" พอเพียง มีพอเลี้ยงทุกชีวา "

มนุษย์มี"ห้าพอ"ดีแล้วหนอท่านทั้งหลาย

มีสุขทั้งใจกายไม่วุ่นวายท้อแท้ใจ

ผู้ใดอยากมีสุขพ้นจากทุกข์พ้นผองภัย

มีเกียรติทั่วเมืองไทยคนรักใคร่ทั่วธานี

     ผู้นั้นต้องมีธรรมช่วยชี้นำค้ำชีวี

             พระธรรมช่วยย่ำยีช่วยราวีกิเลสมาร

                   ผู้ใดรู้จัก"พอ"ญาติแม่พ่อย่อมสุขศานติ์

                       เพื่อนพ้องบริวารย่อมเบิกบานกับพระธรรม

"พอหนึ่ง"คือ"พอมี"เกียรติศักดิ์ศรีไม่ต้อยต่ำ

มีทรัพย์พอหนุนนำทุกข์เช้าค่ำไม่ยากเย็น

"พอสอง"คือ"พอกิน"มีชีวินไม่ลำเค็ญ

กายใจไร้กรรมเวรหมดทุกข์เข็ญเพราะพอกิน

      "พอสาม"คือ"พออยู่"ไม่หดหู่ชั่วชีวิน

                มีบ้านสมใจจินต์เทพราชินทร์ช่วยอวยชัย

                           "พอสี่"คือ"พอรู้"ไม่อดสูอับอายใคร

                           พูดคุยกับผู้ใดย่อมพอใจภูมิปัญญา

"พอห้า"คือ"พอเพียง"มีพอเลี้ยงทุกชีวา

ลูกเมียเปรมปรีดาเชิดชูหน้าบรรพชน

ผู้ใดไม่ยอม"พอ"ทุกข์นั้นหนอมีมากล้น

ทรัพย์สินท่วมตัวตนก็ไม่พ้นมรณา

                            ไตรลักษณ์วิ่งเวียนวนทำให้คนเศร้าโศกา

                            จนรวยใหญ่เทียมฟ้าก็ต้องลาจากโลกไป

                            ผู้ใดมีห้าพอสุขจริงหนอปราชญ์สอนไว้

                            เกิดมาชาติภพใดจงพอใจมีห้าพอ