ใครนะใครกัน ที่คิด เครื่องประดับของเด็กผู้หญิงในสมัยก่อนขึ้นมา...ไม่รู้ได้ 

แต่ครูอ้อยก็มีกับเขาด้วย 

คุณยายพยอมนี่ล่ะค่ะ  เป็นคนหาซื้อมาให้หลานสุดเลิฟ..คือครูอ้อย  คนนี้ 

ไม่สามารถนำภาพมาลงให้ดูได้  และเครื่องประดับที่กล่าวถึงนั้นก็คือ.....จับปิ้ง 

จับปิ้ง  บางคนก็เรียก ตาปิ้ง  ....ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ ให้ความหมายว่า คือ เครื่องปิดที่ลับของเด็กหญิง ทำด้วยเงิน ทอง  หรือนาก หรือยังเรียกกันอีกว่า  กระจับปิ้ง  จะปิ้ง ตะปิ้ง หรือ ตับปิ้ง    

..จับปิ้งของครูอ้อย..ทำด้วยนาก  จำไม่ได้หรอกค่ะ  สวยมากไหม  แต่จำได้ว่า  คุณแม่มาถอดให้ตอนที่จะเข้าเตรียมประถม  ร้องไห้  ไม่ยอมให้ถอด 

คุณยายอยากให้หลานมีเครื่องประดับทัดเทียมกับลูกสาวบ้านอื่นๆ  แต่คุณแม่คุณพ่อ  ไม่ได้คิดอย่างคุณยาย   น้องคนที่สามจึงไม่ได้สวมใส่  จับปิ้งแบบครูอ้อย 

น้าสาว  น้องของคุณแม่  เล่าว่า....  จับปิ้งของครูอ้อยได้ตกเป็นของน้องสาว ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องไปเสียแล้ว...ไม่งั้น  ก็จะขอคุณแม่มาให้ชม