เมื่อวันที่9 ตุลาคม2550ได้ฤกษ์ไปพบคุณหมอตามที่ท่านนัดไว้ ท่านสั่งให้เข้านอนโรงพยาบาลตามกำหนดเช้าและเมื่อไปถามเรื่องห้องที่จองทิ้งไว้เค้าบอกว่าให้เจ้าหน้าที่พาไปแนะนำห้องหมายเลข17วอร์ด6 ขอย่างดี
·         กลางวันวันนั้นก็ยังไปจัดการกับงานต่างๆที่ยังเหลืออีกนิดหน่อยเย็นจึงให้น้องที่คณะฯช่วยหิ้วกระเป๋า  พอเดินไปถึงวอร์ด น้องบอกว่า พี่ๆ มี wireless ด้วย ดีใจมากเพราะเตรียมโน๊ตบุ๊คมาด้วย เมื่อได้เข้าไปในห้องหมายเลข17วอร์ด6 ข มีอุปกรณ์ทุกอย่างยังกะโรงแรมแล้วที่ประทับใจมาก คือ มีชุด คล้ายๆชุดยังชีพ เป็นถุงเล็กๆ น่ารักดี มีสบู่เหลวแชมพู หวีเล็กๆ แปรงสีฟัน ยาสีฟัน ผ้าเช็ดหน้าผืนน้อย แถมแป้งกระป๋องน้อย ใส่ไว้ในถุงมีที่แขวนทำเป็นห่วง เออ เดี๋ยวนี้ เค้าพร้อมดีนะ
·         เปิด internet เข้า เว็บของมหาวิทยาลัยขอนแก่นได้ด้วย เข้าไปทำงานใน e-office ของคณะทันตแพทยศาสตร์ มข. ได้ด้วย   เปิด MSN คุยกับเพื่อนได้ไกลถึงแคนนาดาด้วยเยี่ยมจริงๆ  แต่แปลกที่เข้า เว็บไซต์gotoknow ไม่ได้ จึงเป็นเหตุให้หายหน้าหายตาไปคิดถึงเพื่อนๆจะแย่  
·      หลังจากนั้นมีพยาบาลมาซักประวัติ และตอนเย็นมีพยาบาลมาวัดความดัน วัดไข้ สอบถามมีหมอทั้งนักศึกษาแพทย์ หมอใหญ่ หมอน้อย ( เอ เค้าเรียกยังไงกันบ้างนะ )มาสอบถามอย่างใส่ใจ ครั้งนี้ถือว่าเป็นการนอนโรงพยาบาลครั้งแรกในชีวิตคืนแรกผ่านไปด้วยดี หลับสบายดี
·       ไว้ค่อยมาเล่าต่อนะคะเดี๋ยวจะนำรูปถุงน้อยมาฝากให้ดู

  • มาแล้ว ถุงน้อย ที่ว่า ค่ะ