ในกิจกรรมฝึกความสร้างสรรค์ (Creativities Workshop) เมื่อวันที่ ๒ ต.ค. ๕๐ ครู คือคุณ Gil Alon บอกว่า คนเรามีศักยภาพของความสร้างสรรค์สูงมาก แต่เราดึงออกมาใช้ไม่ได้ เพราะในสมองมี "กล่อง" อยู่เต็มไปหมด ทั้ง "กล่อง" ที่สร้างขึ้นจากวัฒนธรรมประเพณี "กล่อง" ที่สร้างขึ้นจากระบบ การศึกษา "กล่อง" วิชาการ ผมแถมให้ว่ายังมี "กล่อง" ตัวตน (ตัวกู ของกู) อีกด้วย
"กล่อง" เหล่านี้ ตีกรอบทำให้เราไม่มีอิสระ ไม่เป็นตัวของตัวเอง ไม่รู้จักตัวเอง ไม่มั่นใจในตัวเอง ความสร้างสรรค์จึงออกมาไม่ได้
เราจึงมาเรียนทำแบบฝึกหัดเอา "กล่อง" ออกจากสมอง หรืออาจเรียกว่าออกจากใจ ก็น่าจะได้
แบบฝึกหัดแรก ผมให้ชื่อว่า "ถามใจ" และ "กระซิบประกาศใจ" เพื่อให้ความรู้สึกและถ้อยคำออกมาจากใจได้ง่าย ครูจึงให้เราเอาผ้าปิดตา
แบบฝึกหัดที่ ๒ ผมให้ชื่อว่า "สัมผัสใจด้วยตา" หรือเรียนรู้ความรู้สึกภายใน ที่เกิดขึ้นจากการมองตากัน
แบบฝึกหัดที่ ๓ ผมเรียกว่า "ฝึกไว้วางใจเพื่อน" โดยกิจกรรม "ขับรถ" ผลัดกันเป็นรถและคนขับ โดยคนเป็นรถต้องปิดตา ผมชอบเป็นรถมากกว่า เพราะได้ฝึกทำตามสัญญานสัมผัสจากคู่เรียน
แบบฝึกหัดที่ ๔ ผมเรียกว่า "กอดรัดสัมผัสใจ" ทั้งสัมผัสใจตนเอง และสัมผัสใจเพื่อน ดังได้เล่ารายละเอียดเมื่อวันศุกร์
นี่คือบันทึก Creativities Workshop ครึ่งวันแรก เมื่อวันที่ ๒ ต.ค. ๕๐ เสียดายที่ผมเข้าช่วงบ่ายไม่ได้ เอาไว้ให้คนอื่นเล่านะครับ
ผมตีความว่าแบบฝึกหัดเหล่านี้ เป็นการฝึก "สำรวจใจ" ตนเอง เป็นการเดินทางเข้าสู่ด้านในของตนเอง ให้รู้จักตัวเองมากยิ่งขึ้น
หรือเรียกว่า เป็นการฝึกทักษะด้านความเป็นมนุษย์ หรือ human dimension ก็น่าจะได้
เพียงครึ่งวัน ผมก็ศรัทธาในแบบฝึกหัดสร้างแรงบันดาลใจแบบนี้ และเห็นว่า ใครหรือหน่วยงานใด รู้จักเอาไปใช้/ฝึก ในชีวิตการทำงานประจำวัน หน่วยงานจะมี competency และ creativity สูงขึ้นอยู่ตลอดเวลา
มองจากมุม KM นี่คือเครื่องมือ KM ชนิดหนึ่ง
วิจารณ์ พานิช
๒ ค.ค. ๕๐
โรงแรมรามา การ์เด้นท์
มีแต่กล่อง ไม่มีใน ให้เอาออก
แสนช้ำชอก ถ้านอกใน ให้กลวงโบ๋
มีแต่ใน ไม่มีกล่อง สุมกองโต
ปัตติโถ มโนแจ้ง แทงที่ใจ