สิ่งที่ผมมีความสุขที่สุด นั้นคือการทำให้พ่อแม่ภูมิใจ
กว่าจะสำเร็จได้...วันนี้เป็นอีกวันที่ดีที่สุดสำหรับผม กับการได้เป็นบัณฑิตอย่างสมบูรณ์ (หลังจากที่เป็นบัณฑิตเถื่อน มาหลายเดือน)
มันไม่ใช่แค่วันของผมคนเดียว แต่มันเป็นวันทั้งครอบครัว พ่อแม่ พี่น้อง ที่รอคอยวันสำเร็จของลูกๆ ด้วยความหวังและกำลังใจ (นี้ก็ถือว่าโชคดีแล้วครับที่จบมาได้) ที่ไม่ได้ทำให้พ่อแม่ผิดหวัง....
เรียนมา 4 ปี สุดท้ายได้แค่กระดาษแผ่นเดียว เพื่อใช้วุฒหรือเป็นตั๋วผ่านในการเข้าสมัครงาน มันคงไม่แปลกสำหรับสังคมไทยที่ต้องการแสวงหามัน เพราะสังคมไทยวัดคนที่ปริญญา แต่สำหรับเมืองนอกมันไม่ใช่ จึงทำให้คิดเสมอว่า การศึกษาของไทยต้องการอะไร...โอ้ยช่างมันเถอะ
แต่...ถึงอย่างไรวันนี้ก็เป็นวันที่ผมดีใจที่สุด ดีใจที่ทำให้พ่อแม่มีความสุขและภูมิใจในตัวผม และเป็นแรงบัลดาลใจให้กับใครอีกหลายๆ คน
