เมื่อเช้านี้ ครูอ้อยต้องจอดรถข้างถนน เพราะได้รับโทรศัพท์จากพี่สมบุญ ที่ครูอ้อยเป็นที่ปรึกษาในการพัฒนาเพื่อเป็นอาจารย์ 3 เชิงประจักษ์ กรณีพิเศษ...ถึงเส้นชัยด้วยความภาคภูมิใจ... พี่สมบุญ เคยพูดว่า..ดีใจจังเลย ไม่เคยคิดเลยว่า..จะมีวันนี้... .... ครูอ้อยได้ยินเสียงของพี่สมบุญดีใจ ตัวครูอ้อยก็ดีใจด้วย คราวนี้ล่ะ เมื่อเป็นครูชำนาญการพิเศษแล้ว.....ชีวิตการทำงานของพี่จะเปลี่ยนไป...เปลี่ยนไปแบบที่ครูอ้อย..เคยเป็น.. ไม่ต้องตกใจล่ะค่ะพี่....มันเป็นสิทธิของพี่ที่จะ...สานต่อ หรือ เฉยๆ... เพราะความสุขของคน...อยู่บนพื้นฐานที่ไม่เท่าเทียมกันค่ะ....ความเชื่อมั่น ความศรัทธาด้วยค่ะ.. ต่างคนต่างจิตต่างใจ จากการปฏิบัติที่ไม่เหมือนกันค่ะ... อย่างไรก็ตาม...หนู...ครูอ้อย..ขอแสดงความยินดีกับพี่สมบุญด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะน้องขจิต...ขจิต ฝอยทอง
ขอบคุณนะคะที่เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ