสภาพความเป็นอยู่ของเธอและมีโอกาสคิดอะไรเพลิน ๆ กับในขณะที่เธอทำงาน

ผมใช้เวลากับช่างทอแต่ละคราวนานมาก เพราะอยากรู้ อยากได้ความคิดเห็น ผมปีนป่ายกี่ของเธอ จนเธอหัวเราะและขำผมอยู่มาก การไปของผมยังช่วยแก้ปัญหาบางอย่างของเธอ  ผมเองชอบการทำงานไปพร้อม ๆ กับช่างทอและหลีกเลี่ยงการส่งลายผ้าไปแล้วให้ช่างทอแก้ปัญหาเพียงลำพังหรือส่งลายไปสิ้นเดือนไปรับผ้า

วันนี้ผ้าของเราแม้จะเดินหน้าไปช้าแต่ได้ใจกันและกันทั้งคนออกแบบและคนทอ